Toplum neden suça sürükleniyor?
Toplumlar, yasalara göre davranırlar. Suçların önlenmesi ve suçluların ıslahı adil ve doğru yasalarla mümkündür. Adil ve doğru yasalar olmadan adaletli yargılamadan da bahsedilemez. İktibas edilen yasalar çare ve çözüm olamamıştır. Mecelle kodifikasyonu dışında 150 yıldan beridir bu ülke maalesef tercüme/iktibas yasalarla yönetilmek mecburiyetinde kalınmıştır.
Mahmut Esat Bozkurt zihniyetini aratacak nitelikte yeni kanun yapıcılarla (!) muhatap olmaktayız. Milletimizin inanç değerlerini, kültürünü, irfanını ve geleneğini yok sayan anlayışla Batı’dan yasalar tercüme edilerek yürürlüğe sokulmaktadır.
Bir şehre yaklaştığımız düşünelim, Şehirde en büyük binalar; hastaneler, adliye ve hapishane binaları ise derhal duraksamaksızın yolumuza devam edip, o beldeyi terk etmeliyiz. Suç ve hastalık şehrinde yaşamak mümkün değildir. Canınız, malınız emniyette değildir. Maalesef ülkemizde gerek kötü yasalar ve uygulamaları gerekse ahlaki çöküntü suçları artırmaktadır. Neredeyse şehirlerimizin en görkemli yapıları adliye sarayları ve hapishane binaları olmuştur. Hastane binaları da devasa boyutlara ulaşmıştır.
Türk Ceza Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 2005 tarihinde Türkiye’de hükümlü/tutuklu sayısı 50 bin civarında iken 2020’de 300 bin sayısına ulaşmıştır. Cezaevlerinde doluluk oranı %120’yi aşmıştır. Yeni yapılanlarla birlikte 355 cezaevi, akın akın gönderilen tutuklulara ve hükümlülere yetmemektedir. Sadece son 10 yılda 141 yeni cezaevi yapılmıştır. Bu yıl da 2 yeni cezaevi yapılması için 2,2 milyar lira ödenek ayrılmıştır. Türkiye’deki hükümlü ve tutuklu sayısı, nüfusa oran itibariyle Avrupa ülkelerindeki hükümlü ve tutuklu sayısının 3 katını geçmiştir.
Bu iç karartan veriler Türk halkının suça meyilli olduğunu göstermez. Sorun, yeni ceza kanunu ve uygulamasından kaynaklanmaktadır. Suç ve ceza siyasetinde amaçlanan; ıslah, caydırıcılık ve tekrar topluma kazandırma hususlarında başarı sağlanamamıştır.
Türkiye İstatistik Kurumu verileri, son 10 yılda suç patlamasının yaşandığını göstermektedir. Hırsızlık 7 kat, kaçakçılık 9 kat, cinayet 6 kat, cinsel suçlar 10 kat, uyuşturucudan hapis cezası alanların sayısı 11 kat, yağma 11 kat, trafik suçları 15 kat artış göstermiştir. Cezaevine giren insan sayısı da 3,8 kat artmıştır. Bu veriler toplumun bozulduğunu ve çürüdüğünü gözler önüne sermektedir. 2009 yılında cinayet suçu sayısı 1.514 iken bu sayı 6 kat artarak 9 bin 574’e, yaralama ise 4,5 kat artarak 34 bin 987’ye çıkmıştır.
Uyuşturucu, kumar ve fuhuşla öncelikle eğitim ve ahlak seferberliği ile mücadele edilmelidir. Hâlbuki ceza yasasında fuhuş yapmak ve kumar oynamak suç olarak tanımlanmamıştır. Cinsel istismar suçları ve şiddet tanımları belirsizdir, muğlaktır. Yeni yargı paketinde yapılacak düzenlemeyle özellikle cinsel suçlarda somut delil aranmasının bir nebze de olsa iftirayı ve haksız cezaları engellemesini bekliyoruz.
Cezaların dengesiz ve orantısız artırılması kişileri suç makinesine çevirmektedir: Şiddet artmakta, öfke ve kin duyguları körüklenmektedir. Aslolan uzlaşma ortamının sağlanmasıdır. Kişileri muhbir vatandaş haline getirmek, sürekli delilsiz/belgesiz şikâyete özendirmek toplum barışını bozacağı gibi suçların artmasına da sebebiyet verecektir.
Temel kanunlarımız olan Medeni Kanun ve Ceza Kanunu’nun bilge hukuk mimarları tarafından yeniden düzenlenmesi ile aile ve toplum huzur ve sükûna erer. Tercüme yasalar, feminist ideoloji taraftarlarının dayatmaları ile hazırlanan yasalar çare olamamıştır. Doğal hukuk kapsamında, inanç değerlerimize uygun, insanımızın kültür ve gelenekleri ile çatışmayan milli ve yerli yasalar yapılarak sağlıklı insan ve toplum hedefine ulaşılabilir.
