Necip Fazıl’a rahmetle -1-
Bilenler bilir, bilmeyenler veya hatırlamayanlar için bilgi tazelemesi yapalım. Üstad Necip Fazıl’ın doğum tarihi, 26 Mayıs 1904’tür. Vefat tarihi ise 25 Mayıs 1983’tür.
Dolayısıyla doğum günü münasebetiyle yazı yazmadan önce, Rahmet-i Rahman’a kavuşması münasebetiyle yazı yazmak durumunda kalıyoruz.
Bu hal üstada yakışır. Her zaman ve zeminde olduğu gibi vefatında da bizi şaşırtmıştır. Pek az insana nasip olacak şekilde vefat etmiştir. Nasıl öleceğini görmüş ve son sözü; “Demek böyle ölünüyormuş” olmuştur. Çocuklarının şahitliği böyledir.
Bugünkü yazımız vefatı sebebiyle, yarınki de doğumu münasebetiyledir. Üstadın uyarılarına, ikazlarına, tavsiyelerine her zamankinden daha çok muhtacız.
Kendisini öğrencilik yıllarımdan bu tarafa tanımama rağmen hâlâ tanımaya devam etmekteyim. Ve hâlâ yazdıklarını, konuştuklarını tahlille meşgulüm ve bitiremedim.
Üstadın muhteşem bir amentüsü olduğuna inananlardanım. Bugün vefatının 38. seneyi devriyesi. Bu münasebetle bazı şiirleriyle ruhu şeriflerine Fatiha gönderelim. (İsteyenler tabi).
•
TAM OTUZ YIL:
Tam otuz yıl saatim işlemiş ben durmuşum;
Gökyüzünden habersiz, uçurtma uçurmuşum” 1934
SANAT:
Anladım işi, sanat Allah’ı aramakmış;
Marifet bu, gerisi yalnız çelik çomakmış.. 1939
AĞZIMI DİKSELER:
Tel tel ve iplik iplik dikseler de ağzımı;
Tek ses duysalar; Allah… Yoklayanlar ağzımı. 1973
KALMADI:
Bu kasvet dünyasında kalmadı özlediğim,
Namaz vaktinden başka, anını gözlediğim. 1976
NAMAZ:
Namaz sancıma ilaç, yanık yerime merhem,
Onsuz, ebedi hayat benim olsa istemem. 1978
NAMAZ:
Namazları bitince, eşinirler otlarda,
Kılar böyle namazı, kurgulu robotlar da.. 1983
PERENDEBAZ:
Niceleri namazda gaflet perendebâzı,
Kurgulu oyuncak da kılar böyle namazı. 1978
BAŞ:
Eklense de başıma dünyada kaç baş varsa,
Başım, onların hepsi için secdeye varsa. 1974
ÖFKE:
Razı mısın, olmasın başı gözü simânın,
Hiçbir değeri yoktur; öfkesi yok imanın. 1977
DÜŞÜNMEK:
Bana biricik gıda, aç ve susuz düşünmek;
Sizinse düşünceniz; yemek, yatmak, eşinmek. 1974
NİZAM:
Nefsini hesaba çek, elinde kalem ve kâğıt;
Allah sana verince sen de kullara dağıt. 1980
İNSAN:
İnsan, bir mesut zalim, insan bir mağrur cahil;
Tekne kırık su azgın ve kayıplarda sahil! 1983
FİKİR SANCISI:
Lafımın dostusunuz, çilemin yabancısı,
Yok mudur sizin köyde, çeken fikir sancısı. 1980
