• İSTANBUL
  • İMSAK
    00:00
    GÜNEŞ
    00:00
    ÖĞLE
    00:00
    İKİNDİ
    00:00
    AKŞAM
    00:00
    YATSI
    00:00
  • 0.0
  • 0.0
  • 0.0
Ahmet Gülümseyen
Ahmet Gülümseyen
1969 yılında Bayburt’ta doğdu. İlköğretim ve Liseyi Bayburt’ta okudu.1994-1998 Marmara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu / Spor Yönetimini bitirdi. 2004 -2005-Ankara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu (BESYO) / Yüksek Lisans Özel Öğrencisi.2016-2018-Gelişim Üniversitesi BESYO /Spor Yöneticiliği Bölümünde Yüksek Lisansını tamamladı. 2000-2002 Bağcılar Ensar Koleji Beden Eğitimi Öğretmenliği.2002-2005 Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Spor Uzmanı /ANKARA.2005-2008 İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü-Spor Uzmanı.2008-2011 İBB Spor Etkinlikleri A.Ş.- Spor Tesisi Müdürlüğü. 2014-2018 İBB Spor İstanbul Engelliler Koordinatörü. Gazetecilik ve Televizyon tecrübeleri: 1993-1995 Foto-Maç Muhabirlik.1995-1997 Bakırköy Postası Dergisi (Spor Sorumlusu) 1995-1997 Fanatik Gazetesi-Anadolu Ajansı (Fahri Muhabirlik). Akit-Anadolu’da Vakit Gazetelerinde Köşe Yazarlığı 1997- Devam Ediyor. İstanbul Büyükşehir Beledisi WEB TV’de Spor Muhabirliği ve 2012 Avrupa Spor Başkenti Program Yapımcılığı. Akit TV’de ‘Spor Sohbetleri’ Program Yapımcı ve Sunuculuğu. Birçok spor branşında hakemlik ve antrenörlük belgesi sahibidir.
TÜM YAZILARI
20 Ekim 2019

Yerel politikalarda engelliler ve spor

Politika günümüz anlayışında, ucu açık bir söylemi temsil etmektedir. İzah yönünden sonuç vermeyecek gibi gözükse de, plan ve programların daha makbul/geçerli olduğunu görmek mümkün. Söz konusu hususları en güzel özetleyen durum, yazılı mevzuatın eyleme/uygulamaya dönüştürülmesi. Bu mevzuatlardan en etkilenen kesim engelliler. Hayat şartları ve yaşam kalitesi bakımından ‘dezavantajlı’ konumda olan bireylerin, gerek merkezi gerekse yerel yönetimler olarak fiziksel mekânlardan istihdama kadar düzenleyici ve onların kullanımı için önem taşımaktadır. Bu sayede yaşayan canlının, yaşam kalitesini artırmak ve farkındalık oluşturmak manasına gelir ki, bunun da adı çağdaşlık ve medeniyet olur...

‘Yakın çevrenin engelli bireye karşı ön yargılı yaklaşımı bazen bireysel durumdan bazen de toplumsal gerçeklerden kaynaklı olabilmektedir. Bu engelleri aşmada engelli birey diğer bireylere göre daha yoğun çaba göstermek zorunda kalmakta. Aksi halde bu bireyin toplumsal hayatın tüm alanlarına katılma konusunda sorun yaşaması kaçınılmaz olabilmektedir. Özellikle ekonomik hayata katılamayan engelli birey kendisi ile birlikte, kendine bakmak durumunda kalan kişilerin de üretime katılmasını engellemesi söz konusu olabilmektedir ki (Engelliler Şûrası, 1999), bu durum ailenin yaşadığı sorunu daha da büyütebilmektedir.’ (Engellilere Yönelik Yerel Sosyal Politikalar-Bedrettin Keskin)

Sosyal ve ekonomik hataya katılım sağlayamayan engelli bireylerin, bozulan fiziksel ve ruhsal yapının onarımı, kişinin kaliteli bir hayat sürdürmesi için gösterilen çabanın tahmin etmek güç değil! Her bireyin engelli adayı olması gerçeği ile yola çıkıldığında, yaş durumunu belli sınırlama getirmekten bir yana, gelişim çağındaki bir engelli bireyin alacağı eğitimle birlikte aktif hayatın içerisine katılım sağlaması önem taşımakta. Bu sürece en önemli pay sahibi merkezi ve yerel yönetimlerdir. Birleşmiş Milletler Engellilerin Haklarına ilişkin Sözleşmesinin 1. madesinde ‘Engellilerin tüm insan hak ve temel özgürlüklerinden tam ve eşit şekilde yararlanmasını teşvik ve temin etmek ve insanlık onurlarına saygıyı güçlendirmek’ ifadesi yer alırken, tarih dendiği vakit şan ve şerefle anılan Osmanlı İmparatorluğu dönemine bakıldığında, Nadir Özberk’in Osmanlı İmparatorluğu’nda Sosyal Devlet isimli araştırmasında şu ifadeleri görüyoruz; ‘1868 tarihli Dersaadet İdare-i Belediye Nizamnamesi ile belediyelere yoksulları koruma görevi verilmiştir. Bu düzenleme özellikle kör ve dilsizlere dönük ihtiyacın karşılanmasını belediye görevi olarak tanzim etmiştir. 1877 yılında Dersaadet Belediye Kanunu ve Vilayet Belediye Kanununda yeni görevler de verilmiştir…’

Adı geçen tarihlerin çok öncesine gidildiğinde, Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) ve sahabe döneminde engelli bireylerin, sorumluluk yüklenerek, hayatla iç içe olduğu ve sosyal çevreyle barışık olduğunu görmekteyiz. Asr-ı Saâdette engelli sahabilerin kitaplaşacak ve gelecek nesillere örnek olacak hayatlarını görmek mümkün olmakta. Bu konuda düşüncelerin kaleme yansımasında ‘Engelli Sahabiler, Hz. Muhammed’in görme yetisi kaybedenlere ‘cennette iki göz’, bir ayağından mahrum olana ‘cennette koşma’ v.b. müjdeleriyle başarmışlardır’ ifadeleri yer alıyor. Sahip olunan insani düşüncenin devamlılığı için, yapılan her işin hayırlara vesile olması temennisiyle yol almak gerekiyor. Peki, başlığımız da yer alan spora gelince. İnsanın zinde kalması için harekete ve egzersiz, toplum diliyle spor yaptırmak,  engelli engelsiz tüm bireyler için önem taşıyor ise, merkezi ve yerel politikalar kapsamında hu hassasiyetin yer alması gerekiyor…

 

Haberle ilgili yorum yapmak için tıklayın.

Yorumlar

kahvehanesiz bir türk düşünemiyorum

Engelsizlerin bir yığın engeli varken, engellilere niye taktın böyle anlamadım. Engelsizler kahvelerde pinekleyip ölümlerini bekliyorlar ülkemde; uzaklara, çok uzaklara bakarak..
  • Yanıtla

WhatsApp İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23