Günümüzde çocuk yetiştirme çok daha kapsamlı bir konu. Bütün olumlu gelişmelere rağmen, devlet hâlâ özellikle müslüman ailelerin çocuklarını bir şekilde kendi amaçlarına uygun “devşirme” peşinde.
Geçenlerde Gülay Göktürk de yazdı; “bütün dünyada 18. yüzyıl başlarında açılan bir parantez artık kapanmakta.. Kitlesel-zorunlu-tek tip eğitimin yerini yavaş yavaş çeşitli-esnek-evde eğitim tercihleri almaya başladı.. Evde eğitim (homeschooling) akımı özellikle ilgi görüyor..” Fakat bizde dayatmalar zahiren azalsa da devam ediyor. İllâ çocuklarımız devletin resmi tornasından geçiriliyor..
Bu yetmiyormuş gibi çocuklarımız, “televizyon, internet ve oyun konsolları”nın ulusal-uluslararası tehdidi altında. Bu yüzden müslüman anne babalar, eğer yavrularına göz koyan bu “dış güçler”e kaptırmak istemiyorlarsa kendilerini de daha donanımlı yetiştirmek zorundalar.
Çocuklarınıza verebileceğiniz ve “rakipler”inizde olmayan ve asla olamayacak en değerli hediye ona sevgi ile ayıracağımız vakittir.
Bebeğiniz sizden ayrı bir kişilik geliştirmekte.. Onu tanımaya ve anlamaya çalışın. Hayatı hazır bir reçete gibi sunmaya kalkışmayın. Ancak kendi ayakları üzerinde durabilmesi, isteklerine ulaşabilmesi için destek ve yön verebilirsiniz.
Onları, yeteneklerinin üstündeki işler için zorlamayın.. Başarabileceği konularda destekleyin ve çabasını övün.
Onu başkaları ile kıyaslamayın. Yaşının üstünde olgunluk beklemeyin.
Çocuklar sevgi dolu, sıcak, hoşgörülü, dürüst insanları kendilerine örnek alır. Henüz çıkarcılık, ikiyüzlülük bilmezler. Çocuğunuza öğütten ziyade ona örnek olmalısınız.
Aile içinde anne baba olarak birbirinize karşı saygı ve sevgiyi koruyun. Aranızdaki ilişkinin gerginliği onu sürekli tedirgin eder.
Anneler, babaya karşı çocuğu bir “güvence” gibi görme, “koz” olarak kullanma zihniyetinden uzak durmalı. Bu, çocuğun istikbalini, sizin de yuvanızı yıkacak bir davranıştır. Baba farketmez, hissetmez sanmayın; eder. Ve öfkelendirir.
Ellerini yıka, dişlerini fırçala, odanı topla.. gibi komutları(!) çocuğunuzla birlikte yaparsanız istediğiniz sonuçları elde etme şansınız artar.
Çocuğunuza paranın değerini öğretin. Her konudaki alım kararının öncelikle “ucuz” veya “pahalılık"la değil, alınacak nesnenin bu paraya “değer” veya “değmez” oluşu ile ilgili olduğunu öğretmelisiniz.
Çocuğunuzu değiştirmeye çalışmak, onun üzerine oturmaya benzer. İstediğinizi elde ettiğinizi düşündüğünüz sırada, altta kalanın enkaz olduğunu fark edersiniz.
Çocuğunuza karşı haksızlık ettiğinizi fark ettiğinizde, ona açıklamaktan, özür dilemekten korkmayın. Açıklamalarınız, sizi ona daha çok yakınlaştırır. Bunu zayıflık olarak görmeyin ve kullanmasından korkmayın. Yanılgılarında inat etmek yerine özür dilemenin erdemini bebeğiniz sizden öğrenmeli..
