Ahmet Davutoğlu'nun tetikçisi Akif Beki, "Bu şarkı nerede biter?" başlığını attığı yazısıyla, AK Parti iktidarının sona ereceği günü sabırsızlıkla beklediğini gözler önüne serdi. Türkiye'nin hâlâ en büyük partisi olan AK Parti'nin "ölü" olduğunu iddia eden Beki, bu sözlerle rüya âleminde yaşadığını da ortaya koymuş oldu.
Ahmet Davutoğlu'nun tetikçisi Akif Beki, "Bu şarkı nerede biter?" başlığını attığı yazısıyla, AK Parti iktidarının sona ereceği günü sabırsızlıkla beklediğini gözler önüne serdi. Türkiye'nin hâlâ en büyük partisi olan AK Parti'nin "ölü" olduğunu iddia eden Beki, bu sözlerle rüya âleminde yaşadığını da ortaya koymuş oldu. İşte Beki'nin Davutoğlu yandaşlarının temerküz ettiği Karar'da karaladığı o satırlar:
"Fötr şapkasıyla 6 kere gidip 7 kere gelmiş, iktidara gelip gitmekte Demirel’den deneyimlisi mi vardı!
Rahmetli Demirel’e, Vatan gazetesindeki son röportajında Semra-Bilal Çetin çifti şöyle sormuştu:
Bir iktidar, ne zaman düşüşe geçer?
Demirel’in uzman görüşü, kabaca şöyleydi:
Ankara’nın sorunlarıyla halkın sorunları farklılaşmaya başladığında!
Tükeniş alametlerini görememek, aşk ilişkisinde olduğu gibi siyasetçi-halk ilişkisinde de acıklı durumlara yol açabilir.
Peki o şarkının bittiği nasıl anlaşılır?
Bu soruya, Sezen Aksu da bir uzman cevabı vermişti:
“Başka sevgilerde teselli bulunca...”
Aşkta da siyasette de tükeniş alametleri benzer demek.
Başka gündemlerde ve ilgilerde teselli arayıp buluyorsanız geçmiş olsun, işaretler belirmiştir.
“İşte biz o zaman tükeneceğiz” aşamasındasınızdır artık.
İktidar, halkın gerçek gündeminden sıkılıyor mu, sıkılmıyor mu?
Gerçek sorunlarla yüzleşmekten kaçıp kaçmadığını, iktidarın kendisinden iyi kim bilecek.
Dolayısıyla aslında miadını tüketip tüketmediğini bilir bir iktidar. Yine de ‘sorununuz o değil bu’ diyorsa, bile bile yapay sorunlarla oyalıyor, oyalanıyordur.
Vakit dolunca gitmek kolay değil. Siyaset gibi aşkta da kabullenmek zor, ayak diretiliir başta.
Direnç, bazense ayrılık vaktinin gelip çattığını anlamamaktan gösterilir.
‘Biraz çabayla kurtaramaz mıyız’ umudu vardır hep.
Allem kallem, ite kaka yürütme denemeleri, vakit tamamsa nafile. Yorgunluğu büyütür sadece, sıtkı daha da sıyırır. Ölüyü diriltmek ne mümkün! (...)"
