Can Ataklı uçuza gitmeseydin bari,Gerçi değerinde pek para etmezya.

Kılıçları elbette çekecektir kemal bey kurt siyasetçidir. Gürsel Tekin Faik Öztrak gibi cesur siyasetçiler Ekreme pabuç bırakır mı. Büyük lokmayı Ekrem yutamadı yutturmazlar durum bundan ibarettir.

Adam dogru söylıyor kurultay günü bır kac kısıyı uyardım dınlemedıler paralar habada uctu hıc bır kaz kafalı anlamadı ne dır bu par opul dıye. Eko geldı kurultaya orduyu arkasına almıstı orda dur dıyecektınız

SOLAKLAR SOLAKLARA KARŞI! Türkiye solunda ve muhalif tabanda uzun süredir hakim olan bezginlik duygusu, Can Ataklı gibi isimlerin sert çıkışlarıyla daha görünür hale gelmiştir. Seçmenler, iktidara karşı güçlü ve birleştirici bir alternatif üretilmesi beklenirken, muhalefet aktörlerinin sürekli olarak kendi içlerindeki koltuk, delege ve adaylık kavgalarına odaklanmasından derin bir rahatsızlık duymaktadır. Siyasetin idealler veya halkın sorunları yerine maddi güç odakları, belediye imkanları ve kişisel kariyer planları üzerinden şekillendiği algısı, tabandaki hayal kırıklığını ve sisteme olan güvensizliği iyice körüklemektedir.Bu bezginliğin bir diğer önemli sebebi ise sol siyasetin özünde bulunması gereken eleştirel düşüncenin, fanatik kitleler tarafından tamamen yok edilmesidir. Kendi mahallesindeki yanlışları dile getiren aydınların, gazetecilerin veya seçmenlerin anında karşı tarafa hizmet etmekle suçlanması, entelektüel bir tıkanmaya yol açmaktadır. Körlemesine biat eden ve lider odaklı hareket eden bu yapı, sorgulayan sol seçmende büyük bir yabancılaşma yaratırken, partilerin oy devşirmek adına kendi ilkelerinden ödün verip sağ politikalara kayması da bu ideolojik kopuşu hızlandırmaktadır.Sonuç olarak, her seçim döneminde yaratılan büyük umut dalgalarının ardından gelen başarısızlıklar ve bu başarısızlıklara rağmen hiçbir liderin özeleştiri yapıp sorumluluk almaması, kronik bir umutsuzluğa dönüşmüştür. Sol seçmen artık kendi siyasi elitlerinin değişim yaratabileceğine olan inancını kaybetmiş ve bitmek bilmeyen iç çekişmeler karşısında tamamen yorulmuştur. Bu durum, muhalif tabanda sadece mevcut liderlere karşı değil, genel olarak kurumsal sol siyasete karşı köklü ve aşılması zor bir bıkkınlığı beraberinde getirmektedir.