Acaba Çanakkale zaferinden 100 yıl sonra, yani bugünlerde, İngilizler, Fransızlar, Amerikalılar, İsrailliler vs. Gelibolu’ya donanmalarıyla saldırsa yine durdurulabilirler miydi? Sudan’dan, Filistin’den, Halep’ten, Siirt’ten, Galatasaray Lisesi’nden Çanakkale için sefere çıkılır mıydı? Kadim Müslüman diyarlarına ecnebi postalını sokmamak için kaç kişi şehit olacağını bile bile cepheye koşardı? 100 yıl öncesindeki inanç ve iman kaç kişide vardır? Batı kuvvetleri bir kez daha Çanakkale’de denize dökülebilirler miydi?
İBRAHİM BEKİROĞLU YAZDI:
Çanakkale aynı Çanakkale. Düşman aynı düşman. Peki vatandaş aynı vatandaş mı? Bu sorunun cevabına şahsen net bir cevap veremiyorum. Kabul edin veya etmeyin, Türkiye yakın zamana kadar 100 yıl önce savaştığı ülkelerin dolaylı egemenliği altındaydı. Savaştan 10 yıl sonra hızlı bir Batılılaşma süreci başladı. 20 yıl sonra ezanların bile yasaklandığı bir ülkeye döndü. İngiliz mandacılığına rahmet okutacak icraatları bizzat memleketin yöneticileri devreye soktu. Aslına dönüş hareketleri baskıyla, zulümle bastırıldı. 45 yıl sonra özüne dönmek isteyen bir Başbakan idam edildi. 80 yıl sonra iktidara gelen Refah Partisi’ne 1 yıl sabredemediler. 87 yıl sonra Ak Parti iktidara geldi. Muktedir olmaması için ellerinden geleni yaptılar.
Ve 98 yıl sonra... İstanbul’un fethinin 560. yılında yerli olmayan bir ruh Taksim Gezi parkında Çanakkale’yi geçemeyen güçlerin kışkırtmalarıyla isyan etti. Birkaç ağacı kurtarmak bahanesiyle ülkeye milyonlarca ağaçlık zarar verdiler. Bile bile insanları öldürmeye çalıştılar. Gelibolu’ya savaş gemisiyle, askeriyle, topuyla, tüfeğiyle gelen işgal kuvvetleri bu kez daha akıllı davranmışlardı. Bu sefer ajanları, paraları, kameraları ve muhabirleri göndermişlerdi.
