Devletin temeli adalettir

 

Adalet denilince hepimizin aklına Hz. Ömer gelir. Gelmelidir de.. Hz. Ömer, İslam tarihinde adaletiyle nam salmış bir sahabedir. Yaşadığı devir içinde ve halifelik görevini yerine getirdiği dönemde İslam’ın adaletiyle hükmetmiştir. Adalet, yasaların herkes için eşit bir şekilde kullanılmasının sağlanması, doğruluk, hukuka uygunluk ve insanların hakkını gözetme olarak ifade edilir. 

Bu yüzden de adalet mülkün temelidir.

Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın “Türkiye yüzyılı” manifestosunu önemsiyorum. 

Ak Parti 2002’de yola çıkarken “Türkiye’de hukukun üstünlüğünü inşa edeceğiz” demişti. Yargının bugünkü durumuna baktığımızda hukukun siyasallaşmadığını söylemek zordur. Reis de işin farkında. 

Bu yüzden diyor ki, “Türkiye Yüzyılı’nda erdem ve adalet devletini zirveye çıkaralım.” Kime söylüyor bunu? Hem kendi partisine, hem de muhalefete.

Hukuk ve adalet hepimize lazımdır. Ahmet’e ayrı, Mehmet’e ayrı adalet ve hukuk olmaz. Yasaların herkes için eşit bir şekilde uygulanması lazımdır. Adaletin terazisi doğru tartmaz ise, o toplumda anarşi ve istikrarsızlık oluşur. Hiç kimse hak ihlaline uğramamalı ve hukuk bağımsız, özgür bir şekilde işlemelidir. Biz Müslümanız, eleştirdiğimiz topluluklar gibi davranamayız. 

Müslümanlar savaşta bile adil olur, hukukun üstünlüğünü korurlar. Bu yüzden savaş anında yaşlılara, kadınlara, çocuklara, aman dileyenlere ve ağaçlara dokunulmaz. 

TEK PARTİLİ DÖNEMİN ZALİM UYGULAMASI

Eleştirdiğimiz yapıların, partilerin ve liderlerin durumuna düşmemeliyiz. Asla polis devleti olma özentimiz olmamalıdır. 

Türkiye demokratik ve hukuk devletidir. Erdoğan sayesinde vesayet bitirildi ve askerlerin siyasete müdahil olmaları dönemi geride kaldı. 

Kamu görevlisi ile parti görevlisi arasında fark olmalı, liyakat ve parti tarafsızlığı ilkesi korunmalıdır. Devlet baki, iktidarlar gelip geçicidir. 

Devletin yaşaması, hukukun korunması ve demokrasinin çalışmasına bağlıdır. Devletin varlığının temel sebebi de insanı yaşatmaktır. Partiler demokrasinin vazgeçilmez unsurudur. Ama parti devletine de izin verilmemelidir. 

Mesela CHP’nin 1935’lerde uyguladığı sistem parti devletiydi. Tek partili,  otokratik, baskıcı ve zalim olan CHP’nin bu yönünü yıllarca eleştirdik. Neden? Çünkü CHP’nin hâkim olduğu yıllarda demokrasi, adalet, hak ve hukuk askıya alındı. Valiler aynı zamanda CHP’nin il başkanıydılar. 

Bütün devlet memurları CHP’nin üyesiydi. Devletin tüm organları CHP’nin rengine bürünmüştü. 1939’da memurların partili olması yasaklandı, ama tek partili ceberut uygulama 1950’ye kadar sürdü. 

Şimdi durum farklı mı?

Resmiyette valiler iktidarın il başkanı değil ama kamu kurumlarında partileşme ve yandaş atamaların olduğu iddia ediliyor. 

Hiç kimseyi ötekilestirmeden; ehliyet, liyakat ve temsil kabiliyetine bakılmalıdır. Senden olana değil, işinin ehli olana bakmalısın. 

Eğer hak ve hukuktan ayrılmazsanız, insanlar zaten sizi tercih edeceklerdir.