ÖZEL efendi,utanmadan,sıkılmadan RÜŞVETLERİ,verilen paraları aklamaya çalışıyor.Adeta,olağan bir iş,al-ver oyunu gibi görüyor.Böyle geniş adam,Allah korusun;ülkeyi batırır.

Vekil dokunulmazlığı demokrasimizin yumuşak karnidir, hırsızlık, rüşvet, dolandırıcılık, vatana ihanet ve yüz kızartıcı suçları kapsamayacak şekilde sinirlandirilmalidir yoksa ülke elden gidecek

Adam Fetoculerein kuklası Küçük bir erzaneden CHP nin başına hiç bir başarısı olmamış nasıl geldi? Parlatma ile buraya kadar Bunlar hırsızlık rüşvet dolandıcılık vatanhayinliği gayet normal görüyor çünkü yıllarca bunu yaptılar artık rüşvet normal vatandaş görevi Gibi görüyor. Her zaman diyorum çok dikkat edilmesi gereken biri yanina aldığı hırsızlık rüşvet dolandıcılıkda usta mahirli birileri. Türkiye bunları tüm suçlarını döküp Silivri'de ömür boyu hapis cezası verilmeli. Gerçekte yeni parti mecliste hiç huzur vermeyecek Feto terör örgütü ne derse yapacaklar. CHP ile kavga bir yerde sona erecek çünkü zihniyet aynı. Terör örgütü birini alıp partide başkan yapan bir zihniyet var CHP ile ne değişti desek Hiç birşey

Hep temizlik, tam temizlik..

Siyasetin Finansal Çürümesi: Kayıt Dışı Güç ve Meşruiyet Krizi! Demokratik sistemlerin en temel dayanağı, toplumun siyaset kurumuna duyduğu güven ve şeffaflık ilkesidir. Ancak ne yazık ki modern siyasi iklim, idealist ilkelerden ziyade finansal pazarlıkların ve karanlık ilişkilerin gölgesinde can çekişmektedir. Kanunların ve yasal denetimlerin bypass edildiği, siyasetin halka hizmet aracı olmaktan çıkarılıp bir ticaret haneye dönüştürüldüğü bu yozlaşmış düzen, sadece hukuku değil, toplumsal ahlakı da derinden yaralamaktadır. "Para verdiyse bunun neresi rüşvet?" sorusu, Türk siyasi tarihine bir utanç vesikası olarak geçmiştir. Siyaset, hiç kimsenin yasal denetimlerden kaçarak, karanlık odalarda kurultay delege borsaları kurup koltuk satın aldığı veya finanse ettiği bir ticaret hane değildir. Hakkında fezleke düzenlenen bir siyasi figürün takınması gereken tavır, kameralar karşısında efelenmek, öfke nöbetleri geçirmek ya da suçun niteliğini hafifletmeye çalışmak değil; o paranın kaynağını, makbuzunu ve ne karşılığında alındığını şeffafça millete açıklamaktır. Bu yapılamadığı sürece, sarf edilen her kelime suçu karartma çabasından ve toplumsal zekayla alay etmekten başka bir anlam taşımayacaktır. Siyasetin üzerindeki bu kara bulutların dağılması, fevri çıkışlarla veya hamaset dolu savunmalarla mümkün değildir. Şeffaf bir şekilde kaynağı, makbuzu ve hukuki gerekçesi açıklanamayan her kuruş, demokratik meşruiyete vurulmuş ağır bir darbedir. Siyaset kurumu bu pisliği kendi içinden temizlemediği, kendi bünyesinde ur haline gelmiş bu finansal çürümeyi radikal bir adımla söküp atmadığı müddetçe, demokratik meşruiyetini tamamen kaybedecek, halk gözündeki inandırıcılığını yitirecek ve çürümeye mahkum olacaktır.