14 gün önce ölümden kurtarmıştı! Gülşah’ın iyiliğine 7 kurşunla karşılık verdi

İyiliğin İstismarı ve İntihar Şantajı: Kadın Cinayetlerindeki Manipülatif Döngü Trabzon’un Arsin ilçesinde yaşanan ve 33 yaşındaki Gülşah Oktay’ın, 20 gün önce boşandığı eski eşi tarafından katledilmesiyle sonuçlanan trajedi, kadına yönelik şiddetin en sinsi boyutunu bir kez daha gündeme getirdi: İntihar şantajı ve psikolojik tahakküm. Basına yansıyan kahredici detaylara göre Oktay, kendisini hayattan koparan katilin daha önce intihar girişimini engelleyerek hayatını kurtarmıştı. Bir kadının insani merhametinin, kendi ölüm fermanına dönüştüğü bu acı olay, şiddet faillerinin mağdurlar üzerinde kurduğu manipülatif çemberi ve toplumsal olarak acilen değişmesi gereken ezberlerimizi net bir şekilde gözler önüne seriyor. 1. "Kendimi Öldürürüm" Tehdidi Aşk Değil, Şiddetin Kendisidir Şiddet eğilimli failler, partnerlerini kontrol altında tutabilmek veya ayrılığı engellemek için sıklıkla kendilerine zarar verme tehdidini bir silah olarak kullanırlar. Toplumda zaman zaman "büyük bir aşkın veya çaresizliğin dışavurumu" gibi romantize edilebilen bu durum, gerçekte ağır bir psikolojik manipülasyon yöntemidir. Mağdur kadınlar; suçluluk duygusu, merhamet veya insani sorumlulukla hareket ederek faili korumaya çalışırken, aslında kendilerini açık bir hedef haline getiren bir tehlike çemberinin içine çekilmektedir. Bu tür tehditlerin birer erken uyarı sinyali (red flag) olduğu unutulmamalı; faili "kurtarma" misyonu üstlenmek yerine doğrudan kolluk kuvvetlerine ve uzmanlara başvurulmalıdır. 2. Medyanın Sorumluluğu: Katile Gerekçe Üretmekten Kaçınmak Cinayetlerin basında yer alma biçimi, toplumun adalet algısını ve şiddete bakışını doğrudan şekillendirir. Bu tür vakaları aktarırken failin "bunalımda olduğu", "cinnet getirdiği" ya da "mağdurun ona geçmişte yaptığı iyilikler" gibi duygusal tonların öne çıkarılması, farkında olunmadan katilin fiiline toplumsal bir gerekçe üretme riski taşır. Odak noktası, failin psikolojik karmaşası veya mağdurun iyi niyeti değil; işlenen suçun vahşeti ve hukuksal yaptırımlar olmalıdır. Cinayeti "cinnet" gibi kavramlarla sunmak, yapısal bir sorun olan kadın cinayetlerini anlık öfke patlamalarıymış gibi normalize ederek faili masumlaştırmaktadır. 3. Boşanma Sonrası Kritik Dönem ve Kurumsal Takip Gülşah Oktay cinayeti, resmi olarak boşanma gerçekleştikten sonraki ilk ayların ne kadar kritik ve tehlikeli olduğunu bir kez daha kanıtlamıştır. Ayrılığı kabullenemeyen failler, bu süreçte saldırganlık dozunu en üst seviyeye çıkarabilmektedir. Sıkı Tedbir: Şiddet ve tehdit geçmişi olan vakalarda, uzaklaştırma kararlarının ve elektronik kelepçe gibi teknolojik takip sistemlerinin boşanma sonrasında da tavizsiz uygulanması gerekir. Güvenli Mesafe: Yakın çevre ve aileler, boşanmış bir kadının eski eşiyle "insani veya medeni gerekçelerle" dahi olsa yalnız bir araya gelmesini önlemelidir. Şiddet potansiyeli taşıyan kişilere yönelik her türlü müdahale sivil vatandaşlarca değil, profesyonel güvenlik güçlerince yönetilmelidir. Sonuç: Merhamet Şiddeti Dönüştürmez, Yasalar Yaşatır Gülşah Oktay’ın trajik hikayesi, kadınların gösterdiği iyi niyet ve fedakarlığın, şiddet eğilimli bir faili iyileştirmeye yetmediğini acı bir şekilde kanıtlamıştır. Şiddetle mücadelede bireysel iyi niyetler değil; erken farkındalık, kurumsal koruma, caydırıcı yargılama ve sıfır toleranslı toplumsal bilinç hayat kurtarır. Benzer acıların tekrarlanmaması için psikolojik şiddetin ve tehdidin hiçbir türü hafife alınmamalı, kurumsal destek hatları etkin bir şekilde harekete geçirilmelidir. Şiddete maruz kaldığınızda veya bir risk durumuna tanıklık ettiğinizde: ALO 183: Aile, Kadın, Çocuk ve Engelli Sosyal Hizmet Danışma Hattı KADES (Kadın Destek Uygulaması): Akıllı telefonlar üzerinden tek dokunuşla emniyet güçlerini çağırma sistemi 112 Acil Çağrı Merkezi