Ülkemizde tavuklu çorbalar, sebzeli çorbalar, baklagilli-tahıllı ve hamurlu çorbalar, etli sakatatlı çorbalar, balık çorbaları, sütlü-yoğurtlu çorbalar ve narenciye ekşili, kuru meyve ve koruk suyundan yapılmış çorbalar şeklinde 300 çeşit civarında çorba pişiriliyor.
Bilinen en eski lezzetlerden biri olarak binlerce yıldır sofraları süsleyen çorbanın bizdeki adı Farsça'dan geliyor..
“ŞORBA” Farsça'da et ya da sebze konarak yapılmış sulu yemek anlamını taşıyor. Başlangıçta tahıllarla karıştırılıp lapa olarak tüketiliyordu ama zaman içerisinde çeşitlenerek günümüze ulaştı.
Çorba, bizde sofrada yemekten önce tüketilir. Zengin besin değerleri sayesinde besleyicidir ve bir öğünde tek bir yemek olarak da tüketilebilir. Tadında ve kıvamında pişen bir çorba, iştah açıcı olmasının yanı sıra sindirim sistemimizi rahatlatmaya, yüksek besin öğeleriyle birçok hastalığın iyileşmesine yardımcı olur.
Ülkemizde tavuklu çorbalar, sebzeli çorbalar, baklagilli-tahıllı ve hamurlu çorbalar, etli sakatatlı çorbalar, balık çorbaları, sütlü-yoğurtlu çorbalar ve narenciye ekşili, kuru meyve ve koruk suyundan yapılmış çorbalar şeklinde 300 çeşit civarında çorba pişiriliyor. Aralarından seçtiğimiz dört çorba tarifini sizlere sunuyoruz, afiyet olsun.
1- TARHUNLU ÇORBA
Malzemeler
6 bardak tavuk suyu
4 çorba kaşığı toz tarhana
2 çorba kaşığı ezilmiş kese yoğurdu
Yeterince tuz ve karabiber
1 çorba kaşığı tereyağı
1 tatlı kaşığı dolusu tarhun otu
1 çay kaşığı kırmızı toz biber
Yapılışı
Öncelikle tarhanayı bir kâseye koyun, daha sonra 1 su bardağı ılık suyla karıştırın. 20 dakika bekledikten sonra tencereye koyduğunuz tavuk suyunu kaynatın. Tarhanayı karıştıra karıştıra ilave edin. Tuzunu ve karabiberini koyduktan sonra yoğurdu ve tarhunu ilave edip altını kapatın. 1 çorba kaşığı tereyağını eritip üzerine pul biberi ve bir tatlı kaşığı tarhunu ekleyin. Bir taşım kavurduktan sonra çorbanın üzerine döküp servis yapın.
2- ZENCEFİL ÇORBASI
Malzemeler
5 su bardağı tavuk suyu
1 tatlı kaşığı rendeli zencefil
2 çorba kaşığı un
1 çorba kaşığı tereyağı
1 çay bardağı süt veya krema
1 ufak kuru soğan, ince kıyılmış ve biraz yağda pembeleşmiş
Tuz ve karabiber
2 adet rendelenmiş havuç
Yapılışı
Tereyağında havucu güzelce soteleyin, daha sonra tavuk suyu ilave edip kaynatın. Kaynayınca zencefil, tuz ve karabiber koyun. Ardından -ayrı bir yerde bir miktar suyla açtığınız- unu da koyup karıştıra karıştıra kaynatın. Kıvamını alınca sotelenmiş kuru soğanı ve zencefili de ekleyip bir taşım kaynatın ve altını kapatın. Kesilmemesi için süt veya kremayı en son ekleyin ve güzelce karıştırın. Çorbanız hazır.
3- KORUK SULU KIŞ ÇORBASI
Malzemeler
1 adet rendelenmiş patates
1 adet ince kıyılmış kırmızıbiber
1 çorba kaşığı dolusu dondurulmuş bezelye
2 çorba kaşığı haşlanmış kuru fasulye
Biraz haşlanmış karnabahar
1 adet rendelenmiş havuç
1 adet ince kıyılmış pırasa
1 kâse ince kıyılmış ıspanak
6-7 su bardağı tavuk veya et suyu
Yeterince tuz ve karabiber
1 çorba kaşığı zeytinyağı
3 çorba kaşığı koruk suyu
Yapılışı
Tavuk suyunu geniş bir tencerede kaynatın, daha sonra tüm malzemeyi içerisine ekleyip hafif yumuşayana kadar pişirin. Ardından zeytinyağını, tuzunu ve karabiberini ekleyip biraz daha kaynatın. Bu da bitince çorbanız servise hazır olacaktır.
4- KÖZLENMİŞ KIRMIZI BİBER ÇORBASI
Malzemeler
16 su bardağı tavuk suyu
5-6 adet, ateşte veya fırında közlenip kabuğu ve iç tohumları alınmış kırmızıbiber
2 çorba kaşığı un
1 çorba kaşığı tereyağı
1 çay bardağı krema
1 ufak kuru soğan, ince kıyılmış biraz yağda pembelenmiş
Tuz ve karabiber, taze nane
1 tatlı kaşığı kızdırılmış zeytinyağı
Yapılışı
Tavuk suyunu derin bir tencerede kaynatın. Sonra da közlenmiş ve ince kıyılmış kırmızıbiberi koyup biraz daha kaynatın. Ardından biraz suda açılmış unu karıştıra karıştıra ekleyin ve kaynatmaya devam edin. Son olarak blenderle çorbayı güzelce ezip tuzunu ve karabiberini koyun ve biraz daha kaynatın. Sıcakken kâselere doldurup üzerine zeytinyağı gezdirin ve taze nane yaprakları koyarak servis yapın.
OSMANLI'DA GAYRİMÜSLİM İLERİ GELENLERİNE "ÇORBACI" DENİRDİ
Osmanlı döneminde halka açık, camekanlı yol üstü lokanta olmazdı. "Ahalinin nefsi çeker, yiyebileni olur, yiyemiyeni olur.." diye düşünülürdü. Halk fırından aldığı ekmeği bile kimsenin nefsi çekmesin diye bez torba içinde taşırdı.
Lakin İstanbul'da gayrimüslimlerin yaşadıkları semtlerde çorbacı esnafı vardı. Bunlar gayr-i müslim (zımmî) teb'a idi. Ayrıca genelde sabah namazı cemaatinin müdavimi olduğu cami dibi aşçı esnafa atfen o zamanki gayr-i müslimlere mesleği ne olursa olsun çorbacı diye hitap etmek adettendi. Söz tahkir anlamına değildi. 60'lara kadar Kazlıçeşme'de hep Rum patronların fabrikaları vardı ve onlara da 'çorbacı' derlerdi. Ülkenin değişik yerlerinde de Hıristiyan ileri gelenine hem "kocabaşı" ve hem de "çorbacı" denildiği görülürdü.
