Hz. Ali (ra), bir gün kapısını çalan ihtiyaç sahibi komşusuna yardım eder fakat gözyaşlarına boğulur. Sebebini soran hanımına ise, "Şayet ben kapı komşuma karşı görevimi tam yapacak olsaydım o bana gelmeden, ben ona gidecektim. İhtiyacını o istemeden ben anlayıp verecektim. Demek ki ilgilenmemişim kapı komşumla, günlerce ihtiyaç içinde kıvranmış, nihayet kendi ayağıyla gelip utana sıkıla istemek zorunda kalmış." der.