Kanserli hücrelerin etraflarındaki hücrelerle ilişkilerinde bir değişiklik vardır.
Kanserli hücrelerin etraflarındaki hücrelerle her zamanki ilişkilerinde bir değişiklik olur. Eskisinden daha bağımsız, asi ve diğer hücrelerle uyumlu olmaktan çıkıp kendi başlarına hareket etmeye yani "bencil", hatta "kötü komşu" davranışı sergilemeye başlarlar. Hücre yapışkanlığını yitirirler. Bu yapışkanlık, gelişmenin en önemli faktörlerinden biridir; bölünen hücreler yüzeylerindeki özel proteinler sayesinde komşularıyla birbirlerine yapışma eğilimi gösterirler. Normal hücrelerin bu temel niteliğinin kaybolması, habis büyümeye diğer bir deyişle kansere yol açan önemli bir unsurdur.
İnsan bedeninde yaklaşık 100 trilyon hücre bulunmaktadır. Bu 100 trilyon hücrenin ayrı ayrı birbirlerine olan uyumu son derece önemlidir. Hücreler arasındaki eksiksiz uyum sonucunda, insan görebilir, duyabilir, yürüyebilir, konuşabilir, nefes alabilir, yediklerini öğütebilir; kısacası hayatının devamı için gereken tüm fonksiyonları yerine getirebilir. İşte bu 100 trilyonda sadece birinin “uyumsuzluğu” “Kötü komşu davranışları” ile başlıyor herşey..
İnsan 100 trilyon birbirine uyumlu hücreden oluşuyor. Böylece sağlıklı yaşayabiliyoruz. Bunlardan biri uyumsuzlaştı mı, hayat zehir oluyor..
