KABAK TADI VEREN F-35 İLLÜZYONU: SİBER BAĞIMLILIK TUZAĞINDAN YERLİ KAAN’IN BAĞIMSIZLIĞINA! Türkiye’nin F-35 programına geri dönme ısrarı, uçağın kronik teknik sorunları ve Washington’ın teknolojik bağımlılık politikaları nedeniyle rasyonel bir seçenek olmaktan çıkmıştır. ABD Hükümet Hesap Verebilirlik Ofisi’nin (GAO) en son sansürlenen raporları bile bu uçakların aşırı ısınma ve yazılım çökmeleri gibi düzinelerce ölümcül kusuru olduğunu kanıtlamaktadır. Milli gururumuz KAAN projesi hızla ilerlerken, tüm kontrolü ve siber anahtarları başka bir ülkenin elinde olan, sahibinin izni olmadan motoru bile çalıştırılamayan bir projeye muhtaç gibi davranmak artık vizyoner bir devlet aklıyla uyuşmamaktadır.Projeye kaptırılan 1,4 milyar dolarlık helal paramız elbette Türk milletinin hakkıdır ve son kuruşuna kadar diplomatik yollarla geri alınmalıdır. Ancak bu parayı kurtarmanın yolu, bizi her fırsatta dışlayan ve ambargolarla tehdit eden bir projenin kapısında beklemek olamaz. O para gerekirse F-16 modernizasyon kitleri, gerekirse farklı lojistik kalemler veya hukuki tazminatlar şeklinde tahsil edilmeli; Amerikan kongresinin iki dudağı arasından çıkacak kararlar için Türkiye gibi bölgesel bir gücün askeri gururuyla oynanmasına asla müsaade edilmemelidir.Artık kabak tadı veren bu F-35 tiyatrosuna bir son verilmeli, Ankara yüzünü tamamen kendi gök kubbesine ve yerli çelik kanatlarına dönmelidir. Önümüzdeki tek onurlu yol, F-35 defterini tamamen yırtıp atarak tüm enerjiyi, bütçeyi ve insan gücünü KAAN’ın seri üretimine aktarmaktır. KAAN tamamen hazır olana kadar geçecek ara dönemde ise Eurofighter Typhoon gibi bağımsız alternatiflere yönelmek ya da mevcut F-16 filolarını güçlendirmek, bizi teknolojik bir kölelik tuzağından koruyacak en stratejik hamle olacaktır.