“Haykırsam kollarımı makas gibi açarak”

Üstat, üstün bir şiiriyetle, “Durun kalabalıklar! Bu cadde çıkmaz sokak!” diye, “Cadde” yolun, “Çıkmaz sokak” olduğunu söylemekle kalmıyor, fiili bir gayret, canlı, somut bir hareketle teyit etmek ihtiyacıyla, “Haykırsam, kollarımı makas gibi açarak!” diye, sözü aksiyonla bütünleştirmek istiyordu. 

1 Kasım seçiminin önemi dolayısıyla, üstadın “Haykırsam” diye temenni ettiği sözünü eylemle bütünleşttirme işini, ihtiyarlığın izin vermek istememesine rağmen yazılarımı, inşallah seçim öncesi son hafta her gün yazarak, sözümü eylemle bütünleştirerek, bu hayati görevde elimden geleni yapmaya azmetme kararındayım.

Etrafımızı kuşatan insanlık yangının, ülkemizi de sarması için, içte-dışta İran’dan, Rusya, AB ve ABD’ye kadar gayret ve dayanışmaya girildiği göz önündedir. Bizi, ateş çukuruna atmak istiyenler bu derece gayrette iken, bizim, birlik ve istikrarımızı korumakta gaflete düşmemizden büyük felaket olmaz. İç ve dış düşmanın kini ağızlarından taşıyor. Suriye’den beter yapmak istiyorlar. Gün, vahdet ve kardeşliğimizi güçlendirme günüdür. “Sen ben desin efrat, aradan vahdeti kaldır, -Milletler için işte kıyamet o zamandır.” Seçimde gaflet, bu kıyamete davetiyedir. 

7 Haziran seçiminin önemi belli idi. Bir de ibretle teyidi gerekmiş, öyle oldu. Oylar dağıldı iktidar yerine, kaos doğdu. MHP, açıkça muhalefet istedi. Görüntüde koalisyon diyen CHP, 5’e indirdiği kırmızı çizgilerinin bir teki olan, “Kesintisiz 8 yıl eğitim” dahi, sanayi, manevi, milli, özgür kalkınmayı kökünden ters çevirecekti. Ülke zaman ve imkan kaybetti. Ama yatalak bir koalisyona da düşmedi. Ekonomik, sosyal ve siyasi ibret doğdu. 12 senedir AB ülkelerinin kesintisiz en hızlı kalkınan ülkesi idik. Bu kayıp dönem, tam kayıp olmadı. Son gazla hızlanan arabanın, vites atıp, mevcut hızıyla yol alması gibi bir hal oldu. 

İsrail’in kuruluş çalışmalarıyla başlayan, İslam’a karşı örtülü, derin savaş, İslamofobi’den, PEGİDA’ya kadar, İslam düşmanlığıyla kitleleri şartlandırmakta önemli bir merhale kazandı. Böylece, bu derin düşmanlık, bazısını yanıltan, bazısını uyandıran, tüm dünyada sanal bir üstyapı, algı doğurmaya devam ediyor. 

Irak ve Suriye felaketlerinden kendine pay çıkarmak isteyen Batı’ya, bir de Rusya ve İran’ın da dolu dizgin katılması, kapkaççı çıkarcılığı ile saldırması, karar sahiplerini, durum netleşmeden, karanlıkta, önünü göremeden karar vermeye zorluyor. Bu hal, derin planların uygulamasında farklılık ve zıtlıklık doğurabilir.

Rusya’nın, silaha dayalı, hesapsız genişleme hırsı devam ederse, Çin kenara çekilir? Hitler dahi, istilada sıra gözetmişti. Vladimir Putin çok dağıttı. Kaç cephede birden. Baltık denizinde yer kapma; Kırım’ı ilhak etme; Ukranya’yı parça parça yutma! Beyaz Rusya, sırada gibi. Suriye’den çıkma niyeti yok. Bu kadar lokma boğazına durur. ABD, bunca askeri, üssü, boşa mı besliyor?

İran, Rus getirisine fazla angaje oldu, dönüşü zor bir çıkmaza sürükleniyor. Kendine yardımcı olan Türkiye’ye ters dönmekle kalmıyor, ilk fırsatta, komşu vatanlarından pay kapmak için fitne ve fiili, askeri saldırıya geçiyor. Irak ve Suriye’den başladı, Bahreyn’den Yemen’e kadar vardı. 

İslam dünyası, birlik olamamanın, dağılmanın, tozlaşmanın ağır faturasını ödemektedir. Ümmet olarak, “Bir ateş kuyusu başında”yız. İnşallah, 1 Kasım seçimi, bu kör gidişi ters çevirecek, güçlü bir istikrar getirecektir. Türkiye’nin potansiyel gücünden kuşkulanan düşman, istikrarı kaybetmemiz için var gücüyle çalışıyor. Bu seçimin öneminden gafletimiz, kayıplarımızı, cephede kazanmak mecburiyeti doğuracak ağır bir sorumluluktur. Birlik ve istikrarımızı kaybetmek kadar düşman sevindirecek bir felaket yoktur. Allah’ın lütfuyla kardeşliğimizi, bu seçimle bütün dünyaya bir kere daha ilan edecek, İslam dünyasını, mazlumları ve dünyadaki bütün dostlarımızı sevindirerek, Allah’ın yardımına Hak kazanacağız. Hamd Allah’a!..