Zulüm bitmemiş ki!

Zulüm bitmemiş ki!

İDRİS GÜNAYDIN

Çocuk, Türkiye’nin dünyaca saygın üniversitelerinden birini bitiriyor. Artık mesleğine uygun iş bulmaya geliyor. Devlet? Devletin bu yolda ataması yok. Özel sektör? Gidiyor çokça adı duyulan birkaç firmaya. Başarısından, öz geçmişinden bahsediyor. 

İyi güzel de bir mesele var: Başındaki örtü... “Örtülüsün” alamayız. Hatta kıyafet bile öneriyorlar. “Şöyle olmalısın”.

Üzerine kocaman bir dağın ağırlığı çöker gibi gözyaşları içinde eve geliyor. 

Şimdi ne yapsın? 

Yıllardır içinde biriktirdiği inancını mı kurban etsin yoksa içinden beddua mı etsin?

Burada devletin böyle olanlara pozitif ayrımcılık yapıp bir işe yerleştirmesi lazım. Erkeklerde böyle bir mesele yaşanmıyor. Ne olacak bu durum?

İktidara gelsen ne gelmesen ne? 

Sonra çocuklar içlerine düştükleri buhranın anaforuyla hükümete saldırıyor, hükümete güvenmenin bedelini çekmeye başlıyorlar.

“Gençler Ak Parti’ye oy vermiyor.” 

Verir mi? 

Versin mi?

Böylece Ak Parti ve ona bağlı gençlik teşkilatları bir nevi gençleri zehirleyen tuzak oluveriyor. 

Tabii bu durumlar çeşitli platformlarda ister istemez dile geliyor.

Bu ülkede gerçekten tam bir put faşizmi var. Almanya’da yok bu durum. Olsaydı yıllar önce Almanya’da okuttuğum nice genç kız, bugün başörtüleri ile resmi görev alamazlardı. 

Arap Ülkelerinde yok bu durum. sade Türkiye’de var. 

İş dönüp dolaşıp aynı yere geliyor. “Faşizan putçuluk, faşizan laiklik...”

Başarılı olmanın, atılgan ve cesur olmanın hiçbir anlamı kalmıyor bu durumda. Bunca fedakarlıktan sonra size sadece gözyaşı kalıyor.

Hayır! Bu ilanihaye böyle gidemez. 

Ya bu durum değişmeli ya da toptan inancımızdan dönüp kurtulmalıyız. İkincisi zor. 

Birincisi için uyuyanların uyanma vakti ne zaman gelir bilinmez vesselam.