Bu yazıyı okuduysanız kıyamet kopmamış demektir
(Cuma günü yazılan bu yazıyı siz cumartesi okuyorsunuz.)
Bugün 13 Kasım 2026, Cuma.
Öncelikle geçmiş olsun. Eğer bu satırları okuyabiliyorsanız insanlık henüz tamamen ortadan kalkmamış demektir. Evet, birazdan her şeyi anlatacağım. Elektrikler, internet, su şebekesi çalışıyor. İnsanlar birbirlerine halen hakaret edebiliyor. Birileri fon vurgunundan tokatladığı parayı ufalamakla meşgul. Demek ki “vay canına, kıyamet mesaiye başlamış” diyecek bir şey yok, hayat devam ediyor. Gerçi sıradan insan emin olmak ister. Rahatsız insan hiçbir şeyden emin değildir. Rahatsız insan okur, kurcalar, deşer, derinleştirir. Dolayısıyla sıradan insan alışkanlıklarının kölesidir ve belki de fark etmemiştir kıyametin koptuğunu.
Teknoloji devrimi, ahlaki çöküntü ve büyük yapay zeka şebekliğine ben küçük kıyamet demeyi tercih ettim. İnsan başına gelen felaketin önceden bir bildirimle gelmesini bekliyor. Öyle ya, depremden önce telefonlara mesaj gelmesi için uygulama indiriyor insanlar. Telefonuna bildirim düşmediyse yer yerinden oynasa, sallansa da bu bir deprem değildir diyecek milyonlarca embesil var. Gerçeklik, hiçbir çağda bu kadar ürkütücü bir yobazlık boyutuna evrilmemişti. Tersine evrimin, (Hz. Kur’an’ın tabiriyle) Esfele Sâfilin’e düşüşün provasını yaşıyoruz.
Benim geç haberim oldu. 1960 yılında bugün için (13 Kasım 2026 Cuma) sözüm ona bilim insanları tarafından bir tarih verilmişti. Bunu sinyalci dediğimiz astroloji uzmanları, falcılar söylese dikkate almayız. Ama söyleyen kişiler ve söyledikleri yer önemli.
Makale, dünyanın en ünlü bilim dergilerinden Science de yayınlanmış. Başlık: “Kıyamet: 13 Kasım 2026 Cuma.” Sözde araştırmayı H.Von Foerster ve öğrencileri iki bin yıllık dünya nüfusu verilerini matematiksel bir modellemeye taşımışlar. Ve sonuç felaket çıkmış.
İddiaya göre, bugün dünya nüfusu matematiksel olarak sonsuza yakınlaşıyor. Felaketin sebebi fırtınalar, savaşlar, yoksulluk değil kontrolsüz nüfus artışıymış. Bahse konu makaleden bir cümle: “Torunlarımızın torunları açlıktan ölmeyecek. Sıkışarak ölecekler.”
Bu ironik kıyamet senaryosu ukala dingili bilimcilerin elinde patladı tabii ki diğer senaryolar gibi.
İddiaya göre, nüfus arttıkça işbirliği kapasitesi büyüyecek, bu da teknolojiyi geliştirecek ve bu gelişim sayesinde daha çok insan hayatta kalabilecek. Neticede nüfusunu artırmak için giriştiği mücadele insanların sonunu getirecek.
Komik değil mi? Ateşi bulan insan ormanları yaktı, tekerleği bulan insan savaş arabaları icat etti. Atomu bulduk ve şehirlerin içinden geçtik yerle bir ettik. Haberleşmeyi geliştirdik, sosyal medya dedik adına ve birbirimize çok daha hızlı hakaret edebilecek nurtopu gibi bir araç bulduk. Dünyayı küçülterek yalnızlığımızı büyüttük. Peki şimdi ne yapacağız? Ne yapacağımız hakkında da değerli hükümetimiz, muhalefet liderlerimiz, devletlü büyüklerimiz bir komisyon kurarsa o konuda kendimizi yenilemiş oluruz.
1960’taki araştırmaya dönelim.
Öngörülen model, 1970’lerde ve 1980’lerde de şaşırtıcı ölçüde başarılı sonuçlar verdi. Lakin 1990’ların başında işler değişti. Dünya nüfusu, matematiksel modelin öngördüğü o çılgın hızın gerisinde kaldı. Doğurganlık düştü. Kadın başına düşen çocuk sayısı 1960’lardaki yaklaşık beş seviyesinden bugün 2,3’ün altına geriledi.
Matematik bir süre kendi içinde tutarlı sonuç üretti fakat sonra kıyamet hesabı tutmadı. 1960’lı yıllarda doğum oranlarının yarıya indirilmesini öneren bilim dünyasına rağmen bugün bazı ülkelerde nüfusu artırmak için teşvikler var.
Bunları düşünürken o makaleyi hazırlayan sözde bilim insanlarının bugünü gördüyseler yüzlerini merak ediyorum.
“Bir yalan sallayalım önümüzde ne de olsa 66 sene var. O zamana kadar biz ya ölmüş oluruz ya da bu konu unutulmuş olur.”
Araştırdım; Amerikalı fizikçi, matematikçi ve sibernetik uzman Heinz von Foerster, 2 Ekim 2002 tarihinde Kaliforniya’nın Pescadero kentinde 90 yaşında ölmüş. Yani onun kıyameti kopmuş. Ya bizimki, biliyor muyuz “tabutumuzun tahtası hangi ağaçta?” Cesedimizi yiyecek kurtçuklar hangi ırka mensup? O halde bilinmezin dedikodusunu yapmak yerine hattatların klasik hat levhalarına nakşettiği hadis “Kefâ bi’l-mevti vâizâ” (“Ölüm vaiz olarak yeter.”) hikmetinden ilhamla mezar taşlarına daha çok bakalım.
Bu vesileyle hepimiz kendi kıyametimizin vaizini dinlemiş oluruz.
