Psikolojik araştırmalar, kedilerden hoşlanmayan kişilerin genellikle bağımsızlık, kontrol ve ilişkilerde net hiyerarşi beklentisi gibi ortak kişilik özelliklerine sahip olduğunu ortaya koyuyor.
Kedi sevmeyenlerin ortak özellikleri ve kedilerden hoşlanmamanın psikolojik nedenleri, yıllardır merak edilen bir konudur. İnsanların evcil hayvanlarla kurduğu bağlar derinlikli olsa da, bazı kişiler özellikle kedilere karşı belirgin bir mesafe koyar. Maya Flores tarafından yapılan ve "Kedilerden hoşlanmadığınızı herkesin bilmesini istemenin ardındaki psikoloji" başlığıyla yayınlanan bir inceleme, bu kişilerin tipolojisini 10 ana maddede özetliyor. Bu analiz, kontrol, beklenti ve bağımsızlık gibi kavramların merkezde olduğunu gösteriyor.
Kontrol ve Hiyerarşi Beklentisi
Kedilerden hoşlanmayan kişilerin en belirgin özelliklerinden biri, ilişkilerde kontrolü elinde tutma arzusudur. Bu kişiler, sevgiyi kendi programlarına göre almayı tercih ederler; yani evcil hayvanın sadece onlar istediğinde sevgi göstermesini beklerler. Kedilerin seçici doğası ve canları ne isterse onu yapma eğilimi, bu tip insanlar için rahatsız edicidir. Çünkü kediler, sahibinin beklentisine göre değil, kendi karakterine göre hareket eder. Ayrıca, bu bireyler tüm ilişkilerde net çizgilerle belirlenmiş bir hiyerarşi talep ederler. Kedilerin bu hiyerarşiye uymayan, başına buyruk halleri ise onları rahatsız eder.
Kedi sevmeyenlerin ortak özellikleri arasında, yapılan iyiliklere anında ve sürekli bir minnettarlık beklentisi de yer alır. Örneğin, bir kediye mama verdiklerinde, kedinin buna karşılık mutlaka sevgi gösterisinde bulunmasını beklerler. Kedilerin minnettarlığı dolaylı veya anlık olmayabilir; bu durum, takdir edilmeyi bekleyen bu kişilerde hayal kırıklığı yaratır.
Bağımsızlık Algısı ve Reddedilme Hissi
Kedilerin bağımsızlığı ve laf dinlememesi, kedi sevmeyenler tarafından çoğunlukla kabalıkla eşdeğer tutulur. Kedilerin tahmin edilemezliği, yani bir anda gelip ilgi göstermesi veya bir anda uzaklaşması, bu kişiler için baş edilebilir bir durum değildir. İlişkilerde öngörülebilirliği arayan bu yapı, kedilerin canı istediğinde ilgi göstermesinden veya durduk yere sevgi sunmasından hazzetmez.
Bu tip kişiler, kedilerin doğal davranışlarını sıklıkla yanlış yorumlama eğilimindedir. Örneğin, odanın bir köşesinde oturan ve kendi halinde duran bir kediyi, "Bu kedi benden hoşlanmıyor, benden kaçıyor" şeklinde kişisel bir reddedilme olarak algılarlar. Oysa bu davranış, kedinin sadece kendi alanını koruma veya dinlenme ihtiyacından kaynaklanabilir. Kedilerin bir insana gösterdiği ilginin, o insanın kediye yönelik davranışlarından bağımsız olabilmesi, kedi sevmeyenler için kontrol dışı bir durumdur ve bu da onları korkutur.
Sonuç olarak, kedi sevmeyenlerin psikolojisi incelendiğinde, temel sorunun sevgi veya hayvan nefretinden ziyade, bağımsız bir karaktere tahammül edememek olduğu görülmektedir. Bu insanlar, ilişkilerde edilgen bir canlı yerine, kendi isteklerini ve sınırlarını belirleyen bir canlıyla karşılaşmaktan rahatsızlık duyarlar. Temelde, karşılarındaki canlının 'kendi' olmasından ve bir karakteri olmasından rahatsızlık duymaları, kedilerden hoşlanmamalarının temel nedenini oluşturur.
