Evet zulüm... Ama diriliş!
Yine İsrâil, yine Filistin, yine zulüm, yine arşı titreten feryâtlar…
Elbette yine kınamalar, sahte merhamet gösterileri, yine zâlimlerin yaptıklarının yanına kâr kalması…
Yine İslâm dünyâsındaki çâresizlikler, âcizlikler… Belgesellerde gördüğüm aslan sürüsünün hemcinslerinin ümüğüne çullanmasını sâkin sâkin seyreden manda sürüsü geliyor aklıma. Bin tâne manda beş-altı aslan karşısında kardeşlerini koruyamıyor. Oysa boynuzlarındaki güç tek hamlede o aslanı havalara fırlatabilir, kemiklerini kırabilir. Ama o beyin ve cesâret olmayınca kardeşlerinin ölümünü seyretmek kalıyor geriye.
Ben dış politika uzmanı değilim, stratejist değilim; emekli asker, meskûn mahal savaşı uzmanı, târîhçi, dinler târîhi uzmanı, politikacı değilim; her bir şeyden anlayan TV yorumcusu da değilim. Bunların birçoğunu okudum, okuyorum; dinledim, dinliyorum. Birçok mâlûmât da öğreniyorum doğrusu. Yukarıda saydıklarımın hiçbirisi olmayan bir yazar olarak bunların yazıp konuştuklarına ne ekleyebilirim? Hiç… Ama bunların hiçbirisi olmasam da bir Müslümanım. Yüreğimin yanmasına, gözyaşlarımın akmasına, güçsüzlük ve çâresizliğimize isyânıma, lânetlenmiş kavim Yahûdîlere kînimi bilememe; bunlarla birlikte zaferin inananların olacağına inanmama, Allah’ın nusret vaadine güvenmeme, Müslümanların bir gün mutlakâ galip geleceğine îmân etmeme bu yetmez mi?
Yukarıya aldığım resim… Bundan çok daha fecîlerini koyabilirdim oraya… Bakmaya yüreğimin dayanmadığı resimler… Ama Yahûdînin canavarlığını, mü’minin dînine sadâkatini ve aynı zamanda çâresizliğini en güzel ifâde eden resim olarak bunu buldum. Bir annenin kefenlenmiş yavrusuna sarılışı… Allah seni de o evlâdınla el ele cennetine koysun güzel ve mazlûm insan! Yürek patlamaya geliyor bu manzaralar karşısında.
Âyetler hücûm ediyor zihnimize:
Mü’minler ancak kardeştir. (Hucurât, 10)
Yahûdîler ve Hristiyanlar: “Biz Allah’ın oğulları ve sevgilileriyiz” dediler. De ki: “Öyleyse Allah sizi niçin günahlarınız yüzünden cezâlandırıp duruyor? Doğrusu siz de O’nun yarattığı sıradan insanlarsınız. (Mâide, 18)
Yahûdîler: “Allah’ın eli bağlı ve sıkıdır” dediler. Elleri bağlansın onu söyleyenlerin, lânet olsun onlara! Hiç de öyle değil, aksine Allah’ın iki eli de açıktır, nasıl dilerse o şekilde ihsân ve ikram eder. Rabbinden sana indirilen âyetler, elbette onların pek çoğunun azgınlığını ve küfrünü daha da artıracaktır. Biz de onların arasına kıyâmet gününe kadar sürüp gidecek düşmanlık, kin ve nefret saldık. Ne zaman savaş için bir fitne ateşi körükledilerse, Allah onu söndürdü. Yine de onlar dünyanın her tarafında sırf bozgunculuk çıkarmak için koşuşturup dururlar. Allah, bozgunculuk yapanları sevmez. (Mâide, 64)
Onlar (Yahudiler) nerede bulunursa bulunsunlar, onların üzerine zillet damgası vurulmuş, böylece Allah’ın gazabına uğramışlar ve meskenet altında ezilmeye mahkûm olmuşlardır. Kendilerini bu zillet ve meskenetten ancak Allah’ın ipine sarılmak ve müslümanların himayesi altına girmek kurtarabilir. Bu zillete düşmelerinin sebebi, Allah’ın âyetlerini inkâr etmeleri ve peygamberleri haksız yere öldürmeleridir. Bunun sebebi, isyan etmeleri ve haddi aşmalarıdır. (Âl-i İmran, 112)
Allah uğrunda, hakkını vererek cihad edin. (Hac, 78)
Düşmana göre sayı ve silahça çok zayıf durumda iken şüphesiz Allah size Bedir savaşında yardım etmiş, sizi muzaffer kılmıştı. Öyleyse Allah’a karşı gelmekten sakının ki şükretmiş olasınız. O vakit mü’minlere: “Rabbinizin, indirilmiş üç bin melekle size yardım etmesi yetmez mi?” diyordun. Evet yeter. Eğer siz sabredip Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız, o anda düşmanlarınız ansızın üstünüze geliverseler bile, Rabbiniz özel nişanlı, formalı beş bin melekle size yardım edecektir. Allah bu yardımı, sadece sizi zaferle sevindirmek ve kalplerinizi huzura erdirmek için yapmıştır. Yardım ve zafer, ancak kudreti dâimâ üstün gelen, her hükmü ve işi hikmetli ve sağlam olan Allah’tandır. (Âl-i İmrân, 123, 124, 125, 126)
O halde gevşemeyin ve üzülmeyin. Eğer gerçekten mü’minseniz, her zaman en üstün sizsiniz. (Âl-i İmrân, 139)
Onlar tuzak kuruyorlardı(ama) Allah da (onlara) tuzak kuruyordu. Allah, tuzak kuranların en hayırlısıdır. (Enfâl, 30)
“Rabbimiz! Günahlarımızı ve işlerimizde gösterdiğimiz taşkınlıkları bağışla, ayaklarımızı sâbit kıl! Şu kâfirler topluluğuna karşı bize yardım ve zafer ihsân eyle!” (Âl-i İmrân, 147)
Ve hadîsler:
“Küfür tek millettir.”
“Mü’minin mü’mine karşı durumu, bir parçası diğer parçasını sımsıkı kenetleyip tutan binalar gibidir.”
“Mü’minler birbirlerini sevmekte, birbirlerine acımakta ve birbirlerini korumakta bir vücuda benzerler. Vücudun bir uzvu hasta olduğu zaman, diğer uzuvlar da bu sebeple uykusuzluğa ve ateşli hastalığa tutulurlar.”
Bütün bu insanlık dışı zulüm karşısında dahi kılı kıpırdamayan Müslümanlar da Mevlânâ’dan ibret alsın:
Mevlânâ Hazretleri buyurur:
“Şems -kuddise sirruh- bana bir şey öğretti:
“Dünyada bir tek mü’min üşüyorsa, ısınma hakkına sahip değilsin!”