Nur talebelerine bazı öneriler
Nur talebelerine bazı öneriler
LATİF ERDOĞAN
FETÖ yapılanmasının ve 15 Temmuz darbe girişiminin ülkemize yaptığı tahribat her geçen gün bütün vahametiyle daha bir belirgin hale geliyor. Bu hain yapı devlet mekanizmasına çok ciddi zararlar verdiği gibi birer sivil kuruluş olan dini cemaatlere de aynı şekilde zarar vermiş bulunuyor.
Cemaatlere sızma ve cemaatleri ele geçirme hamlelerinin iki ana hedefi vardır. Birincisi kendilerini kamufle etmek, ikincisi ise kurtulursak biz kurtulalım; fakat batarsak hepimiz birden batalım köhne düşüncesini hayata geçirmek.
Elbette onların bu atraksiyonları pek çok dini cemaatin itibar kaybına sebep olmuş bazı cemaatlerde de gaye ve iç disiplinlerden sapmalara sebebiyet vermiştir. Bu açıdan her dini cemaatin bu hususları göz önünde bulundurarak kendilerini test etmelerinde zaruret vardır.
FETÖ elebaşının istismar ettiği ana damar hiç kuşkusuz Risale-i Nur hizmetidir. Kendisini hiçbir zaman bu hizmetin aidiyetinde kabul etmemesine rağmen Risale-i Nuru bir araç olarak kullanmış; zahirde görünen başarısı sebebiyle de bir dönem merkez cemaat konumunda muamele görmüştür.
Bu yanlış ve marazlı hali senelerce önce teşhis etmiş, Nur hizmeti içindeki ilgili mercilerle paylaşmış biri olarak bu gün de gördüğüm lüzum üzerine bazı mütevazı önerilerimi arz etmek istiyorum. Sözümü birinci elden sahiplenmesi gerekenlerin kimler olduğunu ve de olacağını bilemediğim için de bütün kardeşlerimize umumen dermeyan ediyorum:
Bütün Risale-i Nur talebelerinin aynı çatı altında toplanması, maddi- manevi gücün aynı noktada temerküzü Risale-i Nur hizmeti adına en hayati mesele olarak kabul edilmelidir. Bu noktada rehber İhlas ve Uhuvvet Risaleleridir. Bu iki risale sık sık okunarak birlik, beraberlik ve dayanışma vurgulanmalı, meşrep farklılığından kaynaklanan ihtilaf ve tefrikaya götürücü her türlü eylem ve düşünceye set çekilmelidir.
Bediüzzaman Hazretlerinin talebelerine yazdığı birlik- beraberlik içerikli mektuplar bir araya getirilerek sık sık okunmalıdır.
Model topluluk anlamında merkez cemaat yapısı gözden geçirilmeli, yapılması gereken revizelerle yeniden hayata geçirilmelidir. Merkez cemaat yapılanmasında daha önce tefrika deneyimi yaşamamış, kimseye gücenmemiş ve kimseyi bu konuda gücendirmemiş fertler tercih edilmeli, yeni, cedit, safi bir kadro oluşturulmalıdır.
Bu yeni oluşum, bütün insanlığı hedef alan bir vizyona sahip kılınmalıdır. Cemaat olmayı gaye ve hedef edinmekten arındırılmalı, cemaat olmayı da manayı harfiyle okumalı, her yeri ve herkesi aidiyetine dahil etme sorumluluğu taşımalıdır. Bu hedef ve gayeye götürücü her meşru vesile ve vasıta kullanılmalı, dar kalıba hapsedici düşünce ve davranışlardan uzak durulmalıdır.
Sürekli hedef büyüterek hareket zinde tutulmalı, birlikteki her ferdin mutlaka bir sorumluluk alanı olmalıdır.
Fertler arası rabıtada hem duygusal yan hem de akli taraf sürekli göz önünde bulundurulmalı, uhuvvet ve muhabbetin cazibe gücünden hizmet adına azami ölçüde istifade edilmelidir.
Fertler arası diyaloglarda mücerret ismin yanında “kardeş” kelimesi kullanılmalı, statü belirleyen başka sıfat ve kavram söz konusu edilmemelidir.
Hanımlarla ilgili çalışmalar da aynı usulle sürdürülmeli ve karma halden kaçınılmalıdır.
Kur’an okumalarına, tesbihat, Cevşen ve diğer dualara özen gösterilmelidir.
Hizmet bir geçim kaynağı haline dönüştürülmemeli, Bediüzzaman Hazretlerinin ihdas ettiği vakıflık usul ve sisteminin dışında kadro fertlerinin kendi kazançlarıyla geçinmeleri ahlak haline getirilmelidir. Bu konuda ilk model nur topluluğunun pratikleri örnek alınmalıdır. Hizmet, cemaat kimliği ile asla ticari ve ekonomik kuruluşlarla meşgul edilmemelidir.
Çalışmalarda şeffaf olunmalı, gizliliği çağrıştıracak söz ve davranışlardan uzak durulmalıdır.
Hizmet, asla kişi ve lider merkezli olmamalı, heyet ve ilke merkezli olmalıdır. İstişareye azami ölçüde riayet edilmelidir.