Eşler arasında anlaşma için kadınlara öğütler

Asiye hanım evliydi ve ergen yaşlarda biri kız biri oğlan iki çocuğu vardı. Kocasından çok dertleniyordu. “Beni anlamıyor, sert ve kırıcı davranıyor” diyordu. Ayrılmayı düşünüyordu. “Hatta öyle ki keşke ölse de rahat etsem diye düşündüğüm de oluyor.” 

Aradan epey süre geçti, tekrar gördüğümde, “Kıymetini bilememişim eşimin” diye söze başladı. Meğer beyefendi koronaya yakalanmıştı ve nefesinin daralması üzerine hastaneye kaldırılmış, orada da yoğun bakıma alınmıştı. “20 gündür de bilinci kapalı ve uyutuluyormuş” dedi. Bunları anlatırken Asiye hanımın gözleri buğulanmış, gözlerinden yaşlar süzülmeye başlamıştı. “Ben ondan çok şikâyetçiydim ama şimdi anlıyorum ki o evimizin güvencesi ve temel direğiymiş. Onun iyi yönlerini nedense görmemiş, görmek istememişim.”

“Meselâ neler anlatırsınız?” diye sorduğumda anlatmaya başladı:

“Her akşam sen gündüz yemekle, ev işleriyle, çocuklarla uğraştın deyip çayı o demler ve bizzat kendisi servis ederdi. İtiraf edeyim kumarı, içkisi, kaba kuvvet uygulaması yoktu. Akşam kahvehane gibi yerlere takılmaz eve gelirdi. Çocuklar ondan çekinirler, davranışlarına çeki düzen verirlerdi. Şimdi iki ergenle nasıl baş ederim bilemiyorum. Sinirli de olsa akşamları sohbet eder, çay içer meyve yerdik. 

Sonra kazandığını bizim için ailesi için harcardı. İktisatlı adamdı. Ailesini kimseye muhtaç etmeden geçindirirdi. O ölürse ben ne yaparım bilemiyorum. Rabbim ona ömür versin diye dua ediyorum. Ondan gelecek problemlere razıyım, artık şikâyet etmeyeceğim.” 

Evet, Asiye Hanım eşinin kıymetini anladığını söylüyordu. “Lütfen yazın bunları, herkesin eşi koronaya yakalanabilir ve ölebilir. Bu duruma düşmeden eşler birbirlerinin kıymetini bilsinler, birbirlerine daha çok sarılsınlar” diyerek evlilere tavsiyelerde bulundu. 

Eşiyle mutlu bir evliliği özlemiş olan bu hanım günümüzün problemli evlilerine, özellikle de hanımlara oldukça önemli öğütlerde bulunuyor:

“Evlilikte anlaşabilme yuvanın sanki ruhudur. Onun için en meşgul çiftler bile birbirlerine ayıracak, eşleriyle konuşacak zaman bulmayı asla ihmal etmemelidirler. Ona sevdiği yemekleri yapmak, onun hoşuna gidecek bir şeyleri hazırlamak önemli.

Kadınların çoğu her şeyi eşlerinden beklerler. Akşamları eve yorgun argın dönen kocalarından kendi monoton yaşantılarını değiştirmesini, ona renk katmasını isterler. Her şeyi ondan beklemeyi bir alışkanlık haline getirmişlerdir. Kocalarını adeta buna mecbur sayar, bunaltırlar. Oysa kendilerine şu soruyu sorsalar daha iyi ederler: “Acaba konuşmalarımızı daha renkli kılmak için benim neler yapmam gerekiyor?”

Evli çiftler paylaşabilecekleri ortak zevkler ve konular bulmalıdırlar. 

Kocanızın nelere ihtiyacı olduğunu bulmaya çalışın. Eğer eve geldiği zaman yorgun ve canı sıkkın ise, ona anlatacağınız dertlerinizi bir an için olsun erteleyin. Bazı kocalar evde işlerinden bahsetmezler. Bu gibileri de zorlamamalıdır. Bırakın bahsetmesin. Belki kocanız başka tiplerin aksine olarak evinde, işlerinden uzak bir âlem oluşturmak istiyordur. Siz de onun bu âlemine, cennetine saygı gösterin. Kocam bazen çok sıkılmış olarak eve gelirdi. Bana sıkıntısını anlatmaması belki daha iyiydi.  Çünkü o zaman olanları tekrar hatırlayacaktı. Oysa kendisi derdini iş yerinde bırakmaya çalışıyordu. Ben ise böyle anlarda onu anlamaya çalışmadığım için kendime kızıyorum. 

Bir derdiniz olduğu zaman, sakın, pat diye söylemeyin. Önce iyi bir düşünün, olayı içinizden tartın. Sonra eşinizle tartışın, anlaşın. Fakat her şeyden önce onun dinlenmesini bekleyin. Hiç unutmam, genç kızken, babam daha kapıya varmadan annem, “Durun babanız bir otursun, nefes alsın, sonra olan bitenleri anlatırsınız” derdi. Bu öğüt evli kadınlar için çok yararlıdır. Çoğu erkekler, yorgun ve gergin geçen bir günden sonra öncelikle dinlenmek isterler. İşte böyle anlarda huzur ve sessizlik ortamı en faydalı birlik ve anlaşma unsuru olabilir. 

Birçok kadın, kocasının sırlarını kendisinden gizlediğinden, söylemediğinden yakınır. Bunun da bir sebebi vardır. Öyle birini tanırım ki, karısına bir şey anlatmış, o da başkalarına anlatınca kocası işini kaybetmişti. Erkek hayat yolunda yalnızdır, bunun için güvenecek birine ihtiyacı vardır. Ona, bu insanın yalnız siz olduğunu inandırın. Bu inancı kazanmak sizin için büyük bir iltifattır. Eğer kazanmak istiyorsanız kocanızın güvenini asla sarsmayın. 

Nasıl ki sizin gibi ruh doktorları hastalarına yardım ederler, evli karı-kocalar da birbirlerine öyle yardımcı olabilirler. Eşlerin birbirlerine sükûneti, akıllılığı ve sergilediği sevgi gösterisi onları tekrar hayata bağlar. Şunu unutmayın; en güç durumlar bile karşılıklı dinlemek yoluyla çözümlenebilir. 

Eşler yaptıkları en ufak şey için bile birbirlerine teşekkür etmelidirler. Mesela, gömleğini ütülesem, sökük bir düğmesini bulup diksem, o yokken evi idare etsem, hep ondan teşekkür beklerdim. Onun “teşekkür ederim” sözü ile bana olan ihtiyacını anlar, takdir edildiğimi görürdüm. Onun bu bir çift sözü, yoldaki trafik işaretine benzetirim. Size doğru yolda olduğunuzu gösterir. 

Her ne kadar, bir bakış, ya da bir dokunuş sözden daha büyük anlam taşırsa da, şu sözü unutmayın: ‘Seni seviyorum.’ Bu sihirli cümleyi sık sık söyleyin. Göreceksiniz aranızda her şeye karşı dayanıklı, sağlam bir bağ kurulacaktır. Onun getirebileceği birlik ve anlaşma havası, kötü anlarınızı dayanıklı, iyi anlarımızı ise şimdiden daha mutlu kılacaktır.”