Milli kumar olur mu? Bahis, piyango ve ahlakın çöküşü
Milli kumar olur mu? Bahis, piyango ve ahlakın çöküşü
Yücel Kaya
Bir milletin en kutsal kelimelerinden biridir “Milli”.
Milletin imanını, ahlakını, birliğini ifade eder.
“Milli Savunma” dediğimizde aklımıza vatan gelir, “Milli Eğitim” denince ilim ve irfan, “Milli Mücadele” denince imanla direniş...
Ama bir de “Milli Piyango” var.
Bu isim kulağa nasıl geliyor?
Milli kumar!
Yani devlet eliyle oynatılan, “şans oyunu” adıyla süslenmiş bir meysir düzeni.
Kur’an-ı Kerim kumarı tek bir kelimeyle tanımlar: meysir.
Ve açık hükümle yasaklar:
“Ey iman edenler! İçki, kumar, dikili taşlar ve fal okları şeytan işi birer pisliktir. Bunlardan uzak durun ki kurtuluşa eresiniz.” (Maide, 90)
Peki, bu kadar açık bir yasak varken, bir devlet nasıl olur da kumarı “milli” sıfatıyla pazarlayabilir?
Üstelik bugün Milli Piyango artık devletin bile değil. Tamamen özel bir şirkete devredildi.
Yani artık “milli” olan sadece isimde kaldı!
Devlet, kumarı özelleştirirken, “milli” kelimesini de özelleştirmiş oldu.
Bir zamanlar milletin maneviyatını temsil eden bir kavram, bugün ticari bir markanın etiketine dönüştürüldü.
Bu tablo, sadece ekonomik değil, ahlaki bir özelleştirmedir.
“Milli” kelimesi artık her yere yapıştırılabilir hale geldi:
“Milli içecek”, “milli şans”, “milli oyun”…
Oysa “milli” olan, imanla ve vicdanla yoğrulur; kârla değil, karakterle ölçülür.
Bugün Türkiye’de tuhaf bir manzara var:
Bir yanda “yasadışı bahis” diye yüzlerce insan gözaltına alınıyor, operasyonlar düzenleniyor.
Öte yanda ise devletin logosunu taşıyan yasal bahis platformları milyonlarca lirayı döndürüyor.
Yani aynı fiilin biri suç, diğeri gelir kapısı!
Soruyoruz:
Bahis, yani kumar, hangi yasada “meşru” hale getirildi?
Yasal olanla haram olan arasında fark mı var, yoksa vicdan mı susturuluyor?
Kumar ister “yasal” ister “yasadışı” olsun, aynı haramın iki yüzüdür.
Devletin görevi, kumarı yasal kılıp pay almak değil, toplumu bu bataktan kurtarmaktır.
***
Son günlerde patlayan futbol bahis skandalı da bu çelişkinin en somut örneği oldu.
371 hakemin bahis hesabı bulundu, 152’si aktif bahis oynadı. Milli forma giymiş futbolcuların isimlerini TFF tek tek açıklandı. İleride bu pisliğe bulaşan köşe yazarlarını, teknik direktörleri de göreceğiz.
Bu tablo sadece sporun değil, ahlakın da düştüğü seviyeyi gösteriyor.
Bir dönem “milli” formayla mücadele eden sporcular, artık “kupon” hesaplarıyla anılıyor.
Bahis kültürü, tıpkı bir virüs gibi futbolun damarlarına işlemiş durumda.
Spor, milletin ortak gurur alanı olmaktan çıkıp, kumarın yeni arenasına dönüştü.
Ahlaki yoksunluk!
Bu çürüme sadece sporu değil, toplumu da kemiriyor.
“Kolay kazanç” fikri, alın terini değersizleştiriyor.
Emek yerine “şans”, helal yerine “risk” öğretiliyor.
Gençler üretmek yerine, “tutan kupon” peşine düşüyor.
Kadınlar, çocuklar, emekliler… herkesin cebine bir “bilet” uzatılıyor.
Devlet bu biletin, aslında milletin ruhunu kemiren bir ateş olduğunu nasıl göremez!
Bugün açıkça söylemek gerekiyor:
AK Parti hükümeti, yıllardır milletin inancına, değerine sahip çıkan bir kadro olarak bu çelişkiyi artık gidermelidir.
Millet, bu hükümete inandı;
“yasaklara, yolsuzluğa, yoksulluğa” karşı mücadeleye destek verdi.
Ama şimdi dördüncü bir bela kapıda: ahlaki yoksunluk.
Devlet, kumarı özelleştirerek sorumluluktan kurtulamaz.
Milletin vicdanında bu işin hesabı, “yasal devir”le değil, ilahi adaletle görülür.
***
Biz bu hükümetin düşmanı değil, bu davanın sahibiyiz.
O yüzden diyoruz ki:
Kumar, ister yasadışı olsun ister yasal zırhla oynatılsın, haram olan meşrulaşmaz.
Bu milletin hükümeti, milletin imanıyla çelişen hiçbir kazanç kapısına göz yummamalıdır.
Gerçek “milli” olan, kumar değil üretimdir, dayanışmadır, infaktır.
“Milli Piyango” değil, Milli Dayanışma Fonu kurulmalıdır.
İnsanlar şansa değil, alın terine güvenmelidir.
Devlet, kumar oynatan değil, üretim yapan bir toplumun önünü açmalıdır.
Zira milli ahlak olmadan, milli gelirin hiçbir anlamı yoktur.
***
Devlet kumarı özelleştirdi, “milli” kelimesini de sattı.
Kumar ister özel ister yasal olsun, aynı kapıya çıkar: harama.
“Milli” kelimesi, kumarın değil, alın terinin yanına yakışır!
***
Bugün yapılması gereken, kumarı “milli” sıfatından arındırmak ve milletin vicdanını yeniden ihya etmektir.
Bahisle değil imanla, piyango ile değil üretimle kazanan bir milletin yolu, bu ahlaki tezatları ortadan kaldırmaktan geçer.
Unutmayalım:
Kumar kazandırmaz, çürütür.
Ve milletin en büyük kaybı, cüzdanındaki değil, vicdanındaki kayıptır.
Rahmetli Erbakan hocamız işte bu yüzden;
“Önce Ahlak ve Maneviyat” demişti.