Hazine ve Maliye bakanı fon yolsuzluğunu neden görmek istemedi. Acaba kendi yakınlarına bu işin içindemi. Eğer yoksa bile fon hırsızlarına açık kapı bıraktığı için bir an önce istifa etmeli. İstifa etmese Sayın Cumhur başkanı onu görevinden almalı. Ülkemiz kalkınmaya çalışırken bu tür hırsızlıklara göz yumanlar cezasız kalamaz.

Sermaye piyasalarında patlak veren devasa fon vurgununun ardından, tasfiye edilen 131 fon ve milyarlarca liralık kara para trafiğiyle sarsılan finansal sistemde adalet mekanizmasının arayışları sürerken, Sermaye Piyasası Kurulu’nun (SPK) gündeme getirdiği "etkin pişmanlık" mekanizması toplumsal vicdanda derin bir yara açmaktadır. Kamunun kaynaklarını, binbir emekle biriktirilen halkın alın terini ve finansal piyasaların güvenliğini organize bir şebeke mantığıyla gasp eden hırsızların, "vurgunun iki mislini ödeyen yırtacak" şeklindeki yasal formüllerle serbest kalabilme ihtimali, adaletin mutlak tecellisine olan inancı temelinden sarsmaktadır. Bu tür düzenlemeler, ne yazık ki gözünü para hırsı bürümüş, doymak bilmeyen elitlerin, holding sahiplerinin, parıltılı hayatların arkasına saklanan şarkıcı ve artistlerin cürümlerini parayla aklayabilecekleri yanılgısını beslemektedir. Oysa çok iyi bilinen bir gerçek vardır ki, toplumun kanını emen bu organize hırsızlar takımı, önlerine hangi yasal sınır veya mali barikat getirilirse getirilsin, her zaman sistemin arkasından dolanmanın ve paçayı sıyırmanın bir kolayını bulacaktır. Kendi şahsi menfaatleri için ülke ekonomisinin temellerine dinamit koyan bu kravatlı yağmacılar, çaldıkları devasa meblağların küçücük bir kısmını feda ederek özgürlüklerini satın alabileceklerini düşünecek kadar yüzsüzleşmişlerdir. Ancak finansal piyasalarda manipülasyon yapmak, suni tavanlarla küçük yatırımcıyı infaz etmek ve hayali fon mekanizmalarıyla milyarları yurt dışına kaçırmak sıradan bir ekonomik suç değil, açıkça toplumsal bir ihanettir. Bu derece büyük ve organize bir soygun çarkının sadece mali cezalarla, parayı veren düdüğü çalar mantığıyla geçiştirilmesi, suçun ödüllendirilmesinden ve yeni vurgunlara kapı aralanmasından başka bir sonuç doğurmaz. Bir insanın gözünü para hırsı bürüdüğünde, onun artık topluma, ahlaka veya adalete dair hiçbir mukaddesatı kalmamış demektir. Profesör unvanı taşıyan akademisyenlerden büyük holdinglerin yönetim kurulu başkanlarına, ünlü ekran yüzlerinden fon dolandırıcılarına kadar uzanan bu çirkin ittifak, cezaevlerinin en ağır, en aşağılayıcı bölümlerinde tecrit edilerek bedel ödemelidir. Bu asalakların lüks hayatlarına, unvanlarına ve toplumsal nüfuzlarına bakılmaksızın, adil bir sistemde en alt kademedeki adi suçlularla aynı kefeye konulmaları, hatta diğer mahkumların pisliğini temizleyecek düzeyde ağır ve ibretlik yaptırımlara çarptırılmaları gerekir. Aksi takdirde, halkın cebinden çalınan milyarlarla kurulan bu hırsızlık imparatorlukları, yasal boşlukların ve paraya endeksli af benzeri uygulamaların gölgesinde arsızca büyümeye devam edecektir. Kamuyu soymak ve milletin hakkına el uzatmak affı olmayan bir cürümdür; bu suçu işleyenlerin finansal güçleriyle adaleti satın almalarına asla müsaade edilmemelidir.