15 Temmuz’da bir gözünü kaybeden gazi Emrah Özçelik, Akit'e konuştu. Özçelik, "Üzerimize çelik bilye atıldı. Bir tanesi benim gözüme isabet etti. O gece kendimizde değildik. Üzerimize yağan kurşunlara doğru koştuğumuzu hatırlıyorum." dedi.
Oğuzhan Gültekin Ankara
15 Temmuz’da bir gözünü kaybeden gazi Emrah Özçelik ve babasını şehit veren Yasin İbiş, Akit’e konuştu. Yaşanan kargaşa üzerine sokağa çıktığını ifade eden gazi Emrah Özçelik, şunları anlattı: “Sokağa çıktığımızda insanlar, panik içinde sağa sola koşturuyorlardı. Sonra darbe olduğunu öğrendik. Şimdiye kadar hiç darbe görmemiştim. Kızılay’a doğru yola çıktık. Tankları görünce vazgeçtik. Konya yoluna döndük çatışmanın ortasına girdik. Vücudumun çeşitli yerlerine mermi isabet etti. Üzerimize çelik bilye atıldı. Bir tanesi benim gözüme isabet etti. O gece kendimizde değildik. Üzerimize yağan kurşunlara doğru koştuğumuzu hatırlıyorum. Yaralı iken birkaç tane hastane gezdik. Ama o gün hiçbir hastane bizi kabul etmedi. ‘Kimin için savaştıysanız oraya gidin, onlar size sahip çıksın’ dediler. Şu anda bile hâlâ bazı insanlar bizi şehit yakını ve gazi olarak tanımıyor. Bu vatan için, çocuklarımız için sokaklara çıktık. Ülkemiz Mısır, Libya, Suriye gibi olmasın diye sokaklara çıktık. Allah o günleri yaşatmasın. Yine olsa yine sokağa çıkarım, vatan için diğer gözümü de veririm.”
Babamla gurur duyuyorum
Babasının keskin nişancı tüfeğiyle sırtından vurularak şehit edildiğini belirten Yasin İbiş de şunları anlattı:
“O gece iş yerindeydim. Bana ‘evde kal çocuklara, kardeşlerine sahip çık’ dedi. Önce Ulus’a sonra Sıhhiye’ye geçmiş. Kendisini aradığımızda tankı ele geçirdiklerini söyledi. Sonra Genelkurmay’a geçmişler. Saat 02:30 gibi görüştüğümüzde iyiydi. 10 dakika sonra kız kardeşim beni aradı, ‘Yasin, yabancı biri babamın telefonunu açtı. Babanız yaralı onu çıkarmaya çalışıyoruz dedi’ şeklinde bilgi verdi. Apar topar hastaneye gittim. Hastaneye varmadan yolda şehit olmuş. ‘Şehit yakınıyım diye konuşmayın’ diyenler var. Şehit oğlu ve ailesi olmaktan gurur duyuyorum.”
