Yaşadıkça karşıma çıkan bu yazı, dindar çevrede rastlaması samanlıkta iğne bulmak kadar zor olan türdendi. Kafamda ne kadar kalın ve yıkılmaz duvarlar olduğunu fark etmemi sağladı. Ama aynı zamanda, o duvarları yıkmama da vesile oldu. Çünkü ben kendimi ararken, aslında derisini değil, ruhunun derinliklerini  yani beyninin, kalbinin, yüreğinin özünü  arayan bir güzel insanla karşılaştım.Dünyevi her şeyi aşmış, aşkın kendisine âşık olmuş bir insana sosyal medyada bir köşe yazısında rastlamak… Ne diyeyim? Hani siz dindarların “kader” dediğiniz şey var ya  işte, tam olarak o.

Knight, insanın bulunduğu her yerden ve her şeyden uzak durmanın vazgeçilmez hafifliğini keşfetmiş, yalnızlığın aslında bir dönüş ve haz dolu eylem olduğunu fark etmiş modern bir gezgin. Kristal vitrinlerden kurtulup özgür tepelerde yerini bulan bir kır çiçeğinin mutluluğunu yaşıyor; tıpkı şehirlerdeki hayvanat bahçelerinden kurtulan bir kartalın, yüksek kayalıklarda özgürce süzülürken aslına dönüşünün verdiği sevinç gibi.

Sağır İsmet'in deyimi ile Türkiya'daki Adem oğullarının, feminist takılırsak Adem çocuklarının 100 küsür yılda bırakın yazmayı yazılı biçimiyle okuyamayacağı derinlikte bir yazı. Kutluyorum Ahmet Can.

Üç harfli sömürü düzeninin aktörleri , marketleri , alışveriş yapıyordum orda çalışanlara nefes aldırmıyorlar kasadan oraya ordan reyona . Yorgun ve bitkin gözlerle parayı aldı fişi verdi . Adeta robot gibiydi ruhu gitmiş bedeni kalmıştı bayan çalışanlar daha narin oldukları için çok etkileniyorlar . Mecburlar belki çalışmaya bilmiyorum . Bu zulüm değil midir üç kuruşa milleti aşırı çalıştırıyorlar sorumlular kim sahipleri ey sahipleri yatağınızda rahat uyuyabilir musunuz ? Vicdanınız rahat mı ? Ormanda yaşayan adam belki bu kadar bizdeki köle izoralar kadar bedbaht değildir kimbilir .