AKILSIZ TRUMP 'İN CEZASINI HALK ÇEKECEK! Küresel siyaset sahnesinde liderlerin aldığı askeri kararlar, genellikle stratejik hamleler, ulusal güvenlik gerekçeleri ve güç gösterileriyle ambalajlanarak kamuoyuna sunulur. Ancak haritalar üzerinde çizilen planların, okyanus ötesinde yürütülen operasyonların ve ateşlenen füzelerin arkasında, göz ardı edilen devasa bir ekonomik gerçeklik vardır. Son dönemde ABD’nin İran’a yönelik askeri operasyonlarının Pentagon bütçesinde yarattığı derin çatlaklar ve donanmada maaş bütçelerinin bile operasyonlara kaydırılması, bu gerçekliğin en çarpıcı örneklerinden biridir. Bu durum, jeopolitik ihtirasların bedelini her zaman en sonunda halkın ve en savunmasız kitlelerin ödediğini bir kez daha kanıtlamaktadır.Bir devletin kasası ne kadar büyük olursa olsun, sınırsız değildir. Savaş, sadece askeri mühimmat tüketmekle kalmaz; aynı zamanda bir ülkenin geleceğinden, altyapısından ve sosyal refahından da çalar. Savunma Bakanlığı bütçesindeki dengesizliklerin, cephede canını ortaya koyan personelin maaş ve özlük haklarına kadar yansıması, krizin yönetim kademesinde nasıl bir çaresizliğe yol açtığını gösteriyor. Ancak bu bütçe kesintilerinin en ağır ve insani darbesi, cephenin çok uzağında, askeri üslerdeki lojmanlarda ve evlerde yaşanmaktadır.Eşleri, babaları veya çocukları okyanusun öbür ucunda hayatta kalma mücadelesi verirken, geride kalan aileler de evlerinde bir ekonomik hayatta kalma savaşına itilmektedir. Hak ettikleri maaşları ve ödenekleri zamanında alamayan askeri aileleri; kira ödemeleri, biriken faturalar, çocukların eğitim masrafları ve en temel mutfak alışverişleri karşısında çaresiz bırakılmaktadır. Cephedeki askerin aklı evindeki ailesinin geçim derdindeyken, evdeki ailenin gözü ise hem televizyondaki savaş haberlerinde hem de boş kalan banka hesaplarındadır. Bu durum, ordu içindeki motivasyonu temelinden sarsarken, askeri ailelerinin omuzlarına taşınması imkansız bir psikolojik ve maddi yük bindirmektedir.Tarih, plansız ve sonu gelmeyen askeri maceraların imparatorlukları içeriden nasıl çürüttüğünün örnekleriyle doludur. Alınan kararların bedeli, saraylarda veya başkanlık ofislerinde değil; market raflarında, artan vergilerde ve düşen yaşam standartlarında ödenir. Liderlerin stratejik hataları veya öngörüsüz adımları, ülkenin kaynaklarını bir kara delik gibi yutarken, faturayı her zaman olduğu gibi yine sistemin en altındaki vergi mükellefleri ve canını siper eden askerin ailesi karşılamak zorunda kalır.Sonuç olarak, askeri güç ve savunma sanayii bir ülkenin caydırıcılığı için önemli olsa da, bunun iç ekonomik dengeleri, ordunun özlük haklarını ve halkın refahını tamamen feda ederek yapılması sürdürülebilir değildir. Güçlü bir devlet, sadece cephede mühimmatı olan değil; kendi halkını, askerini ve o askerin geride bıraktığı ailesini koruyabilen devlettir. Aksi takdirde, kazanıldığı iddia edilen her askeri başarı, içeride toplumsal ve insani bir mağlubiyete dönüşmeye mahkumdur.