Antalya İklim Zirvesi ve sorumluluk
Birleşmiş Milletler (BM) İklim Değişikliği 31. Taraflar Konferansı (COP31), Türkiye’nin ev sahipliğinde Antalya’da gerçekleşti. Dünyanın geleceğini yakından ilgilendiren iklim değişikliği, çevre kirliliği ve küresel ısınma gibi hayati meselelerin ele alındığı zirve, aynı zamanda uluslararası siyasetin ve diplomatik ilişkilerin de önemli bir buluşma noktası oldu.
Dünyanın geleceğini tehdit eden iklim krizinin çözümü, en büyük sorumluluğu taşıyan ülkelerin de samimi bir irade ortaya koymasını gerektiriyor.
İklim değişikliği konusunda dünyaya ders verenlerin, önce kendi politikalarını sorgulaması; savaşların, silahlanmanın, sanayileşmenin ve sınırsız tüketimin çevre üzerindeki etkileriyle yüzleşmesi gerekiyor.
Çünkü iklim krizi, diplomatik nezaket cümleleriyle, siyasi hesaplarla ve göstermelik taahhütlerle çözülebilecek bir mesele değildir.
Dünya liderleri Antalya’da buluşsa da asıl mesele, insanlığın ortak geleceği için ne kadar sorumluluk almaya hazır olduklarıdır.
*
Liderlerin Mesajları ve Kıbrıs Üzerinden Verilen Mesaj…
Başkan Sayın R. Tayyip Erdoğan’ın zirveye katılan çok sayıda devlet ve hükümet başkanını BM Genel Sekreteri António Guterres ile birlikte karşılarken, Türkiye, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ni bağımsız bir devlet olarak tanımadığı için Rum lider Nikos Hristodulidis’i yalnızca Guterres karşıladı.
Böylece KKTC tanınmadıkça Türkiye’ninde Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ni (GKRY) tanımayacağı mesajı verilmiş oldu.
Diğer dikkat çeken ayrıntı ise İran Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, ABD ve İsrail›in çevre tahribatındaki rolüne dikkat çeken tek lider oldu.
Ne yazık ki uluslararası siyasette çoğu zaman gerçekleri açıkça konuşmak yerine diplomatik dengeleri gözetmek, sorumlulukları başkalarına yüklemek ve günü kurtarmak tercih ediliyor.
Bu siyasi tavır; kendilerine doğrudan bir zarar gelmediği sürece çevrelerindeki haksızlıklara, zulme, kötülüklere veya olumsuzluklara ses çıkarmama sorumsuzluğunun bir sonucudur.
*
Sorumluların Zirvede Yer Almaması…
ABD, Çin, Avrupa Birliği ülkeleri ve Rusya, sanayileşme süreçleri, fosil yakıt kullanımı ve tarihsel sera gazı emisyonları bakımından küresel iklim krizinin başlıca sorumluları arasında bulunuyor.
İsrail’in ise özellikle Gazze başta olmak üzere bölgede yürüttüğü savaşların çevre ve ekosistem üzerindeki yıkıcı etkilerinin baş sorumlusudur.
Ancak asıl sorumlu olan bu ülke liderlerinin bahaneler ve gerekçeler ileri sürerek zirveye katılmadıkları ise dikkat çekti.
Washington yönetiminin Paris İklim Anlaşması’ndan yeniden çekilmesi ve Trump’ın iklim politikalarına yaklaşımı nedeniyle ABD Başkanı’nın zirvede bulunmaması ise artık şaşırtıcı karşılanmadı. Çin’i, Devlet Başkan Yardımcısı Han Zheng temsil etti.
11 Kasım’ın Birinci Dünya Savaşı’nın sona ermesini sağlayan ateşkesin yıl dönümü olması ve ertesi gün İrlanda’da düzenlenecek Avrupa zirvesine hazırlık gibi gerekçeler öne sürerek böylesine önemli bir uluslararası toplantıya Fransa, Almanya, İtalya, Kanada ve Japonya gibi G7 ülkelerinin liderlerinin zirveye katılmaması dikkat çekti.
G7 ülkeleri arasında zirvede lider düzeyinde katılan tek isim ise İngiltere Başbakanı Andy Burnham oldu. Avrupa Birliği (AB) adına ise Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’in katılımıyla yetinildi.
İklim değişikliği gibi bütün insanlığı ilgilendiren küresel bir meselede Avrupa’nın önde gelen siyasi liderlerinin Antalya’da bulunmaması, yalnızca diplomatik takvim ve program yoğunluğu değil, ülkelerinin iklim politikaları konusunda karşı karşıya kalabilecekleri eleştirilerden uzak durmaları olarak yorumlandı.
Bu tavır ise siyasi sorumluluktan kaçma ve samimiyetsizliğin bir ifadesidir.
