Maalesef, devrimizde anne-baba hakkı da yozlaşmalardan nasibini aldı. Anne ve babalar, az da olsalar, bugünün şımarık çapulcuları tarafından birer yük gibi kabul ediliyorlar.
Durmadan “huzurevi” açılıyor; kimi kimsesi olmayanlardan çok, evlatları tarafından baştan savılan yaşlılar oralara sığınıyor. Bırakılıyorlar. Sokaklarda kalanlar ayrı hicran!.
Ana-babanın fedâkârlığı unutuluyor. Yuvadan düşen bir yavru için ana-baba serçelerin çırpınışını yakalayan fotoğrafçıyı tebrik etmek lazım. Müthiş bir ibreti sunmuş insanlığa..
Adeta, İsrâ Sûresi’nin 23. âyetinin hikmetini anlatmaya çabalayan bir sahne ile karşı karşıyayız. Ayeti hatırlayınız:
“Rabbin, yalnız kendisine tapmanızı ve ana babaya iyilik etmeyi buyurmuştur. Eğer ikisinden biri veya her ikisi, senin yanında iken ihtiyarlayacak olursa, onlara karşı “Öf!” bile deme, onları azarlama. İkisine de hep tatlı söz söyle.” (İsrâ, 23)
Dahası var:
Efendimiz s.a.v. “Allah yolunda yapılan harcamadan daha üstün olan harcamayı bilir misiniz?” buyurdu. Sahabiler:
“Allah ve Rasulü daha iyi bilir” dediler. Efendimiz s.a.v. “Evlâdın anne babasına harcamasıdır” buyurdu. (Hadis-i Şerif; Humeydî; İbn Ebi’d-Dünya)
