Müslümanlar ahlâki durumunu gözden geçirmelidir!
Müslümanlar ahlâki durumunu gözden geçirmelidir!
YAŞAR DEĞİRMENCİ
Müslüman, teslim olan kişidir. Allah’a teslim olan zattır. Allah’ın emirlerine, Allah’ın gönderdiği kulu ve elçisi olan Peygamber Efendimize teslim olacak. Hayatını imanına göre düzenleyecek. İnandığını hayatına uygulayacak. Kalbi ve dili aynı olacak. Müslüman iman ettiği prensiplerin ahlakına da iman edecek. Haram yerken, haram yemeyin diyen kişi samimi iman sahibi olamaz. Ahlakı sadece namusla ilgili bir alana hapsedenin bildiği eksiktir. Dinimizde ahlakın alanına girmeyen hiçbir husus yoktur. Müslüman her hususta konuştuğunu yaşayan, yaşadığını konuşandır.
Ahlakı da kurallar hâlinde maddeleştiren, ilkeler olarak sunan değil, hayatında yaşayan, “örnek” olan, İslâm’ı hâliyle, kaaliyle yaşayan ve yaşatandır. İnsanların gönlüne giren, kalpleri feth edendir. Soğutan uzaklaştıran değil, yakınlaştıran adam kazanandır.
İnsan kırmamak, incitmemek, hor görmemek, kibirle hareket etmemek, insanı aşağılamamak İslam ahlakının gereğidir. Buralarda eksiklik olan kişinin hayatında, ahlakında zafiyet vardır. Kendini iç dünyasını düzelmesi şarttır.
Haram kazanan, haram harcayan, helal ile haramı birbirinden ayırmayanın ahlakı İslam olamaz. Diliyle hakaret eden, insanları küçük gören, insanların konumuna göre şekil ve şemail değiştiren, makam ve mevkiyi saygının göstergesi sayan İslam ahlakından nasip almış olamaz. Ahirete, hesaba, sırat köprüsüne, teraziye, ilahi adaletin illaki tecelli edeceğine iman etmeyen, amel defterine inanmayan İslam ahlakından nasip almış olamaz. Yaşanan olumsuzlukları; dine, dini değerlere hamleden, “Müslümanlar kusurlu, İslâm kusursuz” ilkesini unutan İslam’ın şuurundan uzaktır. Şuurlu Müslüman olmak şarttır,
Sui misal emsal olmaz. Yani kötü örnekler üzerine mazeret kabul edilemez. Her dinin uygulayıcıları arasında iyi de kötü de vardır. Hatalar, suçlar, işlenen günahlar haramlar İslam’a mâl edilemez. Aile içinde bile iyi ve kötü bulunabiliyor. Hep iyi, güzel ve örnek yaşayış sergileyenler örnek alınır ve yaşanır yaşatılır. Böylece dindar ve muhafazakâr olarak bilinenlerin sebep oldukları yanlışlıklar da konuşulamaz hâle gelir.
İnternet, sosyal medya ve görüntü kirliliği ile dijital işgale uğramış, iç ve gönül dünyaları kararmış/karartılmış olan insanımızı da kurtaracak “Örnek Müslümanlar”dır! Hûd suresinde zikredildiği gibi “Sana emredildiği gibi dosdoğru ol! Seninle birlikte tevbe edenler de dosdoğru olsunlar”
Kötülüğünden güvende olunmayan kişi İslam ahlakından nasip almış olamaz. Kendisine verilen emanete ihanet eden kişi İslam ahlakından uzaktır. Başkasının iffetine, onuruna, şerefine, ailesine, namusuna kem gözle bakan, alay konusu yapan insan mümin olamaz.
“Bize silah doğrultan bizden değildir” der Hazreti Resul. O hâlde başkasının hayatına kasteden, İslam ahlakından uzaktır. “Bir kişiyi öldüren bütün insanları öldürmüş gibidir.” Ayetinin etkilemediği Müslüman kendini gözden geçirmelidir. Diliyle, eliyle, kalbiyle başkasına zarar veren Müslüman olamaz. Komşusu açken ilgisiz duran, İslam ahlakından uzaktır. İkiyüzlü olan, gıybette bulunan, insanları birbirine düşman eden, bölen parçalayan, kul hakkını hoyratça çiğneyen, adil olmayan, İslam ahlakından zerre kadar nasip almış olamaz. Ahlâk âbidesi olan Peygamberimizin ümmeti olabilmenin ilk şartı “Ahlâkı Muhammediye’yi yaşamak ve yaşatmaktır.
Kısaca Müslüman ahlakı, erdemli olmayı gerektirir. Sadece sözüyle değil, özüyle de hayatıyla da güzel örnek olan kişidir Müslüman. Kötü Müslüman olduğu hâlde bu faziletlerden uzak olan kişi, nefsinin şeytanın emrinden kurtulamamıştır. Hayatı boyunca sadece Müslümanları eleştirmek, kusuru başkasında görmek, kendi nefsiyle hesaplaşmamak ayrı bir ruh hastalığıdır. Ahlakımıza, yaptıklarımıza, uygulamalarımıza, özel hayatımıza ve bir de Kur’an-ı Kerim’e bakalım. Kur’an’ın helal ve haramlarına, orada geçen peygamberlerin ahlakına uygunsa hiç problem yok. Ama bütün hayatımız Kur’an’a aykırıysa düşünüp, Hz. Peygamber’in ahlakı olan Kur’an ahlâkına dönelim.