Şunu Unutmayın Biz 23 yıldır Recep Tayip ERDOĞAN a ve onun partisi AKP ye OY verdik veriyoruz. Biz hiç bir zaman A.Gül, A.Davutoğlu,B.Arınç diye oy Ver_me_dik.Vermiyoruz Vermiyeceğiz..Reis ile yola devam.

Ancak tarih şunu da yazacaktır: gölgesinde var olduğunuzda destek oluyormuş gibi görünürken siz köstek olmak için fırsat kollamışsınız!

Al birini vur ötekine. Beş Darbe girişimi yaşandı ! Hiç birinde Erdoğan'ın yanında yoktular. 1. 2012 MİT Müsteşarı üzerinden Erdoğan'ı tutuklama DARBESİ 2. 2013 Gezi olaylarından Başbakanı indirme 3. 2013 yılı 17-25 Aralık Yargı Darbesi 4. 2014 MİT tırlarına Fetö Savcı hakimleri ihaneti "Deaş silah götürüyor" yalanı 5. 2016 15 temmuz 2016 Dünya tarihinde görülmemiş Uçaklı bombalı tanklı Darbe ABDULLAH BÜLENT ALİ AHMET neredeydiniz

Vay be Büyük lidere alkış

İsrailin etki ve ses tuşlarından bir tuşa benziyor

Abdullah Gül ne istiyorsun yada ne olmasını istiyorsun ? Sanki başbakanlık ve cumhurbaşkanlığı yapmış birisin. BBC'ye ne anlatıyorsun?

Görünürlük provaları mı?

Oy vermedik, Reise verdik Reise, anlayın artık. Keramet sizdeyse çıksaydınız meydana.

RTE olmasaydı varlığınız nereye kadar giderdi ki? RTE sayesinde başbakan ve c. başkanı ile meclis başkanı oldunuz. Yoksa sittin sene bu mevkileri göremezdiniz. Hainlik etmeyecektiniz.

Erdoğan siz hepiniz birer hiç siniz,fazla dedikodu yapip kendinizi daha fazla küçültmemeyin ,oturun oturduğunuz yerde

Kendi Gölgelerinden Siyaset Devşirenler: Abdullah Gül’ün Gecikmiş “Ben Olmasaydım” Hevesi! Siyaset arenası, aktörlerin geçmişteki rollerini bugün yeniden yazma ve kendilerine hak ettiklerinden büyük pay çıkarma çabalarına yabancı değildir. Eski Meclis Başkanı Bülent Arınç’ın "Ben olmasaydım..." diye başlayan, kendini her şeyin merkezine koyan kibirli üslubunun bir benzerini, bugünlerde 11’inci Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün de kuşandığını görüyoruz. Gül’ün, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın başbakanlık koltuğuna oturduğu döneme atıfta bulunarak, adeta "Ben önünü açmasaydım buralara gelemezdi" imasında bulunması, sadece büyük bir vefasızlık örneği değil, aynı zamanda trajik bir siyasi hafıza yanılsamasıdır. Abdullah Gül, siyasi hayatı boyunca risk almaktan kaçınan, kriz anlarında "idare-i maslahatçı" bir tavırla hep arkaya saklanan ve hep hazır sofralara oturmayı tercih eden bir profil çizmiştir. Erdoğan’ın siyasi yasaklı olduğu dönemde başbakanlık emanetini üstlenmiş olması, o dönemki milli iradenin ve kurucu iradenin mutlak bir gereğiydi; Abdullah Gül’ün lütfu veya şahsi ikramı değildi. Kendisine verilen emaneti, asıl sahibine teslim etmek siyasi ahlakın en temel kuralıyken, yıllar sonra bunu bir lütufmuş gibi pazarlamaya çalışmak, devlet adamlığı ciddiyetiyle bağdaşmaz. Bülent Arınç ve Abdullah Gül gibi isimlerin ortak handikapı, kendilerini kurucu liderin ve arkasındaki milyonların iradesinden daha büyük görmeleridir. Oysa millet, o dönemde Abdullah Gül’ün şahsına değil, Erdoğan’ın temsil ettiği misyona ve harekete oy vermişti. Gül, başbakanlığı devrederek aslında sadece kendisine ait olmayan bir emaneti iade etmiştir. Bugün bunu bir "taktik" veya "büyük fedakarlık" olarak nitelendirmek, geçmişi çarpıtmaktır. Aktif siyasette ağırlığını kaybetmiş, kritik hiçbir dönemeçte gövdesini taşın altına koymamış bir ismin, yıllar sonra "buraları ben var ettim" edasıyla ortaya çıkması hazindir.

Şu adamı haber yapmayın

ÖVÜLMEK İÇİN Mİ YAPTINIZ? MİLLETE HİZMET İÇİN Mİ YAPTINIZ? ÜSTELİK KAÇ YAŞINDA HALA İLGİ ÖVGÜ BEKLİYORLAR

CHP.liler aslan gibi kükrerken senin nasıl sindiğini gördük kardeşim Abdullah diyen aslanı da gördük...hadi oradan senden lider olmaz olsaydı çoktan olurdu....