“One minute” Şimon Peres!
Bir bilmecem var Filistinli çocuklar!
“Haydi, sor, sor...”
Çoluk, çocuk demeden öldürür...
“Acaba kimdir, kimdir...”
Katil denince akla...
“Tamam, şimdi buldum!”
Her an, onun adı gelir.
“Şimon, şimon, şimon...”
Yaaaa işte böyle Şimon...
Her şey bitti...
Sıra sende...
Gidiyorsun...
Kaderin cilvesi işte...
Tıpkı Ariel Şaron gibi sen de beyin kanaması geçirdin...
Sen de Şaron gibi ölmek isteyecek ama ölemeyeceksin...
Katlettiğin Filistinli çocukların elleri yakandayken...
Solunum cihazına bağlı kalarak, kim bilir daha ne kadar can çekişeceksin...
Düşünüyorum da...
Asıl “One minute” bu işte Şimon!
Bittin...
“Mevtayı nasıl bilirdiniz?” diye sorulduğunda, hep bir ağızdan,
“Zalim biliriz”, “katil biliriz”, “kötü biliriz”, “canı cehenneme” diyeceğiz!
Ne ölmesi, ne mevtası, ne sorusu Şimon?
Daha duuur, ne bu acele?
Yok, öyle kolay gitmek...
Sağlık görevlileri ensende boza pişirecek!
Ariel Şaron gibi ağır, ağır can çekişecek, yavaş yavaş öleceksin!
Toprak seni kabul etmeyecek...
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “one minute” sillesinin, yüzünde bıraktığı beş parmak izle, hasta yatağında bu azap bitsin diye bekleyeceksin.
Ama bitmeyecek...
Derilerin dökülecek...
Zalimlere ibret olsun diye, dünyanın gözleri önünde yavaş yavaş çürüyeceksin!
Filistinlilere çektirdiğin her acıyı misliyle çekinceye kadar da asla ölemeyeceksin!
Çünkü her gitmek istediğinde...
Katlettiğin Filistinlilerin ruh elleri gırtlağına yapışacak!
“Bizi hangi günahımızdan ötürü katlettin?” diye sorduklarında, nefesin kesilecek, cevap veremeyeceksin!
Can, boğazında düğümlenecek...
Artık ne yaşayabilecek, ne de ölebileceksin...
Yakınların seni biiir bir terk edecek...
Herkes ümit kesip, miras derdine düşecek...
Çok geçmeden, 93 yaşına kadar hizmet ettiğin siyonizmin defterinden bile silineceksin!
Koltuğunu kapmak için pusuda bekleyen insanlar, yerine geçmek için birbirlerini ezecek!
Kuş uçmaz, kervan geçmez o kasvetli hastane odasında, ölmek için dua edeceksin.
Hastanede gargat ağacı da yok!
Gölgesi de yok...
İlaç kokulu hastane yatağında, yalnız başına, üşüyerek daha çok bekleyeceksin!
Korku filmleri gibi değil mi?
Filistinlilere yaşattığın korkuların gölgeleri başına üşüştüğünde hiçbir yere gidememek ne korkunç değil mi?
Ölüm, bu yüzden güzel bir şey işte!
Filistinlileri senin gibi bir beladan kurtaran Allah’a şükürler olsun!
Ha son olarak, “One minute” Şimon!
Öleme e mi?