Lüpçüler ittifakı: Kemal-Meral-Temel-Abdullah- Fethullah vs.
Bir siyasetçi için, olmazsa olmaz şartlardan biri “emniyet”tir. Biz emniyeti, hem kendine güvenme hem de muhatabına güven verme şeklinde anlıyoruz.
Siyasetçinin, yaptığı işin doğruluğuna, isabetine ve başarılı olacağına güvenmesi, uygulamalı siyasetin en önemli dinamiklerinden biridir. Ayrıca kendinde var olan bu güvenin çevre topluluğa yansıtılması, yani, onların da güvene paydaş kılınmaları gerekir.
Güven diplomasinin de özüdür. Siyasetçi mutlaka güvenle ilgili sıfır problemli bir portre çizmek durumundadır. Doğruluk, dürüstlük, ahlakilik gibi güveni besleyen unsurların bütününün de bu bağlamda değerlendirilmeleri gerekir.
Bu konuda bizim için en seçkin örnek Peygamber Efendimizdir. Bilindiği gibi, peygamberlik öncesi dönemde bile onun adı Muhammed el-Emin’dir. En amansız düşmanları bile Peygamberimizi bu sıfatında asla yalanlayamamıştır.
Siyasetçinin en önemli görevi, içinde yaşadığı toplumda güveni temindir. Bu da ancak hukukun ve ahlakın bütün değerlerine tabi olmakla gerçekleşir.
Örnek yine Peygamber Efendimizdir. Nitekim Kur’an ona “Muhakkak ki sen yüce bir ahlak üzeresin” buyurur. Hz. Ayşe Validemiz Peygamberimizin ahlak için “Onun ahlakı Kur’an’dır” der.
Peygamber Efendimiz, ne savaşta, ne barışta, ne bolluk ne de darlık anlarında asla güvenirliğini zedeleyecek bir davranış içinde olmamıştır.
Emniyetin bir boyutu da emanette emin olmaktır. Emaneti ehline vermek, bu mevzuda başka her türlü mülahazadan uzak durmak da yine emniyet kavramı içinde mütalaa edilmelidir.
Güvenin sarsıldığı yerde her şey, bütün değerler bozguna uğrar. Böylesi bir bozgun içinde ise asla pozitif siyaset yapılamaz. Güven, istikrarı, o da güveni besleyerek bir doğurgan döngü oluşturur. Güvensizlik istikrarı bozar, istikrar bozulunca da güven ortadan kalkar…
Ben bunları söylerken, siz sözü nereye getirmek istediğimi sanırım hemen anladınız. Doğrudur, Cumhur İttifakında olan, muhalefette olmayan en önemli cevherden bahsediyorum: Güven.
Cumhur İttifakını toplum nezdinde itibarlı kılan ve gün güne bu itibara ivme kazandıran böylesi bir cevhere sahip oluştur. CHP’yi ve onunla ittifak arayışında olan diğer küçük partileri, ufalayan, bitiren, tüketen de bu cevherden yoksunluktur.
Bu millet keskin ferasetiyle, kime güveneceğini, kime güvenmeyeceğini, söze değil öze bakarak çok net bir şekilde görmüş, karara bağlamıştır. Bu açıdan da milletimiz bakımından 24 Haziran seçimlerinin sonuçları şimdiden bellidir. Mesele bu belli sonucu hukuki süreçte işler hale getirmekten ibarettir.
Her seçim öncesinde sizlerle paylaştığım bir sabit kanaatimi yine paylaşmak isterim. O da şudur: FETÖ siyaseten hangi partiyi tutar, hangi kişiyi iltizam ederse o parti ya da o kişi mutlaka mağlubiyeti iliklerine kadar tadacak, yaşayacak kişi ya da partidir. 70’li yıllardan bu yana bu hep böyle olmuştur.
Tek istisna, kısa süreliğine destekledikleri AK Partidir. Zaten AK Parti de bu desteğin kefaretini oldukça ağır ödemiştir. Belki de Cenab-ı Hak, sonra ödeteceği kefaret sebebiyle, affını, bağışlamasını öne çekmiş ve AK Partiyi söz konusu kötü akıbetten korumuş, muhafaza etmiştir.
Mevlana, cins cinsi çeker, der. Bu bağlamda düşünüldüğünde, muhalefetin başta Abdullah Gül olmak üzere, Kemal, Meral, Temel gibi hazıra konmayı alışkanlık edinmiş lüpçülerden oluşması hiç de tesadüfi değildir.
Bu millet, bütün siyasilere güvenini ödünç verir. Muhatabını liyakatsiz gördüğünde de hemen ilk fırsatta onu geri alır. Adı geçen lüpçülerden geri aldığı gibi…
Hepsi de siyasetin yüzüne zift püskürtmekle meşgul. Siyasete reva gördükleri bu tutum önce kendilerinde nümâyân. Ne diyebilecekleri bir şey var ne de yıkım dışında yapabilecekleri. Ne diyeyim, rehberi FETÖ olanın başına akıbet hep böyle bitiş, tükeniş olarak çöker.
Değil Recep Tayyip Erdoğan’a rakip olmak, bunların hiçbiri o ustaya çırak bile olamaz…