Hakikatin pusulası: Ölçüsüz dindarlık, istikametsiz hayat
Hakikatin pusulası: Ölçüsüz dindarlık, istikametsiz hayat
Hüseyin Demir
Zaman değişti, kavramlar değişti, hatta dindarlığın rengi bile değişti.
Fakat değişmeyen bir hakikat var: Şerîatsız dindarlık, istikametsiz bir hayattır.
Bugün birçok insan dindarlığı duyguya, sezgiye, hatta bazen alışkanlığa indirgedi.
İman, kalpteki bir his zannediliyor; halbuki o his, ancak şerîatla biçim kazandığında imandır.
Aksi hâlde, iman sadece bir niyet, bir temenni, bir duygudan ibaret kalır.
Ölçüsüzlük Dönemi
Modern çağın en büyük hastalığı ölçüsüzlüktür.
İnsan, “özgürlük” adına sınırlarını yitirdi; din de bundan nasibini aldı.
“Benim kalbim temiz” diyen bir zihin, şerîatı lüzumsuz bir ayrıntı gibi görüyor.
Oysa kalbin temizliği, Allah’ın koyduğu ölçülere sadakatle mümkündür.
Kalp, vahyin terazisinde tartılmadıkça temiz sayılmaz.
Vicdan, ilahî emirle hizalanmadıkça rehber olamaz.
Şerîat, insanın iç dünyasına gem vurmak için değil, o dünyayı istikamet üzere tutmak için vardır.
Duygusallığın Maskesi Altında Kaos
Günümüzde “maneviyat” adı altında sunulan pek çok anlayış, aslında duygusal bir kaostan ibaret.
Kur’an ve Sünnet ölçüsünden kopmuş, kişisel deneyimi dinle karıştıran bir eğilim yaygınlaştı.
“Ben böyle hissediyorum” diyor insan; sanki hakikat hislerle şekil alırmış gibi.
Halbuki his, ölçü değildir.
Hakikat hissin değil, ilahî hükmün sınırındadır.
Duygusallık, hakikatin sesiyle değil, nefsin fısıltısıyla konuşur.
Bu yüzden şerîat, o fısıltıya bir yön, bir sınır, bir denge verir.
Hakikatin Pusulası
Şerîat, insanı daraltmaz; bilakis, dağınık ruhunu bir merkeze toplar.
Çünkü istikamet, sınırlardan değil, doğru yönü bilmektir.
Deniz ortasında pusulasız kalan bir gemi, özgür değildir; savruluyordur.
Bugün de insan, pusulasız bir dindarlıkla savruluyor.
İmanına yön tayin edecek pusula, şerîattır.
Dindarlığın Duru Hâli
Gerçek dindarlık, şerîatla olgunlaşan dindarlıktır.
O, ne duygulara hapsolur ne aklın gururuna kapılır.
Ne geçmişin hurafesinde boğulur, ne bugünün ölçüsüzlüğüne sığınır.
Gerçek dindar, aklı vahyin emrine verir, kalbini ilahî ölçüyle temizler, amelini şerîatla güzelleştirir.
İşte bu, ölçülü dindarlığın asaletidir.
Bu asaletin zıddı olan her şey, ya şekilcilik ya keyfîliktir.
Şekilcilik, şerîatı kabuğa indirger;
keyfîlik ise şerîatı bütünüyle reddeder.
Her iki durumda da din, özünden kopar.
Sonuç: Hakikat Yolcusu İçin Tek Yön
Bugün bize düşen, çağın şaşkınlığı içinde yeniden o tek yönü hatırlamaktır.
Zira felahın, kurtuluşun ve dirilişin yolu aynı kapıdan geçer:
Şerîat kapısı.
Kim o kapıya yönelirse, ölçüyü bulur.
Kim ondan uzaklaşırsa, kendini ölçüsüzlüğün girdabında kaybeder.
Dinin ölçüsü, kalbin istikameti, aklın terazisi, vicdanın sesi —
hepsi aynı hakikatin etrafında birleşir:
Hakikatin pusulası şerîattır.
(Bu yazı, çağdaş dindarlığın ölçü ve istikamet arayışını felsefî bir bakışla ele alan bir fikir yazısıdır. Siyasal veya kurumsal bir çağrı niteliği taşımaz.)
Selam ve dua ile.