Özgürlük hepimize gerekli!..

Bugünlerde sık sık Cemil Meriç üstadın; “Düşüncenin kuduz köpek gibi kovalandığı bir ülkede düşünce adamı yetişir mi” sözlerini okuyorum. 

Fransız düşünür Voltair de “Fikirlerinize katılmıyorum ama o fikirleri serbestçe ifade edebilmeniz için canımı veririm” demişti. 

Düşünce ve fikir özgürlüğünden yana olmamız gerekir. 

Tayyip Erdoğan bir şiir okudu diye zindana atılmıştı. Lakin o zindan Erdoğan’a iktidarın kapılarını araladı. 

Erdoğan’ın başkan olduğu ülkede hedefimiz düşünce ve fikir özgürlüğünün hayata geçirilmesi olmalı.. 

Düşünce ve fikri ne olursa olsun, insanlar şiddete başvurmadıkları müddetçe düşüncelerini özgürce ifade edebilmeliler.

Bu bağlamda Tayyip Erdoğan’ı eleştirmek isteyenler de bu haklarını kullanabilmeliler..

Her kesimin katıksız fanatiği olabilir. Haddinden fazla şiddet, gayedeki hikmeti yok eder. Bir kavme, kişiye, lidere, şeyhe veya sevdiklerimize olan düşmanlığımız, bizi onlar hakkında adaletsizliğe sevk etmemelidir. Sözün mefhumu muhalifi de; bir lidere, şeyhe, kavme olan bağlılık ve sevgimiz, bizi onlara karşı şartsız, eleştirisiz bağnaz tutuculuğa götürmemelidir. 

Peygamberler dışında herkesin hata yapma payı vardır. Bu bağlamda Erdoğan da, Atatürk de insandır, eleştirilebilir. Doğrularını sahiplenir takdir eder, yanlışlarını eleştiririz. Sözü dinler, doğrusuna tabi oluruz. 

Bir ülkenin seçilmiş Cumhurbaşkanına durduk yere, herhangi bir yanlışı olmadan hakaret etmek nasıl yanlışsa, yaptığı her şeyi doğru kabul edip teslim olmak da o derece yanlıştır. 

Hem iktidarın hem de muhalefetin trolleri var. Dalkavukluk yapanlar, iktidarın nimetlerini devşirip milletin hakkını gasp edenler iktidara zarar veriyorlar. 

Ülkenin kalkınması, özgürlüklerin önünün açılması için eleştiri yapanlar dışlanmamalı, bilakis empati yaparak ne dedikleri anlaşılmaya çalışılmalıdır. Sizin gibi düşünmeyenleri Fetö’cü gemisine tıkamak, her söylediklerinde art niyet aramak beyhudedir, kimseye fayda vermez. 

Düşünüyorum da muhafazakâr kesim muhalefette iken onların sesini kısanlar, düşüncelerine ve fikirlerine değer vermeyenler bugün aynı şeyi kendileri yaşadıklarında ne düşünüyorlar acaba? Sözün mefhumu muhalifi de bizi ilgilendirir: Dün bu zulümlere maruz kalan bizler, bugün aynı şeyleri yaptığımız için hiç nedamet duyuyor muyuz? Toplumsal ilişkilerimizin seviyeli ve adaletli olması lazım. Var olma mücadelemizi, yok etme mantığına kurgularsak, sonunun felaketle sonuçlanacağını unutmayalım. Muhalefetsiz, eleştirisiz demokrasi ve siyaset olmaz. Tep parti dönemini ve tek adamlığı biz neden yıllarca eleştirdik? Elbette iktidara giden yol sandıktan geçiyor. Lakin sandıktan bizim çıkmış olmamız, herkesin bizi alkışlamasını da gerektirmez. Bu millet 16 yıldır size değer veriyor, seviyor ve omuzluyorsa bunun kıymetini bilelim. 

Adalet; tek kriter olmalıdır..