İslam dünyasının güç birliğine ihtiyacı var

İslam dünyasının güç birliğine ihtiyacı var

AHMET VAROL 

İngiliz emperyalizminin İslam âleminin büyük bir kısmını etkisi altına aldığı dönemde Müslüman coğrafyası hem küçük parçalara ayrıldı hem de bu parçaların kendi aralarında güç birliği oluşturmalarının önüne set çekilmesi için birbirine yakın ülkeler arasında karşılıklı sorunlar oluşturuldu. 

Bugün İslam âleminin zaaf halinde olmasının ve siyonist işgal rejiminin de bu derece cüretkâr olabilmesinin en önemli sebeplerinden biri de bu parçalanmışlık ve güç birliği oluşturulamamış olunmasıdır. Ben de şahsen bu konuya değişik vesilelerle gerek yazılarımda ve gerekse konuşmalarımda temas etmeye çalıştım. 

Şimdiye kadar İslam dünyasında güçlerin birleştirilmesi konusunda bazı önemli ataklar oldu. Ancak bu ataklar gerek iştirak edenlerin siyasi duruşları ve gerekse küresel güçlerin çomak sokması sebebiyle büyük ölçüde etkisiz kaldı. O yüzden yeni girişimlere yönelik yorumlarda bazen geçmişte yaşanmış sonuçsuz tecrübeler misal gösteriliyor. Ancak geçmişte yaşananlar bütün girişimlerin güdük kalacağını göstermez. Her girişimi kendi şartlarına ve vuku bulduğu dönemdeki hakim şartlara göre değerlendirmek ve ona göre bir öngörüde bulunmak gerekir. 

Dünya Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sonra yeni bir döneme girdi. Bu dönemde ağırlıklı olarak ABD’nin sesi daha yüksek çıktı. Bu sürecin ayrıntılarına girmeye şimdilik gerek görmüyorum. 

Ama bugün dünya yeni bir döneme girmektedir. Bu dönemde ABD’nin etki gücü gittikçe zayıflıyor. Özellikle İran’a yönelik savaşta iddia ettiklerinin çok gerisinde kaldığı gibi, topraklarına üs yerleştirmiş olduğu ülkeler açısından bile askeri himaye oluşturmaktan aciz kalması bu konuda gerçekleri daha çıplak bir şekilde gün yüzüne çıkarmıştır. 

Siyonist işgalin Gazze’de sergilediği vahşet artık insani değerlere saygısı olan bütün herkesin bu vahşetten tiksinmesine ve nefret etmesine sebep olmuştur. Bugün hâlâ bazı ülkelerin siyonist işgal rejimiyle siyasi, askeri veya ekonomik işbirliği ilan etmeleri işgalci siyonistlere prestij kazandırmıyor. Çünkü bu rejim insana ve insanî değerlere saygılı kitlesel tabanlar nazarında artık tamamen kaybetmiş durumdadır. Bu arada ABD desteği olmadan işgalci siyonist rejimin ayaklarının üstüne durması ihtimali yoktur. Gazze’ye yönelik son soykırım savaşının külfetinin büyük bir kısmını ABD yüklenmiştir. Ama artık ABD toplumunun da bu rejimi geçmişe nispetle biraz daha yakından mercek altına aldığı ve katliamcı politikasına destek vermeyenlerin oranının hızlı bir şekilde arttığı toplumsal araştırmalarda görülüyor. Zaten Körfez Savaşı’nın getirdiği külfet sebebiyle ABD’nin biraz daha kabuğuna çekilme ihtiyacı duyması işgalci siyonist rejimin sırtını dayadığı duvarın zayıflamasına sebep olabilir. 

Bu gibi sebeplerden dolayı hem dünya genelinde hem de siyonist rejimin saldırgan tutumundan dolayı sıkıntılı olan ve “Ortadoğu” olarak isimlendirilen bölgede dengeler değişmektedir. Bunda Gazze’deki Aksa Tufanı’nın önemli rolünün olduğu inkâr edilemez. Bu kalkışma karşısında Filistin direnişi ağır bir bedel ödemesine rağmen işgalci siyonist rejimi ve ona destek veren küresel güçleri de ciddi şekilde silkelemiştir. 

Dengelerin bu şekilde değiştiği bir dönemde İslâm dünyasının öncü ülkelerinin aralarında bir askeri ittifak kurmaları ve güçlerini birleştirmek için “Mekke Ortak Savunma Anlaşması” adı verilen bir anlaşmaya imza atarak güçlerini birleştirmeleri son derece önemli ve oldukça ümit verici bir gelişmedir. 

Bu anlaşma İslam âleminin yazımızın başında belirttiğimiz şekilde parçalanmasından sonra kabul edilen en geniş çaplı ve kapsamlı askeri anlaşma niteliğindedir. Biz temenni ediyoruz ki anlaşmanın kapsamı hızlı bir şekilde genişletilir ve İslam âleminin tamamı açısından güvence oluşturacak bir askeri ittifaka dönüşür. Böyle bir ittifakın sağlanması belki emperyalist politikalarla, İslam dünyasının güç birliğinin bozulması için ekilmiş fitne tohumlarının sebep olduğu suni problemler de görüşmeler yoluyla çözüme kavuşturulur.