Cezaevindeki İmran Han için kritik karar! Sağlık durumu tartışma konusu olmuştu

belliki pakistandada fetövari örgütlenme var

İŞİN ASLI NEDİR? Hastane odası, Han için bir şifa merkezi değil, sistem için bir emniyet sibobudur. Eski Pakistan Başbakanı İmran Han’ın cezaevinden hastaneye sevk edilme kararı, ilk bakışta sadece bir sağlık veya insan hakları gelişmesi gibi görünse de aslında Pakistan derin devletinin ve yargısının kendi geleceğini garanti altına alma refleksidir. Buradaki asıl mesele İmran Han’ın sağlığından ziyade, onun parmaklıklar ardında başına gelebilecek olası bir trajedinin ülkeyi geri dönülemez bir iç savaşa sürükleme korkusudur. Pakistan’da ordu ve mevcut hükümet, Han’ı hapiste tutarak siyaseten devre dışı bırakmayı başardı ancak onu bir "şehit" mertebesine yükseltmenin faturasını ödemeyi asla göze alamazlar. Eğer İmran Han’a cezaevinde bir şey olursa, milyonlarca destekçisinin öfkesi mevcut sistemi tamamen haritadan silebilir. Dolayısıyla bu hastane kararı, Han’a duyulan bir şefkatin değil; devlet mekanizmasının kendi bekasını korumak için geliştirdiği, "ne özgür bırak ne de ölmesine izin ver" şeklindeki pragmatik ve soğukkanlı bir "yaşatma stratejisi"dir. Hastane odası, Han için bir şifa merkezi değil, sistem için bir emniyet sibobudur. Söz konusu yaşatma stratejisi, aynı zamanda küresel güç dengeleriyle de doğrudan bağlantılıdır. Pakistan; nükleer silahlara sahip, ekonomik olarak kırılgan ve jeopolitik olarak her an patlamaya hazır bir barut fıçısıdır. İmran Han’ın cezaevi koşullarında hayatını kaybetmesi, sadece ülke içinde bir kaos başlatmakla kalmaz; IMF programlarını, yabancı yatırımları ve bölgedeki hassas dengeleri altüst eder. Dolayısıyla onu hastaneye sevk eden irade, aslında uluslararası kamuoyuna ve küresel piyasalara "Durum kontrolümüz altında, büyük bir krize izin vermeyeceğiz" mesajı vermektedir. Han’ın bedeninin bir hastane odasında gözetim altında tutulması, Pakistan devletinin küresel sisteme karşı verdiği bir "istikrar taahhüdüdür." Siyaseten tamamen yalnızlaştırılmak istenen bir liderin, biyolojik olarak devletin en çok korumak zorunda olduğu figüre dönüşmesi, tarihin en büyük ironilerinden biridir...