NELER OLUYOR BU GAZETECİLERE BÖYLE? Türkiye'de son dönemde basının ve gazetecilik mesleğinin adının organize suçlar, cinayet soruşturmaları, uyuşturucu ve gayrimeşru faaliyetlerle yan yana gelmesi, dördüncü güç olarak tanımlanan bu yapının derin bir etik ve kurumsal çöküş içinde olduğunu gözler önüne sermektedir. Gazetecilik, kamu yararını gözetme ve toplumu bilgilendirme gayesinden saparak; güç odaklarının, suç şebekelerinin veya karanlık operasyonların paravanı haline getirilmektedir. Son olarak eski MİT görevlisi Kaşif Kozinoğlu'nun şüpheli ölümüne ilişkin yeniden açılan soruşturmada gazeteci Selahattin Günday’ın "örgüt kurma" suçlamasıyla ikinci kez tutuklanması, medyanın içerisine sızan ya da medyayı bir maske olarak kullanan yapıların ulaştığı boyutları net bir şekilde göstermektedir. Güç, Para ve Yozlaşma Kıskacında Medya Gazetecilik, tarihsel süreçte hiçbir zaman doğrudan çok büyük servetler kazandıran bir ticari alan olmamıştır. Ancak bu mesleğin barındırdığı "bilgiye erişim" ve "kamuoyunu yönlendirme" gücü, yasa dışı yollardan nüfuz ve haksız kazanç elde etmek isteyen odakların her zaman iştahını kabartmıştır. Bugün basının bir kanadının uyuşturucu partileriyle, fuhuş organizasyonlarıyla, şantaj ağlarıyla ve devletin gizli kalması gereken istihbari faaliyetlerini sabote etmekle anılması, mesleğin kendi iç denetim mekanizmalarını tamamen kaybettiğinin kanıtıdır. Gazetecilik kimliği, suçlular için adaletten kaçış sağlayan bir zırh veya gayrimeşru ilişkileri perdeleyen bir meşruiyet örtüsü olarak kullanılmaktadır. Soruşturmalar ve Maskelerin Düşüşü Kaşif Kozinoğlu soruşturması kapsamında yaşanan son gelişmeler, medyanın sadece adli suçlarla değil, devletin en mahrem kurumlarına yönelik operasyonel faaliyetlerle de bağının olabileceğine işaret etmektedir. Adalet Bakanlığı ve savcılık makamlarının talimatıyla yıllar sonra raftan indirilen bu dosyada, gazetecilerin "MİT Kanunu'na muhalefet" ve ardından "Yedek Tutuklama" formülüyle "Örgüt Kurma" suçlarından cezaevine gönderilmesi, mesleki faaliyet sınırlarının çoktan aşıldığını hukuki bir dille ortaya koymaktadır. Bir muhabirin veya yazarın asli görevi olayları objektif bir şekilde aktarmaktır; suç örgütlerinin lojistik ve operasyonel aparatı haline gelmek, istihbarat savaşlarının figüranı olmak ya da karanlık cinayetlerin üzeri örtülürken roller üstlenmek değildir. Adli kayıtlara yansıyan bu ağır suçlamalar, "basın özgürlüğü" kavramının arkasına sığınılarak geçiştirilemeyecek kadar ciddidir. Kurumsal Çöküş ve Toplumsal Güven Kaybı Medya mensuplarının adının bu denli ağır asayiş ve terör suçlarıyla anılması, toplumun basına olan güvenini kökünden sarsmaktadır. Maddi hırslar, güç devşirme arayışları ve illegal yapılarla girilen organik ilişkiler, gazeteciliği asli zemininden koparmıştır. Sektördeki denetimsizlik, meslek örgütlerinin işlevsizliği ve liyakat kaybı, bu yozlaşmanın zeminini besleyen en temel unsurlardır. Sonuç olarak; Türkiye’de gazetecilik başlığı altında yaşanan bu savrulma, mesleğin kendisinden değil, mesleği paravan olarak kullanan şahısların ve onların arkasındaki şebekelerin ahlaki çürümesinden kaynaklanmaktadır. Yargının yürüttüğü bu operasyonlar, temiz toplum ve temiz medya arayışı için kaçınılmaz bir arınma sürecinin parçası olarak görülmelidir. Medya, suç odaklarının operasyon sahası olmaktan çıkarılmadığı müddetçe, ne toplumsal güveni yeniden inşa etmek ne de demokratik bir denetim mekanizması işlevi görmek mümkün olacaktır.

Kozinoglunu yurt dışından getirtip Zekeriya Öze kim teslim etti.. Zekeriya Öz kimin süper savcisiydi..adamı Ergenekon kumpasiyla içeri attı icerde öldürdüler.hukumet yargıyı Zekeriya Öz'e teslim etmişti.. mit kendi elemanına sahip çıkmadı..