Çocuklar, ailelerini yansıtır. Bir çocukta depresyon var ise mutlaka ailede sıkıntılar yaşanıyordur. Özellikle annede depresyon ihtimali yüksektir. Ailede ya da annede kayıplar, travmalar ve yoğun hayal kırıklıkları yaşanıyor olabilir.
Çocuklar kendi kendilerine tedaviye yönelmezler ve aileler genellikle çocuklarındaki depresyonun belirtilerini fark edemezler. Daha çok karın ağrısı, baş ağrısı gibi bedensel belirtiler, okul başarısında düşme ya da okul reddi, huzursuzluk gibi belirtiler ön planda olur. Bu da anne ve babayı endişelendirir ve tedavi arayışı başlar.
Bazen ebeveynler kendi sıkıntıları ve üzüntüleri yüzünden çocuklarının yaşadığı olumsuz gelişmeleri göremeyebilir. Bir sorun olduğunu çok zaman okulda öğretmeni farkeder.
Çocuklarda depresyon kuşkusuz ergenler ve erişkinlere göre daha az görülür.
Belirtilere dikkat
En az 2 hafta süren çocuğun çökmüş ruh hali ya da huzursuzluk, irritabilite hali..
İlgi ve zevklerde azalma,
Uyku ve iştah bozuklukları,
Çocukta beklenen kilo alımının olmaması,
Hareketlerinde yavaşlama ya da hızlanma,
Değersizlik duygularını dile getirme, yakınma,
Dikkat ve konsantrasyon azalması.
Bu belirtiler erişkin depresyonunun özelliklerine benzer ve zaman zaman çocuklar yaşadıklarını açık bir dille ve doğrudan anlatsa da teşhisin koyulması ancak bir uzman tarafından yapılabilir.
Çocuklar bir üzüntü göstermeden de duygusal bir çökkünlük içinde olabilirler. Çocuklar yaşadığı sıkıntıların şiddetini, sıklığını ve süresini bildirmede zorluklar çektiklerinden hekim ebeveynler ile mutlaka görüşür. Görüşmelerde, akrabalarda var olan psikiyatrik hastalıklar mutlaka bildirilmelidir.
Ergen ve erişkinlerden görülen ölüm ya da intihar düşünceleri çocuklarda pek olmaz. Çocuklardaki depresyon belirtileri yaşa ve döneme özgü olarak değerlendirilir.
Ayrıca başka hastalıkların sonucunda da depresyon gelişebilir. Epilepsi, öğrenme güçlükleri, kanser, hipotiroidi, anemi, diyabet gibi hastalıklara depresyon belirtileri eşlik edebilir.
Depresyon hem psikolojik hem de sosyal açıdan çocukta ciddi hasarlar bırakabilir. Eğitimi olumsuz etkilenebilir, arkadaş ve akran ilişkileri gerileyebilir, aile ilişkileri bozulabilir, hayattan memnuniyeti azalabilir.
Tüm bunlar çocuğun genel ruh sağlığını ve sosyal gelişimini ya duraklatacak ya geriletecektir. Gelecekteki mutlulukları mutlaka bu süreçten etkilenir.
DİPNOT: “Çocuktur ya, bekleyelim hele, bir süre sonra geçer.. Takma kafana..” diyen bir anne baba, gerçekten geçtiğini görecektir.. Fakat çocuğunun bu yüzden ileriki yaşlarda patlak verecek vahim, onarılmaz ruhi sarsıntılarını görmeye belki ömürleri yetmeyecektir..
