G.S. derbi maça çok iyi hazırlanmış F.B. umudunu uzun toplarla kontra ataklara bağlamıştı. G.S. çok sayıda gol kaçırdı. Bugün F.B.'yi hezimetten kalecileri kurtardı. Diğer taraftan F.B. tesadüfen bulduğu bir pozisyonda Abdulkerim'in rakibine rövaşata vuracak kadar fırsat vermesi neticesinde skor 2-1 oldu. G.S. yediği bu golden sonra Okan Buruk'un gereksiz oyuncu değişikliği nedeniyle oyundan düştü. Maç Leminanın kurtardığı pozisyonu şans olarak değerlendiriyorum. Yani G.S. çok üstün oynadığı maçta, teknik direktörün iyi oynayan takımı daha beceriksiz oyuncularla değistirmesi nedeniyle berabere hatta mağlup olarak da bitirebilirdi. Ancak Okan Buruk'un teknik direktör şansı yanındaydı.

Skor Tablosunun Gölgesinde Kaybolan Ruh: Centilmenlik Nereye Gitti? Yeşil sahalar, asırlar boyunca insanlığın en saf rekabet alanlarından biri oldu. Kazanmanın sevinci ne kadar doğalsa, kaybetmenin hüznü de o kadar bu oyunun bir parçasıydı. Maç biter, düdük çalardı; geriye sadece ter dökülen 90 dakika ve iki rakibin birbirini kucakladığı o asil an kalırdı. Çünkü biliriz ki; sporda yenmek de vardır yenilmek de; bugün biri yener, yarın diğeri. Gerçek büyüklük ise skorda değil, yenilenin gidip yeneni tebrik edebilmesindeki o ince centilmenlikte gizlidir. Ne yazık ki günümüz futbol iklimi, bu asil duyguları birer nostalji elementine dönüştürdü. Son derbide şahit olduğumuz sahneler, futbolcuların hırslarına yenik düşerek birbirine girmesi ve sahaya polisin müdahale etmek zorunda kalması, sadece bir koridor kavgası değil; sporun ruhuna indirilen ağır bir darbedir. "Kazanırken mütevazı olamayanlar, kaybederken de asil kalamazlar." Futbolun Bozulan Mayası: Bahis ve Kumar Kıskacı Peki, bizi bu noktaya getiren, yeşil sahaları birer savaş alanına çeviren neydi? Cevap, sporun içine sızan ve onun saf doğasını zehirleyen endüstriyel hırslarda gizli. Spora kumarın, yani bahsin girmesiyle birlikte futbolun o temiz mayası bozuldu. Futbol artık sadece iki takımın onur mücadelesi verdiği bir oyun değil; rakamların, oranların ve maddi çıkarların havada uçuştuğu bir sektöre dönüştü. Bahis, taraftarın saf sevgisini "kazanç" hırsına; futbolcunun üzerindeki baskıyı ise "yıkıcı bir strese" tahvil etti. Saf bir oyunun içine paranın karanlık gölgesi düştüğünde, sahada centilmenlik beklemek safdillik olur. "Paranın girdiği her oyunda ilk feda edilen şey, oyunun adaleti ve ruhudur." Sonuç: Oyunu Yeniden Hatırlamak Kırmızı kartlar havada uçuşabilir, polisler sahaya girip güvenliği sağlayabilir; ancak sporun içindeki adalet duygusu ve saygı bir kez kayboldu mu, onu hiçbir barikat geri getiremez. Unutulmamalıdır ki, futbolu kitlelerin sevgilisi yapan şey skor tabelasındaki sayılar değil, o sayıların arkasındaki insani değerlerdir. Centilmenliğin bittiği yerde spor biter, geriye sadece içi boşaltılmış bir hırs kalır. Futbolun mayasını yeniden tutturmak istiyorsak, ona bir kumar malzemesi gibi değil; bizi birleştiren, rekabet ederken bile saygı duymayı öğreten o eski, temiz oyun olarak yeniden bakmayı öğrenmeliyiz. "En büyük zafer, rakibini yendiğinde bile onun saygısını kazanabilmektir."

Bu seviyedeki futbolcuların galibiyeti ve mağlubiyeti çok olgun karşılaşması gerekirken sahada topla yapamadıklarını maç bittikten sonra hırslarına mağlup olup, yumruklaşma ile sinirlerini yatıştırmaları hiç kendilerine yakışmadı.