Taliban rüzgârı

Osmanlı gittikten sonra İslâm dünyâsı darmadağınık. Müslüman halklar hangi kıpırtıya ümitle sarılmadı ki…  

İslâm âlemi içinde bir azınlık teşkîl eden Şiî İran’da Âyetullah Humeynî’nin liderliğinde bir İslâm devrimi gerçekleşti de İslâm dünyâsının birçok Sünnî kesimlerinde dahi “Acabâ mı, artık bir İslâm devletimiz mi oluyor?” ümîdini doğurmuştu. Ama aradan geçen yıllar İran İslâm devriminin aslında bir Şiî devrimi olduğunu ve İslâm dünyâsına Şiîlik ihrâcından başka derdinin olmadığını gösterdi. Sünnî kesimde hayâl kırıklığı… 

Sovyet Rusya Afganistan’ı işgal etti. Afganistan’ın çelik irâdeli mücahitleri teslîm olmadı ve Sovyetleri yurtlarından attılar. Yeni bir ümit… Hem de Sünnî itikâdın hâkim olduğu bir ülke ve mücâhit grupları… Acabâ beklediğimiz örnek İslâm devleti Afganistan’da mı kurulacaktı? Ama kâfire karşı birlik içinde olan mücâhit gruplar, düşman tasallutu kalkınca birbirlerine düştüler ve ümitler yine başka bahâra kaldı. ABD İkiz Kuleler’in vurulması hâdisesinin fâili olarak El-Kâide lideri Usâme bin Ladin’i belirledi. Bin Ladin, Afganistan’daydı. ABD bunu bahâne ederek Afganistan’ı işgal etti. Afganistan halkı için yine ölümlü ve işkenceli bir devir başladı. ABD işgâli karşısında en büyük organize güç Taliban’dı. ABD işgali 20 yıl sürdü. Kimileri buna ABD’nin en uzun savaşı diyor. Sonunda ABD Afganistan’ı terk etme karârı aldı. Taliban bütün dünyâyı şaşırtan bir hızla ülkeye hâkim oldu ve başkent Kâbil’e de girdi. Kâbil havaalanındaki izdihâm, vaktiyle ABD ile işbirliği hâlinde olanların Taliban’ın gazabından korkarak canını ABD’ye atma telâşları, hattâ uçağın tekerine tutunan iki Afganlının havadan düşüşü akıllardan çıkmayacak. Hâdiseler bir daha gösterdi ki ABD için yıllarca kullandığı uşaklarının aslında köpek kadar değeri yoktur. Bütün Müslüman halklar bundan ders çıkarmalıdır. Ülkenizden başka varlığınız yok. Hangi kâfirle işbirliği yapsanız sonunuz hüsran. Kendi ülkenizin, dîninizin, kültürünüzün adamı olmaktan şereflisi yok. 

Taliban’ın ülkeye hâkim olması sebebiyle ülkesinden kaçmak isteyenlerin telâşı bir gerçeği yeniden gözlere soktu: İslâmî hassâsiyetleri kalmamış insanlarda bağımsızlık duygusu da kalmıyor. Onlar için mühim olan nefslerinin isteği istikâmetinde bir hayat. Buna mâni gördüklerine -Müslüman da olsa- düşman, serbestlik tanıyacağına inandıklarına -kâfir de olsa- âşık. Afganlı film yapımcısı kadının “Size kırık bir kalple ve güzel insanlarımı, özellikle film yapımcılarını Taliban’dan korumak için bana katılabileceğinize dair derin bir umutla yazıyorum. Bu bir insani kriz ve dünya buna karşı sessiz… Bütün sanatı yasaklayacaklar. Ben ve diğer film yapımcıları hedef listelerinde” diyerek dünyâyı (o dünyânın hangi dünyâ olduğu mâlûmdur) yardıma çağırması ibretlik sahnedir. Demek ki İslâm dünyâsında bağımsızlık duygusunun temeli İslâm’a âidiyet ve bağlılık duygusunun kuvvetidir. Bunların eksik olduğu insanlar herkesle işbirliğine açıktır. Mehmed Âkif boşuna dememiş: Hakkıdır Hakk’a tapan milletimin istiklâl! Hakk’a tapmada noksanı olanın istiklâlle bir alâkası da olmuyor. 

Afganistan’daki bu zümrenin Türkiye’deki muâdilleri de harekete geçmekte gecikmedi. Bunlardan bir grup üstlerinde çarşaflarla bir meydâna gelip birdenbire çarşafları çıkararak açılıp saçıldılar ve “Taliban, kadınlara dokunma!” sloganları attılar. Böylece -Allah korusun- bir yabancı işgâl durumunda nefsânî özgürlükleri karşılığında düşmanla işbirliği yapabilecek tıynetleri yeniden tanımış olduk. Bu hareketinizle Afganistan’daki sizin gibi kadınlara yapabileceğiniz bir yardım yok; onlar zâten kısa müddet içinde dünyânın “özgür” ülkelerine kaçacaklar. Ülkesini terk etmeyecek olan dînine, tesettürüne, istiklâline bağlı Müslüman hanımların alaylı bir gülümsemesine bile mevzû olmazsınız. 

Taliban, Müslümanların örnek İslâm devleti beklentisini karşılayabilecek mi? Hırsızlığın, yolsuzluğun, torpilin, olmadığı; adâletin, işi ehline vermenin, İslâm çerçevesinde bütün hürriyetlerin mevcût olduğu; halkını şerefiyle karnı tok, sırtı pek yaşatabilen bir devlet… Dikkatle tâkîp edeceğiz. 

Taliban’ın bir ABD projesi ve ABD’nin çekilmesinin bir oyun olduğuna dâir yorumları da okuyoruz. Doğrusu Türkiye Müslümanlarının Taliban’ı çok iyi tanıdığını söyleyemeyiz. Şu iki yazıyı tavsiye ederim: 1-Kenan Alpay, Yeni Akit, “Afganistan’da Taliban Zaferinin İzzeti ve Sükûneti”, 17. 08. 2021. 2-Turan Kışlakçı, İstiklâl, “Taliban’ın Tarihi, Afganistan ve Dış Müdahaleler”, 20. 08. 2021. 

Kenan Alpay’ın yazısından birkaç iktibâs:

-Başını Amerika’nın çektiği NATO orduları 20 yıllık işgal, katliam ve yıkım politikalarının ardından zelil bir biçimde Afganistan’dan çekildiler. İsteyerek değil, güle oynaya değil mecbur kaldıkları, daha fazlasını beceremedikleri ve ortaya çıkan maddi-manevi faturaları ödemeye güç yetirmedikleri için bir telaş ve kaos içerisinde çekildiler Afganistan’dan. Çünkü alt edemedikleri, bir türlü diz çöktürüp teslim alamadıkları Taliban direnişi duvarına tosladılar. (…) Afganistan’da NATO orduları ve işbirlikçilerinin hanesine hiç tereddütsüz zillet ve utanç yazılırken Taliban’ın hanesine şeref ve zafer yazıldı.

- “Kabil düşmedi” bilakis işgalden kurtarıldı.

-Ümit ve dua edelim ki, Taliban basiret ve ferasetle hareket ederek ne kendisini ne de Müslüman toplumları mahcup etsin. Umut ve dua edelim ki, Kur’an-ı Kerim ve Sünnet-i Seniyye’nin daha doğru ve güzel anlaşılması, bütün insanlık için cazibe merkezi olma yolunda sabır ve azimle mücadele etsin. Zorlu bir süreç var hepimizin önünde. Ancak neden Taliban zafer kazandı, nasıl olur da Amerika ve NATO yenilip zillet içinde kaçıp gider gibi saçma sapan kaygılara, edep ve izzete muğayyir korkulara kapılmayalım.