İNSAN KENDİNİ TANIMADIĞI SÜRECE, HARAMLARDAN ASLA KURTULAMAYIZ.

İlmi bilenin bildiğini yaşaması farz... yaşayarak görünür hâle getirmesi (öğretmesi) sünnet...yaptığı iş emri bil maruf nehyi a'nil münker...toplumsal emniyet ve güven böyle te'sis edilir...peygamber sav. 'e inanmayanlar en çok ona güveniyordu ne kadar ilginç değil mi?...bütün değerli eşyalarını ona teslim edecek kadar...bu gerçekliğe istinaden kendine bu kadar güvendikleri insanın söylediklerinin de dostoğru olduğunu çok iyi biliyorlardı...fakat yine de elçilik vazifesini yapmak, anlatmak için...herkesin anlayışına göre eğitim kuralı ile hareket eden peygamber efendimiz bir gün oranın halkını çağırdı ve " size şu dağın arkasından ( oradaki dağı işaret ederek) düşman ordusu üzerimize geliyor desem inanır mısınız diye sordu...onlar evet inanırız dediler... işte o zaman "lâilâhe illallah: Allah'tan başka ilah yoktur" dedi ... ilâh : bütün isteklere cevap veren, bütün ihtiyaçları gideren demek ...orada Allah en büyük yani Allahu Ekber demedi bunu o müşrikler biliyorlardı zaten...hatta putlarına kurban keserken Allah'ın hakkını da ayırıyorlardı...onlar Allah dünya işleri ile ilgilenmez (hâşâ )diyorlardı... oysa şuara 78 ve sonrası : öyle ki o Allah ki yaratan ve yaşatan O'dur...doğru yolu gösteren O'dur...beni yediren içiren O'dur...hastalandığım zaman bana şifâ veren O' dur ...öldükten sonra beni diriltecek olan da O' dur....hesap günü günahlarımı bağışlayacağını umduğum da O'dur... hâl böyleyken Allah CC. insanı yeryüzüne kuralsız kaidesiz kendi kuraltanımazlığına terketmiş olabilir mi? Lâ mâbûde illallâh...lâ maksûde illallâh... lâ ilâhe illallâh Muhammed'un râsûlallah