med cezir olmuş keferenin aklı iran öldürücü darbeyi hemen vurmalı hürmüzde 1 tane bile abd askeri kalmamalı

İran bizim dostumuz değil, hiç bir şekilde nükleer silaha sahip olmamalı. Başta biz olmak üzere, Orta Doğu'da herkese baş belası olur. Tamam, Abd'ni eleştir ama doğruyu da söyle.

Gülünç Bir Teselli: "En Azından Nükleerleri Yok!" Siyaset sahnesi, tarih boyunca büyük zaferlere ve devasa hezimetlere tanıklık etmiştir. Ancak hiçbiri, yenilgiyi bir "başarı hikayesi" gibi sunma sanatında Donald Trump kadar usta olamamıştır. İran karşısında yaşanan siyasi ve diplomatik tıkanıklıkların ardından gelen o meşhur savunma, siyaset sözlüğüne altın harflerle kazındı: "En azından onların nükleeri yok!" Bu durum, akıllara hemen o eski ve tanıdık fıkrayı getiriyor: Temel bir gün kahvehaneye yüzü gözü şiş, morluklar içinde girmiş. Arkadaşları şaşkınlıkla sormuş: "Yahu Temel, ne oldu sana böyle?" Temel göğsünü kabartarak cevap vermiş: "Cemal ile kavga ettik, beni evire çevire dövdü." Arkadaşları daha da şaşırmış: "E dayak yemişsin, niye böyle gururlu anlatıyorsun?" Temel pişkin pişkin gülmüş: "Olsun, en azından üzerimde yeni aldığım takım elbisem yoktu, yırtılmaktan kurtuldu!" İşte Trump’ın İran stratejisi tam olarak bu "Temel mantığı" ile işliyor. Diplomatik hedeflere ulaşılamamış, bölgedeki gerilim tırmanmış ve atılan adımlar ters tepmiş olabilir. Ama Beyaz Saray pencerelerinden dışarıya bakıp, "Olsun, en azından nükleer bombaları yok" diyerek teselli bulmak tam bir siyasi deha (!) ürünüdür. Bu bakış açısı, yenilgiyi kabul etmek yerine, felaketin boyutunu küçümseyerek zafer ilan etme sanatıdır. Futbolda kendi kalesine gol atan bir forvetin, "Ama en azından top patlamadı" diye sevinmesine benzer. Sonuç olarak, Trump bize siyaset dünyasında her zaman şükredecek bir şeylerin bulunabileceğini kanıtladı. Dünya liderleri strateji masalarında satranç oynaya dursun, Trump kendi kurallarını yazdığı bir oyunda, her mağlubiyetten sonra fıkra gibi bir savunmayla sahneden gülümseyerek ayrılmayı her zaman başaracaktır.