--°--:--
  • İMSAK--:--
  • GÜNEŞ--:--
  • ÖĞLE--:--
  • İKİNDİ--:--
  • AKŞAM--:--
  • YATSI--:--
  • --,--
  • --,--
  • --,--
Son Dakika
Köşe Yazısı

Gazzeli çocukları ne zaman dünya çocuklarından sayacağız?

Ahmet Varol
Ahmet Varol
0

20 Kasım, Dünya Çocuk Günü’ydü. Bu tarih aynı zamanda büyük bir dava adamı, direniş önderi ve ilim adamı olan İzzettin Kassam’ın şehit edilmesinin yıl dönümü olduğundan o tarihte bu zatla ilgili bir yazı yazmayı tercih ederek, Dünya Çocuk Günü münasebetiyle özelde Gazzeli genelde Filistinli çocukların ızdırabıyla ilgili bir yazı yazmayı bugüne ertelemiştim. Böyle bir sıralama yapmanın özel bir anlamı da var. Kassam’ın siyonist tuzağın önüne geçmek için mücadele verdiği toprakların çocukları, bugün dünyada en ağır bedeli ödeyen çocuklar.

Dünya Çocuk Günü’nün kökü, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nun 1954’te bütün ülkelere, çocuklara adanmış bir gün belirlemelerini tavsiye etmesine dayanır. 20 Kasım ise iki önemli belgenin kabul edildiği tarihtir. 1959’da bu tarihte Çocuk Hakları Bildirgesi, 1989’da yine aynı gün Çocuk Haklarına Dair Sözleşme kabul edildi. Çocuk Hakları Bildirgesi’ne göre çocuk her koşulda koruma ve yardım görenlerin ilki olmalı, her türlü ihmal, zulüm ve sömürüden korunmalıdır. Sözleşme ise çocuğun yaşam hakkını güvenceye alır ve silahlı çatışmalarda çocukları korumayı çatışan taraflara yükümlülük olarak yükler. Yani kâğıt üzerinde her şey mükemmel.


Peki ya sahada? Gazze’de 10 Ekim 2025’te ilan edilen ateşkesin üzerinden bir yıldan fazla zaman geçti. UNICEF’e göre bu “ateşkes” döneminde 340’tan fazla çocuk öldürüldü, yüzlercesi yaralandı. Bu, neredeyse her gün bir çocuğun toprağa verilmesi demek. Soykırımın başlangıcından bu yana öldürülen çocuk sayısı ise 21 bini buldu. Yaklaşık 60 bin çocuk anne ya da babasını, kimi ikisini birden kaybetti. Yüz binlerce çocuk hâlâ evsiz barksız. Çoğu yırtık çadırlarda ya da yıkık binaların arasında yaşıyor.

Şimdi yeni bir kış dönemine giriliyor. BM verilerine göre geçen kış, aralarında bebeklerin de bulunduğu en az 11 çocuk soğuktan donarak öldü. Bu kışın ilk kurbanı da şimdiden verildi. 12 Kasım’da Han Yunus’ta Kinan isimli dokuz aylık bebek, ailesinin çadırında hipotermiden hayatını kaybetti. Mevsimin ilk fırtınası tek günde on binlerce çadırı sular altında bıraktı, çadırlar dağıldı. Yarım milyondan fazla çocuk dördüncü kışını çadırda geçirmeye hazırlanıyor. BM kuruluşları, barınak ve yardım malzemesi girmezse yeni ölümlerin kaçınılmaz olduğunu söylüyor.

Bunlar tesadüfi kayıplar değil. Sivillerin ve çocukların kasıtlı olarak hedef alındığı bir savaşın sonuçları. Bu savaşın arkasında çocuk öldürmeyi dinî görev gibi sunan bir zihniyet de var. Yafa’daki bir yeşivanın başındaki Haham Eliyahu Mali, asker öğrencilerine Gazze’de “hiçbir canı sağ bırakmamalarını” öğütledi. Çocuklar sorulduğunda “aynı şey” diye cevap verdi. Daha önce de bazı aşırı ırkçı hahamlar, Yahudi olmayan bebeklerin öldürülmesini caiz gören kitaplar yazmış, Gazze’nin tümüyle yıkılmasına fetva vermişti.


İsrail›i çocuklara karşı bu kadar cüretkâr kılan nedir? Cevap açık: küresel güçlerin çifte standardı. Batı başkentlerinde çocuk hakları; konferansların, bildirilerin, kutlama mesajlarının konusudur. Bu haklar sahaya taşınacağı zaman karar mercileri seçici davranır. Filistinli çocuklar sanki “dünya çocuklarından” sayılmaz. Uluslararası bildirgeler ve sözleşmeler İsrail›e geçmez, çünkü onu her türlü yaptırımdan koruyan bir kalkan vardır. Cezasızlık da yeni saldırıların en büyük güvencesi olur.

Bu yüzden insanlık, özelde Gazze’de, genelde bütün Filistin’de çocukların sesine kulak vermek zorunda. Onların çığlıkları bombaların, fırtınanın ve dünyanın sessizliği arasında kaybolmamalı.

Unutmamak gerekir ki Gazzeli çocukların acısı bir güne özel değil. Onlar için 20 Kasım da, 21 Kasım da, yılın geri kalan günleri de aynı. Acıları kesintisiz sürüyorsa bizim duyarlılığımız da kesintisiz olmalı. Senenin bir gününde hatırlamak yetmez. Yaralarını sarmak, çadırlarına battaniye, sofralarına ekmek götürmek ve seslerine ses olmak için her gün bir şeyler yapmak zorundayız. Çünkü çocuk haklarının gerçekten evrensel olup olmadığı bugün Gazze’de sınanıyor.

Ahmet Varol Diğer Yazıları

Hepsini Görüntüle