MUSTAFA KOÇ ÖLÜNCE...

Mustafa Koç, kalp krizi geçirince.

Millet can derdine, Sözcü hisse derdine düştü!

Yahu bu kadar paragözmüşler işte!

Millet can derdindeyken bunlar hisse peşinde...

Şükrediyorum ki, Allah’tan dostum değilsiniz...

Allah’tan Yeni Akit’e muhalifsiniz...

Allah’tan bizi günahınız kadar sevmezsiniz...

Aman sakın sevmeyin...

Uzak olun, nefret edin!

Sizin gibi “dost”, sizin gibi “yandaş” olmaz olsun!

Vallahi tiksindim sizden!

Korktum!

Sizin yerinize ben sıkıldım, ben utandım!

Ben, bizim mahalledeki muhannetlere sitem ederdim...

Sayenizde şükrettim!

Adam ölmeden, hisse derdine düştünüz ya...

İstemem, üstü kalsın...

Uzak olun, uzak durun...

•

Hasan Abi öldü...

Kör oldum...

Hâlâ alışamadım yokluğuna...

Bizim canımız yanarken...

Sırtlan sürüsü anlamadı halimizden...

Bakmadılar gözümüzün yaşına!

Biz yas tuttuk, onlar mezarına üşüştü...

Biz ağladık, onlar saldırdı...

Biz yandık, onlar ısırdı...

Biz dua ettik onlar başını göğe dikip uludu, havladı...

Biz hayırla yâd ettik, onlar taşladı...

Biz iftihar ettik, onlar kıskandı...

Biz omuzlarda taşıdık, onlar hırladı...

Biz onda dağları, yıldızları gördük, cüceler “boylarının yettiği” kadarını...

İşte belki de bu yüzden Allah, Hasan Karakaya’nın emanetini mübarek topraklarda aldı.

Çünkü Allah biliyordu, biz biliyorduk...

Düşmanlarını...

Kıskananlarını...

Onun gibi ölmek, itibar görmek için kırk takla atanları...

Gördüğü itibara bakıp, bunalım takılanları...

Gezi zekâlıları, FETÖ sırtlanlarını, İslam düşmanlarını, koynumuzdaki yılanları...

Dedim ya Allah, belki de bu yüzden emanetini o topraklarda aldı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı vesile etti.

Kâbe’nin kapılarını ardına kadar açtırdı.

Ve hayattaki en çok istediği yerde...

Resulullah (sav)’in manevi ikliminde...

Peygamberin (sav) secde ettiği yere secde ettikten sonra emanetini aldı.

Hasan Karakaya böyle bir adam, böyle bir Müslümandı...

Dava adamıydı.

Düşünce insanıydı.

Anlayan, anladı...

Anlamayan, anlamadı.

Cumhurbaşkanı da, Başbakan da, ailesi de, dostları da, sırtlan sürüsü de kendine yakışanı yaptı.

Eh istidadı köpek olanın bülbül gibi şakıyacak hali yok ya?

Bir kısmı da ardından uludu, havladı...

Bunları ne için mi anlattım?

Rahmi Koç bize bilmem kaç tane dava açsa da...

Basın özgürlüğümüze müdahale etse de...

Bizi açtığı “ceza” ve “tazminat” davalarıyla susturmaya çalışsa da... 

Böyle acı bir günde...

Oğlunu kundaklara saran bir ananın, onu kefenler içinde gömerken düştüğü yürek ateşine değmeyiz.

Oğlunu gömmek zorunda kalan bir babanın acısına dokunmayız.

Biz babasını kaybeden kızların gözyaşlarına basmayız.

Hayat arkadaşını kaybeden bir kadını yıpratmayız.

Kimsenin yarasına tuz basmayız.

Zayıf düşenin tepesine üşüşen “akbabalar” gibi yapmayız yani...

İntikam için zor zamanı, acı günü kollamayız.

Bu yüzden...

Mustafa Koç, bize maliyeti ne olursa olsun...

Bizim için anne ve babasının oğlu...

Eşinin kocası...

Kardeşinin abisi...

Kızlarının babasıdır.

Saygı duyarız.

Zira ölümde sadece acı vardır.

Bir çocuğun hikâyesi... 

Bu yüzden “çöplüklerden” malzeme toplayanlarla işimiz olmaz bizim...

Biz Müslümanız...

Anadolu insanıyız...

Bize yakışanı yaparız.

Hasan Karakaya vefat ettiğinde yanımızda bize teselli olan Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın vefasını, Başbakan Davutoğlu’nun sadakatini, okurlarını, ailesini, sevenlerinin tesellisini unutmayacağımız gibi sırtlan sürüsü FETÖ militanlarının saldırılarını ve İslam düşmanı Gezi zekâlıların hakaretlerini de unutmayız.

Buna rağmen ceset istismarı yapmayız.

Mezar yağmacısı olmayız yani...

Acelesi yok şimdi...

Koç Holding’e muhalefetimize sonra da devam ederiz.