Ermeniler, Yunanlılar ve arkalarındakiler
Toptancı değilim, hiç olmadım. Dilleri, dinleri, ırkları, mezhepleri sebebiyle kimseyi ayırmam, aşağılamam, yaftalamam. Ancak tarihi hakikatleri dile getirmek zorundayım.
Yunanlılar, Rumlar, Bulgarlar, Sırplar ve Ermeniler…
Allah, sanki bunların kalplerini söküp almış. Her şeylerini şeytana satmışlar.
Bunlar; yüzyıllarca beraber yaşadıkları toplumları, ilk fırsatta arkadan hançerlediler. Kendilerini korumuş ve kollamış kişilere ihanet etmekten çekinmediler. Dış mihrakların oyunlarına alet olup, birçok katliama imza attılar.
Madem konuyu ben açtım, o halde biraz daha açayım.
19’uncu yüzyılda Balkanlar’da, Müslümanlar kent nüfusunun çoğunluğunu teşkil ediyordu. Özellikle Bosna, Kosova ve Arnavutluk’un kırsal nüfusunda da üstünlük Müslümanlardaydı.
Osmanlı hâkimiyetinden ayrılan Balkan devletleri, tam da bu sebeple, yüzyıllardır birlikte yaşadıkları Türk ve Müslüman nüfustan ayıklanmış bir toprak oluşturma derdine düştüler.
Balkan Savaşları’ndan önce Bulgaristan, Doğu Trakya ve Bosna’da tam bir etnik temizlik süreci yaşandı. Savaşın ardından Kosova, Manastır ve Selanik vilayetlerinin oluşturduğu Makedonya ile Edirne vilayetinde benzer bir tablo meydana geldi.
Şehirler, kasabalar ve köyler, boşaltıldı, yakıldı, yıkıldı, yağmalandı. Yüz binlerce insan yollara düştü. İki milyondan fazla insan yer değiştirdi. Bunun, yaklaşık 900 bini katledildi.
Kafileler halinde yollara düşen muhacirler, dağları, bayırları ve vadileri aşarak, Anadolu’ya ulaştılar. Yunan mezaliminden kurtulmak isteyenler, daha içerilere kaçtılar.
Geride unutulmuş bir azınlık, hüzünlü Rumeli türküleri, hazin hatıralar ve tüyler ürpertici hikâyeler kaldı.
Gelelim Doğu’ya…
Ermenilerin ihanetleri ve düşmanla işbirlikleri, genellikle Birinci Dünya Savaşı ile başlatılır. Ancak her dönemde Müslüman Türk milletinin canına kastetmişlerdir.
Mesela, Selçuklu ne zaman sefere çıksa veya zayıf düşse, Ermeniler hemen Müslüman katliamına girişmişler. Urfa şehri 12’nci yüzyılda, Ermenilerin akıl almaz ihanetleri sonucunda Müslümanların elinden çıkıp Haçlılara geçmiştir.
Devam edelim.
19’uncu yüzyılın son çeyreğinde; Rus işgalinden, Ermeni katliamından kaçan sivil halk da Anadolu’nun iç kesimlerine sığınmıştır. Ancak bu bile başka hazin hadiselerin yaşanmasına mani olmamıştır.
Fransa, Adana ve Maraş şehirlerini işgal teşebbüsleri sırasında, Ermeni İntikam Tugayları’nı kullanmıştır. Bulgar ordusunda da gönüllü Ermeni birlikleri yer almıştır.
Birinci Dünya Savaşı yıllarında, İngilizlere esir düşen Türk askerlerinin mühim bir kısmı, kasıtlı olarak kör edilmiştir. Bazı Ermeni doktorların, bu işte rol aldıkları kayıtlara geçmiş bir gerçektir.
Ruslara esir düşen Türk askerleri ise, Ermenilerin nezaretinde, Sibirya’nın en uzak ve en soğuk bölgelerine sevk ediliyorlardı. Yaklaşık iki ay süren yolculuk esnasında, açlık ve hastalık yüzünden, esirlerin yarıdan fazlası şehit oluyordu.
Ermeni nüfusun yoğun olduğu bölgelere sevk edilen Türk esirlerin imhası daha kolay oluyordu. Ermeniler, Türk esirleri üzerinden, milli duygularını tatmin ediyorlardı. Sırf zevk için Türk esirlerine işkence ediyor, öldürüyorlardı.
Türk esirleri alıp satmak için pazarlar bile kurulmuştu. Sağlamlar 12 Ruble’ye, hastalar ise bir paket tütüne satılıyordu. Ruslar, tüm bunları iyi bilerek, Türk esirleri Ermenilere “emanet” ediyorlardı.
Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki o karanlık birkaç yılda, Doğu illerinin bir kısmında Ermeni devleti kurulmasını bile tasarlamışlardı. Kimler? Amerikalılar, İngilizler ve Ruslar.
Bitmedi: Said Halim Paşa, 1921 yılında Roma’da; Talat Paşa ise aynı yıl Berlin’de Ermeniler tarafından şehit edilmişlerdi. Ertesi yıl Cemal Paşa, yaveriyle birlikte, Tiflis’te suikasta kurban gider. Katillerin kimliği herkesin bildiği bir sırdır.
Elli yıl sonra Ermeni terörü tekrar kendini gösterir. Yetmişlerin başından seksenlerin ortasına kadar dünyanın birçok yerinde Türk diplomatlarına yönelik intikam saldırılarını sürdürdüler. Onlarca kıymetli diplomatımızı şehit ettiler.
Ermeni Terör Örgütü, nedense birdenbire geri çekilir. Hemen peşinden de bölücü terör örgütü faaliyete geçirilir. Sonrasını zaten biliyor ve yaşıyoruz.
Yazılması, anlatılması gereken daha birçok şey var. Fakat biz, bu kadarı ile yetinelim.
Artık çok iyi biliyoruz: Ermenilerin başka yerlere iskân edilmesinin sorumlusu, Osmanlı Devleti değildir. Ermeniler; Rusların ve Amerikalıların kışkırtmalarıyla, yüzyıllardır ekmeklerini yedikleri insanlara karşı haince işlere giriştiler.
Ermeni olaylarında İngiliz ve Fransızların parmağının da olduğu kesindir. Ancak Ermeniler, Rus ajanlarının tahriki ve Amerikalı misyonerlerin verdiği demokrasi içerikli bilgilerle isyan ettiler.
ABD, demokrasi ve insan hakları bahanesi ile nasıl Irak’ı işgal ettiyse, yine aynı bahanelerle Ermenileri ayaklandırdı. Özellikle Doğu Anadolu ve Kilikya bölgesinde cirit atan Amerikalı misyonerlerin, Ermenileri ve Süryanileri örgütlemek için okullar açtığı biliniyor.
Yunan ordusunu İzmir’e çıkaran ve daha sonra kaçarken toplayan donanmada bulunan Amerikan gemilerini de hesaba katalım. Buna bir de ünlü Rus romancı Tolstoy’un kızı Alexandra’nın Rus ordusuna gönüllü olarak yazılarak, Ermenilerin saflarında savaşmak için Van ilimize kadar geldiği bilgisini ilave edelim.
Biliyorum, biliyorsunuz. Yine de hatırlatmadan geçemeyeceğim: Karşımızdakiler sadece Yunanlılar, Rumlar ve Ermeniler değildir; İngilizler, Fransızlar, Amerikalılar ve Ruslardır.
Mutlaka duymuşsunuzdur: “Arkalı köpek kurdu boğar” derler. Evet, hakikat budur.
Korkalım, susalım demiyorum. Daha dikkatli olalım diyorum.
Duamız ve inancımız da odur ki, tıpkı dün olduğu gibi, onları durdurabilecek yegâne ülke Türkiye’dir.