Âni ölümler bir bakıma insanların pek hoşuna gitmez. Zira âhiret hazırlığı yapmadan üzerindeki hakları ödeyemeden tevbe ve istiğfâr gibi mânevî temizlik yapamadan ansızın gitmek herhalde iyi bir şey değildir diye düşünülür.
Bundan dolayıdır ki
Allah dostları mü'minleri îkaz eder; ölümün her an gelebileceğini hatırlatarak maddeten ve mânen hazırlıklı olmayı tavsiye ederler.
İşte o zaman âni ölümün mü'min için bir tehlikesi olmaz. Zira onun ölümündeki ânilik zâhirdedir yani dış görünüştedir; bâtında içte esasta değil...
O kendi içinde ölümü her an bekliyor tevbe ve istiğfarı dilinden düşürmüyor kalbinden eksik etmiyor. Artık o mü'min için âni ölüm bir korku ve endişe kaynağı olmaktan çıkıpbilakis “Allah'tan bir hediye” hâlini alır. Nitekim Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz buyuruyorlar ki:
““Ani ölüm mü’mine Allah’tan bir hediye kâfire ise hasrettir.” Bir başka rivayette ise“Âni ölüm kafir için üzücü bir yakalanış mü’min için ise bir rahmettir” buyurmuşlardır. [Rudâni Cem’u'l-Fevâid (Büyük Hadis Külliyatı) 1 2397]
Çünkü kâfir ömür nîmetini müflis olarak elden kaçırdığı için âni ölüm ona üzüntü-kederesef ve sıkıntıdır.
Bununla beraber uzun hastalıklardan sonra vefât eden mü'minlerin de mânen temizlendiği ümit edilir; fikren ve zihnen tevbe ve istiğfarla âhiret hayatına hazırlanmış olduğu kabul edilir.
