Bu ezanlar ki!..

Okunan ezanların incelenmesi hâlinde,  bazı sıkıntılar ne yazık ki karşımıza çıkacaktır. 
İslam’ın ezanını dert etmek ne kadar hoş bir şey.Ezan ve bayrak, edebiyatı yapılan kelimelerdendir. Ama ezanın da bayrağın da nesidir peşinde koşulan, yüksekte tutulan manevi değerleri vardır.
Ezanın ve müezzinin ne anlam ifade ettiğini izah etmeye bile gerek yoktur. Kıyamet günü, boynu en uzun olanların müezzinler olacağını bildiren hadisler bize önemli bir gayeyi göstermektedir elbette.
Öncelikle ezanın, dinimiz açısından bir simge olduğunu tekit edelim. Her ne kadar ezan, namazın sünnetlerinden bir sünnet ise de dinin bütünü açısından bir simgedir. Ezansız namaz olabilir ama ezansız Müslüman veya İslam toprağı olamaz.
Ezanlarımızın okunuşundaki sıkıntılara gelince, mesele sadece tecvit açısından ortaya çıkan sorunlar olarak da ele alınamıyor ne yazık ki. ‘Müslüman Yazar’lar arasında bile, ezanların nota ve müzik kuralları eşliğinde okunmasını, şu makamla şu ezanın okunmasını ısrarla müdafaa edenlerin varlığı sizin, tecvit beklentinize sekte indirmektedir.
Evet, gerçekten ezanın uyuşukluk makamından okunması abestir. ‘Namaza gelmeee!’ diye tercüme edilebilecek ezan okuyuşları nasıl adlandırılmalıdır bilemiyorum. Fakat müzik ahengi veren ya da müzik kurallarının dikkate alındığı ezan da yersizdir. Ya da onun yeri minareler olmamalıdır. Bunun bir ortasının bulunması gerekiyor. Bu da ezanları dinleyen bizlere düşmektedir. Nezaket kurallarına riayet ederek müezzinlere, yetkililere, müftülere bunun fıkhının nasıl olduğunu, tecvidin ezan için yok sayılıp sayılamayacağını sormalıyız. Emribilmaruf anlayışımız bunu iktiza ettirir.

Kaynak:Nureddin YILDIZ hocaefendi