Bütün Dolandırılanların Zararını Devlet mi Ödeyecek?
Caddenin köşe başına açılan mobilya dükkanı, birkaç ay sonra bakıyorsunuz, tası tarağı toplamış, toz olmuş.
Mal sahibi alamadığı kiralar için şöyle diyebilir mi:
“Ben devlete güvendim. Bana vergi mükellefiyeti kaydını gösterdi. Kimlik numarasını gösterdi. Ben de ilk dört ay kira almaksızın, sonraki aylarda toplu olarak ödemesine razı oldum. Dolandırıldım, devlet benim zararımı ödesin.”
Devamla şunu diyebilir mi:
“Vergi numarasını göstermeseydi ben dükkanımı ona kiralamazdım. Vergi numarası gösterdiği için devletin bu kişiyi denetlediğini düşündüm. Ama adam bir gecede her şeyi toplayıp kaçmış. Devlet zararımı ödesin.”
Bir başka vatandaşımız, bir oto galeriye gitse, piyasada 2 milyon TL olan bir aracı, onların 1.500.000 TL’ye satacaklarını düşünerek parayı trink verse; aracı da üç ay sonra teslim almayı kabul etse. O süre içerisinde de oto galeri dükkanı kapatıp kaçsa.
Vatandaşımızın şunu demeye hakkı var mı:
“Ben Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde, vergi dairesince denetlenen, polisin her gün önünden geçtiği, İçişleri Bakanlığı’nın kimlik numarası verdiği, taşınmazın malikinin güvenip dükkanını teslim ettiği bir oto galeriden araba alacaktım. Paramı teslim ettim ama adam arabayı teslim etmeden kaçtı. Zararımı devlet karşılasın. Olmadı, dükkanın sahibi karşılasın. Hatta o sokaktan geçen polisle maliye memurları ortaklaşa zararımı karşılasınlar.”
Veya internetten alışveriş yapan arkadaşlardan birisi… Hemen tüm satış mağazalarında 15.000 TL olan bir ürünü, dandik bir internet sitesinde 10.000 TL olarak satışa sunulduğunu görüp, parayı havale edip sonra da malın gönderilmesini beklerken… Bir süre sonra internet sitesinin kapandığını, para gönderdiği kişilere ulaşamadığını görürse… “Yüzlerce internet sitesinin şu veya bu suçtan dolayı kapatıldığı Türkiye’de, böyle bir dolandırıcılığa imza atan internet sitesi niye kapatılmamış? Devlet benim zararımı ödesin.” derse haklı olabilir mi?
Gülüyorsunuz değil mi?
Fon yolsuzluğunda paralarının battığını iddia edenlerin söyledikleri de bu.
Devletin herhangi bir garanti yükümlülüğü olmadığı halde, “Kontrolleri zamanında yapmamışlar, yatırım şirketlerinin topladıkları paraları batırabileceklerini önceden tahmin etmemişler. Dolayısıyla devletin görevlileri de sorumlu.” diyerek, devlet garantisi olan hesaplara para yatıracaklarına, devlet garantisi olmayan fonlara para yatırıp bir de zararlarının tazmin edilmesini istiyorlar.
Fonzedeler bir de kendi durumlarını şöyle tanımlıyorlar: “Biz kripto piyasasında dolandırılmadık ki. Biz Tosuncuk’a para kaptırmadık ki!”
2.900 tane fon hesabından nasıl tutturabildilerse sorunlu 143 tanesinde işlem yapıyorlar. Diğerlerini beğenmiyorlar, kazancını yetersiz görüyorlar.
Sonra da sanki bir farkı varmış gibi, “Biz kripto piyasasında para kaybetmedik.” diyorlar.
Kripto piyasasında para kaybedenleri de biz gördük. Onlar da zararlarının devlet tarafından ödenmesi gerektiğini söylüyorlardı.
Çiftlik Bank’ta Tosuncuk’a para kaptıranları da gördük. Onlar da, “Şu teşviki almış, bu teşvikten yararlanmış, biz de buna kandık; dolayısıyla devlet zararımızı ödesin.” dediler.
Bazı okurlar, bizim bu net tavrımızı, doğru sözü cesurca söylememizi eleştiriyorlar. Bizim doğruyu cesurca söylememiz, insanlar dolandırıldıktan sonraki dönem için olsa haklı olurlar. Ama biz kripto para reklamı almıyorsak; kripto para haberlerini bile, “Bir okurumuzun kafası karışır, sanki para yatırılabilecek bir platform gibi düşünür, bizim de bunda katkımız olur.” düşüncesiyle yapmadık, yapmıyoruz.
Çiftlik Bank reklamları internet sitemize verilmek istendiğinde, “Siz ne üretiyorsunuz ki milleti de buraya ortak ediyorsunuz?” diye sorduğumuzda, “Sözcü internet sitesi reklamlarımızı yayınlıyor, isterseniz oraya bakın.” cevabını vermişlerdi. Sözcü’nün “mavi yumurta” başlıklarıyla verdiği reklam haberlere rağmen biz Çiftlik Bank reklamını, dolandırma potansiyelinden endişe ettiğimiz için almamıştık.
Gönül ister ki devlet de vergi mükellefiyeti oluşturduğu herkesi aynı hassasiyetle sorgulasın. Belki beş yıl sonra, on yıl sonra bu hassas sorgulama da yapılacaktır. Ama bugün, bu hassas sorgulama yapılamadığı açıkken, kişilerin fazla kâr elde etmek için girdikleri yüksek riskleri devlete ödettirmek istemeleri asla kabul edilemez.
Fonlara para yatıranlar, yüksek riski görmüş olmalarına rağmen on yıllık, yirmi yıllık şirketler yerine yeni yetme şirketlere meyledenler ve oralarda paralarını batıranlar, devletin kendilerine yardımcı olmasını isteyebilirler.
Ki bu yapılıyor. Yüzlerce kişinin mal varlığına tedbir konuldu. İki yüze yakın insan cezaevine konuldu. 400 bine yakın insanın anaparası ödendi.
Buna rağmen devlet, fon yolsuzluğuna imza atanların üzerine gitmiyormuş gibi algı yapılması, aslında fon yolsuzluğunun bir zararını borsada on zarar olarak katlamasını istemektir.
Bu oyuna gelmeyelim.







