12 Eylül Cehenneminden Dağa
12 Eylül Darbesi ile ilgili olarak, bir kelimeyle özetle deseler:
İşkence…
İki kelimeyle özetle deseler:
PKK’nın Babası…
Bir cümle ile anlat deseler:
Milletimizin ve ülkemizin, en az 50 yılının çalındığı, soygun operasyonudur…
Yerli ve yabancı Müstekbirler el ele vererek, ülkemiz üzerinde bir oyun kurdular…
1970’li yıllardan itibaren, Devlet mekanizmasını işletmeyerek; milleti, sağ ve sol diye bölünmesinin, zemini hazırlandı…
Milletimizin evlatları genç dimağlar, iğfal edilerek, çatışma zemini oluşturuldu…
Sözüm ona milleti kurtarmak isteyen sağ ve sol düşünce mensuplarının, birbirlerinin üzerine saldırması için medya ve iletişim devreye sokuldu…
İstenilen zemin oluşturuldu…
Memleketimiz, kurtarılmış bölgeler kavramıyla tanıştırıldı…
Milliyetçiler şehri, devrimciler şehri diye söylemler işitilir oldu…
Kurtarılmış mahalleler ve bölgelerde; milliyetçi veya devrimci borular ötmeye başlatıldı…
Her gün, sağ veya soldan onlarca gencimiz hayatını yitirmekteydi…
Asayiş, can ve mal güvenliği, diye bir şey kalmamıştı…
Böylece Millet’in olgunlaşması sağlanmıştı…
Her gün milyonlarca insan….
Nerede Devlet…
Diye homurdanır hâle gelmişti ki…
Daha sonra Darbeci Evren durumu açıklayacaktı: “Şartların olgunlaşmasını bekledik!”
Bir gece yarısı, kurtarıcılarımız çıkageldi…
‘Vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünün korunması için Türk Silahlı Kuvvetleri yönetime el koymuştur…’
Terör olayları, birden bıçak gibi kesildi…
Kurtarılmış mahalleler ve bölgelerde, birden asayiş sağlandı…
Ve toplama başladı…
Suçlu suçsuz, sağcı solcu, Kürtçüler, Türkçüler kodeslere tıkıldı…
Ve işkenceler başladı…
Yurtdışından özel uzmanlar getirtildi…
Türk gençlerinin konuşturulması(!) için…
Metris, Mamak, Diyarbakır, Erzurum işkencehaneleri devreye alındı…
Darbeci mürebbilerimiz, ülkemiz gençlerinin kötü fikirlerden arınması için…
Ellerinden gelen gayreti gösteriyor…
Tüm maharetlerini sergiliyorlardı…
650 bin kişi gözaltına alındı, 1 milyon 683 bin kişi fişlendi, 50 kişi idam edildi, 171 kişinin ‘işkenceden öldüğü’ belgelendi...
İstanbul, Ankara gibi batı şehirlerindeki cezaevlerinde işkence çeşitleri sınırlıydı…
Ne de olsa buradakiler Türk’tü…
Bunlar işin garnitürüydü…
Ama doğudakiler öyle mi, bunlar Kürt’tü…
Hem de ‘Guyruklu goca Kürt…’(!)
Esas bunlar eğitilmeliydi(!)…
‘Vahşi Kürtler’ insanlığa kazandırılmalıydı…
Esas plan, Kürtlerin Dağa çıkarılmasıydı…
Kürtler Dağa çıkmalıydı…
Dağa çıkmalıydı ki…
Darbecilerin kurduğu tezgâh, uzun yıllar işlemeliydi…
Doğudaki, özellikle de Diyarbakır’daki tezgâh, iyi çalıştırılmalıydı…
Nitekim öyle de oldu…
Diyarbakır’da öyle akıl almaz işkenceler yapıldı ki…
Ve böyle başlatıldı, PKK’nın dağa çıkış serüveni…
1983 yılında tahliyeler başladı…
Tahliye olanların çoğu, soluğu dağda alıyordu…
Gelecek hafta: Dağdan Özyönetime…
