15 Haziran 1958: Ahmed Muhammed Şâkir (Mısırlı Âlim ve Muhaddis)
Onlar; yaşadıkları döneme çalışmalarıyla, eserleriyle damga vurup iz bırakarak gittiler. Bugün, Mısırlı Âlim ve Muhaddis Ahmed Muhammed Şâkir'i hayırla yâd ediyoruz.
Kahire’de doğdu. Soyu Hz. Hüseyin’e ulaşır. Babası Muhammed Şâkir Sudan kādılkudâtlığı ve Ezher Üniversitesi rektör vekilliği yapmıştır. 1900 yılında babasıyla gittiği Sudan’da Gordon Koleji’ne devam etti. 1904’te İskenderiye’ye giderek tahsilini orada sürdürdü. Daha sonra Ezher Üniversitesi’ne girdi ve 1917’de mezun oldu. Dört ay gibi kısa bir süre hocalık yaptıktan sonra Zekāzîk kadılığına tayin edildi. Yüksek Şeriat Mahkemesi üyeliğinden emekli oluncaya kadar (1951) çeşitli yerlerde kadılık görevini yürüttü. 27 Zilkade 1377’de (15 Haziran 1958) Kahire’de vefat etti.
İskenderiye’deki fıkıh ve usûl-i fıkıh hocası Mahmûd Ebû Dakīka ile tefsir, hadis, usûl-i fıkıh, Hanefî fıkhı ve mantık derslerini okuduğu babası Muhammed Şâkir onun hayatında derin izler bırakmışlardır. Ebû Dakīka ona spor zevkini aşılamış, binicilik, atıcılık ve yüzmeyle meşgul olmasını sağlamıştır. 1909’dan itibaren babası onu hadise yöneltmiş, başta Ahmed b. Hanbel’in el-Müsned’i olmak üzere Müslim’in es- Sahîh’ini, Tirmizî’nin es-Sünen ve eş-Şemâ’il’ini, Buhârî’nin es- Sahîh’inin de bir kısmını okutmuştur.
Mağrib muhaddisi Abdullah b. İdrîs es-Senûsî, Muhammed b. Emîn eş-Şinkītî, Şâkir el-Irâkī, Tâhir el-Cezâirî ve daha birçok âlim onun hocalarındandır. Hadis ilminde müstakil görüşlere sahip bir kişi olarak yetişmesinde bu âlimlerin büyük tesiri olmuştur.
İlk asırlardaki ulemânın benimsediği usule uygun olarak hadis ilmini tam anlamıyla öğrenmiş nâdir âlimlerden, Ehl-i sünnet yolundan ayrılmayan bir müctehid olduğu aktarılmaktadır.
Otuz yılı aşan kadılık hayatında, şer’î konularda kendi rey ve ictihadıyla kararlar vermiştir. Ezher Rektörü Mustafa el-Merâgī’nin, kamerî ayların başlangıcını tesbitte hilâlin çıplak gözle görülmesine imkân bulunmadığı hallerde rü’yetin yerini hesabın alması gerektiği görüşüne babası ile birlikte karşı çıkmışken, sonra delillerin Merâgī’yi desteklediğini tesbit etmiş, daha babası sağken bir risâle yazarak Merâgī’nin haklı olduğunu itiraf etmiş ve ay başlangıcının mutlaka hesapla tayin edilmesi gerektiği kanaatini açıklamıştır.
